Księga Urantii

Przekaz 14

Wszechświat centralny i Boski

14:0.1 (152.1) DOSKONAŁY i Boski wszechświat zajmuje centrum całego stworzenia; jest to wieczne jądro, wokół którego krążą rozległe wszechświaty czasu i przestrzeni. Raj jest gigantyczną, centralną Wyspą, absolutnie stabilną, która spoczywa nieruchomo dokładnie w sercu wspaniałego, wiecznego wszechświata. Ta centralna rodzina planetarna zwana jest Havoną i jest znacznie oddalona od wszechświata lokalnego Nebadonu. Posiada ona olbrzymie rozmiary i wręcz niewiarygodnie wielką masę a składa się z miliarda sfer o niewyobrażalnym pięknie i wspaniałym majestacie, jednak prawdziwa wielkość tej rozległej kreacji przekracza zdolność zrozumienia ludzkiego umysłu.

14:0.2 (152.2) Jest to jedno i jedyne w swoim rodzaju, niezmienne, doskonałe i stabilne zagęszczenie światów. Wszechświat ten jest w całości stworzony i doskonały; to nie jest przedsięwzięcie ewolucyjne. Jest to wieczny rdzeń doskonałości, wokół którego wszechświaty krążą nieskończonym korowodem i stanowią gigantyczny eksperyment ewolucyjny, śmiałe przedsięwzięcia Stwórców Synów Boga, którzy pragną powielić w czasie i odtworzyć w przestrzeni wzorowy wszechświat, ideał Boskiej pełni, najwyższego finalizmu, ostatecznej rzeczywistości i wiecznej doskonałości.

1. System Raj-Havona

14:1.1 (152.3) Od obrzeży Raju do wewnętrznych granic siedmiu superwszechświatów występuje siedem następujących stanów przestrzeni i ruchu:

14:1.2 (152.4) 1. Spokojne strefy przestrzeni pośredniej, stykające się z Rajem.

14:1.3 (152.5) 2. Zgodny z ruchem wskazówek zegara korowód światów trzech orbit Raju i siedmiu orbit Havony.

14:1.4 (152.6) 3. Częściowo spokojna strefa przestrzeni oddzielająca orbity Havony od ciemnych ciał grawitacyjnych wszechświata centralnego.

14:1.5 (152.7) 4. Wewnętrzny, poruszający się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara pas ciemnych ciał grawitacyjnych.

14:1.6 (152.8) 5. Druga unikalna strefa przestrzeni rozdzielająca dwa kosmiczne tory ciemnych ciał grawitacyjnych.

14:1.7 (152.9) 6. Zewnętrzny pas ciemnych ciał grawitacyjnych, krążących zgodnie z ruchem wskazówek zegara dookoła Raju.

14:1.8 (152.10) 7. Trzecia strefa przestrzeni – strefa względnie spokojna – rozdzielająca zewnętrzny pas ciemnych ciał grawitacyjnych od najbardziej wewnętrznych orbit siedmiu superwszechświatów.

14:1.9 (152.11) Miliard światów Havony jest rozłożonych na siedmiu koncentrycznych orbitach, bezpośrednio otaczających trzy orbity satelitów Raju. Ponad trzydzieści pięć milionów światów jest na najbardziej wewnętrznej orbicie Havony i ponad dwieście czterdzieści pięć milionów na najbardziej zewnętrznej, z proporcjonalną liczbą światów pośrodku. Każda orbita jest inna, ale wszystkie one są doskonale zrównoważone i znakomicie zorganizowane a każda z nich przesycona jest wyspecjalizowanym reprezentantem Nieskończonego Ducha, jednym z Siedmiu Duchów Orbit. Ten nieosobowy Duch, w dodatku do innych funkcji, koordynuje bieg spraw niebiańskich na każdej orbicie.

14:1.10 (153.1) Orbity planet Havony nie układają się warstwowo; ich światy podążają uporządkowanym, linearnym korowodem, jeden za drugim. Wszechświat centralny krąży wokół stacjonarnej Wyspy Raj, w jednej rozległej płaszczyźnie, składającej się z dziesięciu współśrodkowych, stabilnych zespołów – trzech orbit sfer Raju i siedmiu orbit światów Havony. Fizycznie biorąc, orbity Havony i Raju stanowią jeden i ten sam system; ich podział wynika z segregacji funkcjonalnej i administracyjnej.

14:1.11 (153.2) Czasu nie liczy się w Raju; sekwencja kolejnych zdarzeń jest nieodłączna pojmowaniu tych, którzy są rodowitymi mieszkańcami centralnej Wyspy. Jednak czas związany jest z orbitami Havony i licznymi istotami na nich przebywającymi, zarówno niebiańskiego, jak i ziemskiego pochodzenia. Każdy świat Havony ma swój własny czas lokalny, ustalony przez jego obieg. Wszystkie światy na danej orbicie mają taką samą długość roku, ponieważ krążą równomiernie wokół Raju, a długość tych planetarnych lat zmniejsza się od orbity najbardziej zewnętrznej do najbardziej wewnętrznej.

14:1.12 (153.3) Oprócz czasu obiegu po orbicie Havony istnieje standardowy dzień Raju-Havony oraz inne oznaczenia czasowe, ustalane na siedmiu rajskich satelitach Nieskończonego Ducha i stamtąd wysyłane. Standardowy dzień Raju-Havony oparty jest na tym upływie czasu, jaki jest potrzebny do dokonania jednego obiegu dookoła Wyspy Raj przez planetarne mieszkania, znajdujące się na pierwszej albo wewnętrznej orbicie Havony i chociaż ich prędkość jest ogromna, dzięki ich położeniu pomiędzy ciemnymi ciałami grawitacyjnymi a gigantycznym Rajem, potrzeba prawie tysiąca lat, aby te sfery dopełniły swego obiegu. Bezwiednie czytaliście prawdę, gdy oczy wasze spoczęły na wypowiedzi: „Bo tysiąc lat w oczach Boga jest jak dzień, który minął, niby straż nocna”. Jeden dzień Raju-Havony jest tylko o siedem minut, trzy i jedna ósma sekundy krótszy, niż tysiąc lat obecnego kalendarza Urantii, opartego na roku przestępnym.

14:1.13 (153.4) Ten dzień Raju-Havony jest standardową miarą czasu dla siedmiu superwszechświatów, chociaż każdy z nich zachowuje swoje własne wewnętrzne standardy czasowe.

14:1.14 (153.5) Na obrzeżach tego rozległego wszechświata centralnego, daleko poza siódmym pasem światów Havony, krąży niewiarygodna ilość olbrzymich, ciemnych ciał grawitacyjnych. Ten bezmiar ciemnych mas w wielu aspektach nie przypomina innych ciał niebieskich; nawet w swej formie są one bardzo odmienne. Ciemne ciała grawitacyjne ani nie odbijają, ani nie pochłaniają światła; nie reagują z fizyczno-energetycznym światłem i tak kompletnie okalają i spowijają Havonę, że ukrywają ją przed wzrokiem nawet najbliższych, zamieszkałych wszechświatów czasu i przestrzeni.

14:1.15 (153.6) Unikalna intruzja przestrzenna rozdziela wielki pas ciemnych ciał grawitacyjnych na dwie równe eliptyczne orbity. Wewnętrzny pas obraca się w kierunku przeciwnym ruchowi wskazówek zegara; zewnętrzny obraca się w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Te naprzemienne kierunki ruchu, w połączeniu z ogromnymi masami ciemnych ciał, tak skutecznie wyrównują linie grawitacji Havony, że czynią wszechświat centralny kreacją zrównoważoną fizycznie i doskonale stabilną.

14:1.16 (153.7) Wewnętrzny korowód ciemnych ciał grawitacyjnych uporządkowany jest cylindrycznie i składa się z trzech cyrkularnych zgrupowań. Przekrój poprzeczny tej orbity ukazałby trzy współśrodkowe okręgi o prawie jednakowej gęstości. Zewnętrzna orbita ciemnych ciał grawitacyjnych zorganizowana jest prostopadle, będąc dziesięć tysięcy razy wyższa niż orbita wewnętrzna. Średnica pionowa zewnętrznej orbity jest pięćdziesiąt tysięcy razy większa od jej średnicy poprzecznej.

14:1.17 (154.1) Przestrzeń leżąca pomiędzy tymi dwoma orbitami ciał grawitacyjnych jest unikalna, dlatego, że niczego podobnego do niej nie można nigdzie znaleźć w całym szerokim wszechświecie. Strefa ta charakteryzuje się ogromnymi ruchami falowymi typu góra-dół oraz jest przeniknięta gigantyczną aktywnością energii nieznanego rodzaju.

14:1.18 (154.2) Naszym zdaniem, nic podobnego do ciemnych ciał grawitacyjnych wszechświata centralnego nie będzie cechowało przyszłej ewolucji poziomów przestrzeni zewnętrznej; uważamy te naprzemienne korowody ogromnych ciał balansujących grawitację za unikalne we wszechświecie nadrzędnym.

2. Struktura Havony

14:2.1 (154.3) Istoty duchowe nie mieszkają w mglistej przestrzeni; nie przebywają na światach eterycznych; osiedlone są na prawdziwych sferach o materialnej naturze, światach po prostu tak rzeczywistych, jak te, na których żyją śmiertelnicy. Światy Havony są rzeczywiste i autentyczne, aczkolwiek ich prawdziwe tworzywo różni się od materialnej struktury planet w siedmiu superwszechświatach.

14:2.2 (154.4) Rzeczywistości fizyczne Havony reprezentują klasę organizacji energii, która różni się radykalnie od jakiejkolwiek innej, panującej w ewolucyjnych wszechświatach przestrzeni. Energie Havony są trojakie; superwszechświatowe jednostki energii-materii zawierają dwojaki ładunek energii, choć jedna forma energii istnieje w stadium ujemnym i dodatnim. Kreacja wszechświata centralnego jest trojaka (Trójca); kreacja wszechświata lokalnego (bezpośrednia) jest dwojaka, według Syna Stwórcy i Stwórczego Ducha.

14:2.3 (154.5) Materiał Havony składa się z organizacji dokładnie tysiąca podstawowych pierwiastków chemicznych oraz ze zrównoważonego funkcjonowania siedmiu form energii Havony. Każda z tych podstawowych energii wykazuje siedem stadiów pobudzenia, tak że mieszkańcy Havony reagują na czterdzieści dziewięć różnych bodźców zmysłowych. Innymi słowy, patrząc z czysto fizycznego punktu widzenia, mieszkańcy wszechświata centralnego posiadają czterdzieści dziewięć wyspecjalizowanych rodzajów doznań. Jest siedemdziesiąt zmysłów morontialnych, a reakcje na bodźce u wyższych klas istot duchowych są zróżnicowane, w zależności od rodzaju istot, od siedemdziesięciu do dwustu dziesięciu.

14:2.4 (154.6) Żadna istota materialna z wszechświata centralnego nie byłaby widzialna dla Urantian, ani też żaden z bodźców fizycznych tych odległych światów nie wywołałby reakcji waszych prostych organów zmysłowych. Gdyby śmiertelnik z Urantii mógł zostać przewieziony do Havony, byłby tam głuchy, ślepy i zupełnie pozbawiony wszystkich pozostałych reakcji zmysłowych; mógłby funkcjonować jedynie jako ograniczona, samoświadoma istota, pozbawiona wszystkich bodźców otoczenia i wszystkich reakcji na nie.

14:2.5 (154.7) Są liczne zjawiska fizyczne i reakcje duchowe, występujące we wszechświecie centralnym, które są nieznane na takich światach jak Urantia. Zasadnicza struktura trojakiej kreacji jest zupełnie odmienna od dwojakiej natury stworzonych wszechświatów czasu i przestrzeni.

14:2.6 (154.8) Wszelkie prawa przyrody koordynowane są w Havonie według zasad zupełnie odmiennych niż w systemach o podwójnej energii ewoluujących kreacji. Cały wszechświat centralny zorganizowany jest zgodnie z trojakim systemem doskonałej i symetrycznej kontroli. W całym systemie Raj-Havona zachowywany jest doskonały balans pomiędzy wszystkimi rzeczywistościami kosmicznymi i wszystkimi siłami duchowymi. Raj, wraz ze swym absolutnym ujęciem kreacji materialnej, doskonale reguluje i utrzymuje energie fizyczne wszechświata centralnego; Wieczny Syn, w części swego wszechobejmującego ujęcia duchowego, najdoskonalszym sposobem podtrzymuje status duchowy wszystkich tych, którzy zamieszkują Havonę. W Raju nic nie jest eksperymentalne, a system Raj-Havona jest zespołem stwórczej doskonałości.

14:2.7 (155.1) Powszechna grawitacja duchowa Wiecznego Syna jest zdumiewająco aktywna na obszarze wszechświata centralnego. Wszystkie duchowe wartości i duchowe osobowości są nieustannie przyciągane do wewnątrz, w kierunku miejsca pobytu Bogów. To dążenie do Boga jest intensywne i nieodparte. Ambicja dotarcia do Boga jest we wszechświecie centralnym silniejsza nie z tego powodu, że grawitacja duchowa jest tutaj intensywniejsza niż w oddalonych wszechświatach, ale dlatego, że istoty, które dotarły do Havony, są bardziej uduchowione i dlatego też mocniej reagują na wszechobecne działanie wszechświatowego przyciągania duchowego Wiecznego Syna.

14:2.8 (155.2) Podobnie Nieskończony Duch przyciąga wszystkie intelektualne wartości w kierunku Raju. W całym wszechświecie centralnym grawitacja umysłowa Nieskończonego Ducha działa w połączeniu z grawitacją duchową Wiecznego Syna i dla wznoszących się dusz obie razem stanowią łączne dążenie do znalezienia Boga, dotarcia do Bóstwa, do osiągnięcia Raju i do poznania Ojca.

14:2.9 (155.3) Havona jest wszechświatem duchowo doskonałym i stabilnym materialnie. Kontrola i zrównoważona stabilność wszechświata centralnego wydają się być doskonałe. Wszystko to, co fizyczne czy duchowe, jest doskonale przewidywalne, z wyjątkiem fenomenów umysłu i woli osobowości. Dochodzimy do wniosku, że grzech należy uznać tutaj za niemożliwy do zaistnienia, jednak sądzimy tak na tej podstawie, że obdarzone wolną wolą istoty z Havony nigdy nie były winne naruszenia woli Bóstwa. Przez całą wieczność, te niebiańskie istoty były konsekwentnie lojalne Wiecznym Czasu. Nigdy nie było przypadku niewłaściwego postępowania u żadnej istoty, z żadnej grupy osobowości stworzonych w Havonie czy przyjętych do tego wszechświata centralnego. Tak doskonałe i tak boskie są metody i środki selekcji we wszechświatach czasu, że według zapisów Havony nigdy nie zdarzył się błąd; nie zrobiono nigdy żadnych pomyłek; żadna wznosząca się dusza nigdy nie była przedwcześnie przyjęta do wszechświata centralnego.

3. Światy Havony

14:3.1 (155.4) Co się tyczy rządu wszechświata centralnego, nie ma takiego. Havona jest tak wyjątkowo doskonała, że żaden intelektualny system rządowy nie jest tutaj potrzebny. Nie istnieją regularnie ustanowione sądy, nie ma też zgromadzeń prawodawczych; Havona potrzebuje jedynie kierownictwa administracyjnego. Widzi się tutaj szczyt ideałów prawdziwego samo-rządu.

14:3.2 (155.5) U tak doskonałych i prawie doskonałych istot inteligentnych nie istnieje potrzeba rządu. Przepisy nie są dla nich potrzebne, gdyż są to istoty o naturalnej doskonałości, przemieszane z istotami ewolucyjnymi, które dawno już przeszły sprawdziany najwyższych trybunałów superwszechświatów.

14:3.3 (155.6) Administracja Havony nie jest automatyczna, ale jest zadziwiająco doskonała i bosko sprawna. Jest to głównie administracja planetarna, a powierzona jest przebywającemu na planecie Wiecznemu Czasu; każda sfera Havony kierowana jest przez jedną z tych osobowości, pochodzących od Trójcy. Wieczni Czasu nie są stwórcami, są jednak doskonałymi administratorami. Nauczają oni z najwyższą biegłością i prowadzą swe planetarne dzieci z doskonałą mądrością, graniczącą z absolutnością.

14:3.4 (156.1) Miliard sfer wszechświata centralnego stanowi światy szkoleniowe dla wysokich osobowości, rodzimych dla Raju i Havony, a dodatkowo służy jako ostateczne miejsce sprawdzania wznoszących się istot stworzonych z ewolucyjnych światów czasu. Podczas realizacji wielkiego planu Ojca Wszechświatowego – wznoszenia się istot stworzonych – pielgrzymi czasu lądują na światach przyjmujących zewnętrznej, siódmej orbity i w wyniku stopniowego nauczania i poszerzanego doświadczenia, stale awansują do wewnątrz, planeta po planecie i orbita po orbicie, aż w końcu dostąpią Bóstw i zdobędą miejsce zamieszkania w Raju.

14:3.5 (156.2) Chociaż sfery krążące po siedmiu orbitach są obecnie utrzymywane w całej ich niebiańskiej chwale, tylko około jednego procentu całej planetarnej pojemności zużytkowane jest na działalność związaną z realizacją wszechświatowego planu Ojca, dotyczącego wznoszenia się śmiertelników. Mniej więcej jedna dziesiąta procentu obszaru tych ogromnych światów poświęcona jest życiu i działalności Korpusu Finalizmu, istot ustanowionych na wieczność w światłości i życiu, które często przybywają do światów Havony i na nich służą. Dla tych wzniosłych istot Raj jest miejscem ich osobistego zamieszkania.

14:3.6 (156.3) Planetarna struktura sfer Havony jest zupełnie niepodobna do tej, jaką mają ewolucyjne światy i systemy w przestrzeni. Nigdzie indziej, w całym wielkim wszechświecie, nie jest dogodne używanie tak wielkich sfer na światy zamieszkałe. Fizyczna budowa triaty, w połączeniu z równoważącym działaniem ogromnych ciemnych ciał grawitacyjnych, umożliwia tak doskonałe wyrównanie sił fizycznych i tak znakomite równoważenie różnych form przyciągania tej gigantycznej kreacji. Antygrawitacja jest również używana do organizowania materialnych funkcji i duchowych działań tych kolosalnych światów.

14:3.7 (156.4) Architektura, oświetlenie i ogrzewanie, jak również biologiczna i artystyczna dekoracja sfer Havony, przekraczają znacznie najwyższy możliwy poziom ludzkiej wyobraźni. Nie można opowiedzieć wam wiele o Havonie; aby zrozumieć jej piękno i majestat, musicie ją sami zobaczyć. Jednak na tych doskonałych światach istnieją prawdziwe rzeki i jeziora.

14:3.8 (156.5) Pod względem duchowym światy te są idealnie urządzone; są one odpowiednio przystosowane do tego celu, żeby być miejscem pobytu licznych klas różnorodnych istot, działających we wszechświecie centralnym. Na tych pięknych światach mają miejsce różnorodne formy działalności, które dalece przekraczają ludzkie pojmowanie.

4. Istoty wszechświata centralnego

14:4.1 (156.6) Na światach Havony istnieje siedem podstawowych form rzeczy i istot żywych, a każda z tych podstawowych form istnieje w trzech odrębnych stadiach. Każde z tych trzech stadiów jest podzielone na siedemdziesiąt głównych sekcji, a każda sekcja składa się z tysiąca mniejszych sekcji, z innymi jeszcze podsekcjami i tak dalej. Te podstawowe grupy życia można podzielić na:

14:4.2 (156.7) 1. Materialne.

14:4.3 (156.8) 2. Morontialne.

14:4.4 (156.9) 3. Duchowe.

14:4.5 (156.10) 4. Absoniczne.

14:4.6 (156.11) 5. Ostateczne.

14:4.7 (156.12) 6. Współabsolutne.

14:4.8 (156.13) 7. Absolutne.

14:4.9 (157.1) Rozkład i śmierć nie są częścią cyklu życiowego na światach Havony. We wszechświecie centralnym niższe rzeczy żywe przechodzą przeobrażenia materializacji. Zmieniają one formę i postać, ale nie ulegają procesowi rozkładu i śmierci komórkowej.

14:4.10 (157.2) Rdzenni mieszkańcy Havony są potomstwem Rajskiej Trójcy. Nie mają rodziców, którzy by ich płodzili i nie rozmnażają się. Nie potrafimy zobrazować stworzenia obywateli wszechświata centralnego, tych istot, które nigdy nie zostały stworzone. Cała opowieść o stworzeniu Havony jest próbą sprowadzenia do czasu-przestrzeni faktu wieczności, który nie posiada odniesienia w czasie czy przestrzeni, tak jak to pojmuje śmiertelny człowiek. Ale musimy przyznać filozofii ludzkiej punkt początkowy; nawet osobowości znacznie przewyższające poziom ludzki potrzebują pojęcia „początków”. Tym niemniej, system Raj-Havona jest wieczny.

14:4.11 (157.3) Rodowici mieszkańcy Havony żyją na miliardzie sfer wszechświata centralnego w takim samym znaczeniu, w jakim inne klasy stałego obywatelstwa mieszkają na swych poszczególnych sferach, z których pochodzą. Tak jak materialna klasa synostwa prowadzi materialną, intelektualną i duchową organizację miliarda systemów lokalnych w superwszechświecie, tak też, w szerszym rozumieniu, mieszkańcy Havony żyją i działają na miliardzie światów wszechświata centralnego. Możecie ewentualnie traktować tych Havonerów jako istoty materialne w takim sensie, że słowo „materialny” powinno być tak rozszerzone, aby określało fizyczne rzeczywistości Boskiego wszechświata.

14:4.12 (157.4) Havona posiada rodzime życie, które ma wartość samo w sobie. Havonerzy służą na wiele sposobów istotom zstępującym z Raju oraz wznoszącym się istotom z superwszechświatów, ale żyją także swym życiem, które jest unikalne we wszechświecie centralnym i posiada względne znaczenie, zupełnie niezależne od Raju czy superwszechświatów.

14:4.13 (157.5) Tak jak czczenie wiernych synów ze światów ewolucyjnych robi zadośćuczynienie za miłość Ojca Wszechświatowego, tak wzniosłe wielbienie istot z Havony syci doskonałe ideały Boskiego piękna i prawdy. Tak jak śmiertelny człowiek stara się czynić wolę Bożą, tak te istoty z wszechświata centralnego żyją, aby zadowolić ideały Rajskiej Trójcy. W swej prawdziwej naturze są one wolą Bożą. Człowiek cieszy się dobrocią Bożą, Havonerzy radują się Boskiem pięknem, podczas gdy wszyscy razem cieszycie się służbą wolności żywej prawdy.

14:4.14 (157.6) Havonerzy mogą wybierać zarówno teraźniejsze, jak i przyszłe, nieobjawione przeznaczenia. Istnieje też postęp rodzimych istot, specyficzny dla wszechświata centralnego, postęp, który nie obejmuje ani wznoszenia się do Raju ani przenikania do superwszechświatów. Postęp, zmierzający do osiągnięcia wyższego statusu w Havonie, przedstawić można następująco:

14:4.15 (157.7) 1. Empiryczny postęp na zewnątrz, od pierwszej do siódmej orbity.

14:4.16 (157.8) 2. Postęp do wewnątrz, od siódmej do pierwszej orbity.

14:4.17 (157.9) 3. Postęp wewnątrzorbitowy – postęp w obrębie światów danej orbity.

14:4.18 (157.10) Do mieszkańców wszechświata centralnego, oprócz mieszkańców Havony, zaliczają się liczne klasy wzorcowe dla różnych wszechświatowych grup istot – doradców, kierowników i nauczycieli swego rodzaju i dla swego rodzaju, działających na całym obszarze stworzenia. Wszystkie istoty we wszystkich wszechświatach są modelowane według pewnej istoty wzorcowej jakiejś klasy, żyjącej na jednym z miliarda światów Havony. Nawet śmiertelnicy czasu, posiadają swój cel i swe ideały egzystencji istot stworzonych na zewnętrznych orbitach tych wzorowych sfer na wysokości.

14:4.19 (157.11) Są tutaj jeszcze te istoty, które dotarły do Ojca Wszechświatowego i które są uprawnione do przybywania tutaj i odchodzenia stąd, a które mają przydział we wszechświatach, tu i tam, na misjach służby specjalnej. I na każdym świecie Havony znajdą się kandydaci do dostąpienia, ci, którzy fizycznie dotarli do wszechświata centralnego, ale którzy jeszcze nie osiągnęli tego rozwoju duchowego, który da im prawo zamieszkania w Raju.

14:4.20 (158.1) Nieskończony Duch reprezentowany jest na światach Havony przez zastępy osobowości, istoty pełne wdzięku i chwały, kierujące szczegółami zawiłych, intelektualnych i duchowych spraw wszechświata centralnego. Na tych światach boskiej doskonałości wykonują one pracę, konieczną dla normalnego funkcjonowania owej rozległej kreacji a dodatkowo prowadzą różnorodne zadania, polegające na nauczaniu, instruktażu i opiece nad ogromną liczbą wznoszących się istot, które z mrocznych światów przestrzeni wspięły się do chwały.

14:4.21 (158.2) Istnieją liczne grupy istot, rodzimych dla systemu Raj-Havona, które w żaden sposób nie są bezpośrednio związane z systemem wznoszenia się, osiągania doskonałości przez istoty stworzone, zatem są one pominięte w klasyfikacjach osobowości, prezentowanych gatunkowi śmiertelnemu. Są tutaj przedstawione tylko ważniejsze grupy istot nadludzkich oraz te ich klasy, które są bezpośrednio związane z waszym doświadczeniem przetrwania śmierci.

14:4.22 (158.3) Havona tętni życiem istot inteligentnych wszystkich stadiów, które szukają tutaj awansu od niższych orbit do wyższych, w swych staraniach osiągania wyższych poziomów realizacji boskości oraz poszerzonej oceny najwyższych znaczeń, ostatecznych wartości i absolutnej rzeczywistości.

5. Życie w Havonie

14:5.1 (158.4) Na Urantii przechodzicie krótki i intensywny sprawdzian, podczas waszego wstępnego życia, materialnego bytu. Na światach-mieszkaniach i wyżej, poprzez wasz system, konstelację i wszechświat lokalny, przemierzacie morontialne stadia wznoszenia się. Na światach szkoleniowych superwszechświata przechodzicie prawdziwe stadia rozwoju duchowego, a potem jesteście gotowi do ostatecznego przelotu do Havony. Na siedmiu orbitach Havony wasze osiągnięcia są rodzaju intelektualnego, duchowego i empirycznego. I jest określone zadanie do wykonania na każdym świecie, należącym do poszczególnej orbity.

14:5.2 (158.5) Na Boskich światach wszechświata centralnego życie jest tak bogate i obfite, tak kompletne i wypełnione, że zupełnie przekracza ludzkie pojęcie o czymkolwiek, czego może ewentualnie doświadczyć istota stworzona. Funkcjonowanie społeczne i organizacyjne tej wiecznej kreacji jest zupełnie niepodobne do zajęć istot materialnych, żyjących na światach ewolucyjnych, takich jak Urantia. Nawet metoda myślenia w Havonie nie przypomina procesu myślenia na Urantii.

14:5.3 (158.6) Przepisy wszechświata centralnego są odpowiednio i nieodłącznie naturalne; zasady postępowania nie są arbitralne. W Havonie, gdy wyniknie jakakolwiek potrzeba, pojawia się rozumowanie prawości i zasada sprawiedliwości. I te dwa czynniki, złączone razem, równają się temu, co na Urantii może być określone uczciwością. Kiedy przybędziecie do Havony, będziecie w sposób naturalny cieszyć się robieniem rzeczy tym sposobem, jakim powinny być robione.

14:5.4 (158.7) Kiedy inteligentne istoty po raz pierwszy dotrą do wszechświata centralnego, są przyjmowane i osiedlane na świecie pilotującym siódmej orbity Havony. Gdy nowo przybyli robią postępy duchowe, potrafią zrozumieć tożsamość Ducha Nadrzędnego z ich wszechświata, są przenoszeni do szóstej orbity. (Według tych właśnie porządków we wszechświecie centralnym otrzymały swe nazwy okręgi rozwoju umysłu ludzkiego). Po tym, jak wznoszące się istoty uświadomią sobie Najwyższość i tym samym będą gotowe do dostąpienia Bóstwa, zabierane są na piątą orbitę, a po dostąpieniu Nieskończonego Ducha, przenoszone na orbitę czwartą. Po dostąpieniu Wiecznego Syna są przesuwane na trzecią, a kiedy rozpoznają Ojca Wszechświatowego, idą przebywać na drugiej orbicie krążących światów, gdzie lepiej się zaznajamiają z zastępami Raju. Przybycie na pierwszą orbitę Havony oznacza przyjęcie kandydatów czasu do służby w Raju. Przez czas nieokreślony, zależny od długości wznoszenia się i natury istoty stworzonej, oczekiwać oni będą na orbicie wewnętrznej stopniowych osiągnięć duchowych. Z tej wewnętrznej orbity wznoszący się pielgrzymi przechodzą dalej, do wewnątrz, do zamieszkania w Raju i przyjęcia do Korpusu Finalizmu.

14:5.5 (159.1) Kiedy przebywać będziecie w Havonie jako wznoszący się pielgrzymi, będziecie mogli bez przeszkód odwiedzać światy na orbicie waszego przydziału. Będziecie też mogli wrócić do planet na tych orbitach, które przeszliście uprzednio. Wszystko to jest możliwe dla tych, którzy przebywają na orbitach Havony bez konieczności objęcia supernafinem. Pielgrzymi czasu mogą wyekwipować się sami, aby przebyć przestrzeń „osiągniętą”, muszą jednak polegać na ustanowionej technice, aby pokonać przestrzeń „nieosiągniętą”; pielgrzym nie może opuścić Havony, ani też pójść naprzód poza wyznaczoną mu orbitę bez pomocy supernafina transportującego.

14:5.6 (159.2) Istnieje żywa oryginalność w tej rozległej kreacji centralnej. Światy Havony nie są do siebie podobne, poza fizyczną organizacją materialną i zasadniczym składem podstawowych klas istot inteligentnych oraz innych rzeczy żywych. Każda z tych planet stanowi kreację oryginalną, unikalną i niepowtarzalną; każda planeta jest tworem niedościgłym, wspaniałym i doskonałym. I to indywidualne zróżnicowanie rozciąga się na wszystkie cechy fizycznych, intelektualnych i duchowych aspektów planetarnego bytu. Każda z miliarda tych sfer doskonałości została ukształtowana i ozdobiona zgodnie z planami zamieszkałego na niej Wiecznego Czasu. I dlatego właśnie nie ma dwóch podobnych.

14:5.7 (159.3) Dopiero gdy przemierzycie ostatnią z orbit Havony i odwiedzicie ostatni ze światów Havony, zew przygody i bodziec ciekawości znikną z drogi waszego rozwoju. I wtedy dążenie, pchający do przodu impuls wieczności, zastąpi swego prekursora – urok przygody czasu.

14:5.8 (159.4) Nuda jest oznaką niedojrzałości wyobraźni twórczej oraz braku koordynacji intelektualnej z wyposażeniem duchowym. W czasie, kiedy wznoszący się śmiertelnik zacznie odkrywać te niebiańskie światy, posiada on już dojrzałość emocjonalną, intelektualną i społeczną, jeśli nie duchową.

14:5.9 (159.5) Gdy będziecie robić postępy w Havonie, od orbity do orbity, oczekują was nie tylko niewyobrażalne zmiany, ale wasze zdziwienie będzie trudne do wypowiedzenia, kiedy przechodzić będziecie od planety do planety na każdej z tych orbit. Każdy z miliarda tych światów szkoleniowych jest prawdziwym uniwersytetem niespodzianek. Ci, którzy przechodzą te orbity i podróżują po gigantycznych sferach, przeżywają nieustanne zdziwienie, niekończący się zachwyt. Nie ma miejsca na nudę w czasie drogi poprzez Havonę.

14:5.10 (159.6) Umiłowanie przygody, ciekawość i lęk przed nudą – rysy nieodłączne rozwijającej się naturze ludzkiej – nie zostały dane po prostu po to, by naprzykrzały się wam i drażniły was podczas waszego krótkiego pobytu na Ziemi, ale raczej po to, żeby podsunąć wam myśl, że śmierć jest tylko początkiem niekończącej się drogi przygód, wiecznego życia w oczekiwaniu, wiecznej, odkrywczej podróży.

14:5.11 (160.1) Ciekawość – duch dociekliwości, bodziec odkrywczy, dążenie do eksploracji – stanowią część wrodzonego, boskiego wyposażenia ewolucyjnych istot w przestrzeni. Te naturalne impulsy nie zostały wam dane tylko po to, żeby wywoływać uczucie frustracji i ograniczenia. Faktycznie, te ambitne impulsy często muszą być ograniczane podczas waszego krótkiego życia na Ziemi, często spotyka was rozczarowanie, jednak będą one w pełni spełnione i wspaniale zaspokojone podczas tych długich epok, które kiedyś nadejdą.

6. Cel wszechświata centralnego

14:6.1 (160.2) Zakres działalności siedmioorbitowej Havony jest ogromny. Generalnie, działania te można określić jako:

14:6.2 (160.3) 1. Havonalne.

14:6.3 (160.4) 2. Rajskie.

14:6.4 (160.5) 3. Wznoszące się skończone – Najwyższe-Ostateczne ewolucyjne.

14:6.5 (160.6) W Havonie, w obecnej epoce wszechświata, prowadzi się wiele działań nadskończonych, obejmujących niezliczoną różnorodność absonicznych oraz innych stadiów funkcjonowania umysłu i ducha. Jest możliwe, że wszechświat centralny służy wielu celom, które nie zostały mi objawione, jako że działa on na wiele sposobów, przekraczających pojmowanie stworzonego umysłu. Mimo wszystko będę próbował przedstawić, jak ta doskonała kreacja przyczynia się do zadowolenia siedmiu klas wszechświatowych istot inteligentnych i jak służy ich potrzebom.

14:6.6 (160.7) 1. Ojciec Wszechświatowy – Pierwsze Źródło i Centrum. Bóg Ojciec czerpie najwyższą rodzicielską satysfakcję z doskonałości centralnej kreacji. Cieszy się, doznając miłości w całej pełni na poziomach zbliżonych do równości. Doskonały Stwórca jest bosko zadowolony z adoracji doskonałej istoty stworzonej.

14:6.7 (160.8) Havona daje Ojcu najwyższe zadowolenie z jej urzeczywistnienia. Ziszczenie doskonałości w Havonie wyrównuje czasowo-przestrzenne opóźnienie wiecznego dążenia do nieskończonej ekspansji.

14:6.8 (160.9) Ojciec cieszy się, że Havona odwzajemnia Boskie piękno. Boski umysł jest zadowolony, że może dostarczyć doskonały wzór wykwintnej harmonii dla wszystkich rozwijających się wszechświatów.

14:6.9 (160.10) Nasz Ojciec przygląda się wszechświatowi centralnemu z doskonałym upodobaniem, gdyż jest on stosownym objawieniem rzeczywistości duchowych dla wszystkich osobowości z wszechświata wszechświatów.

14:6.10 (160.11) Bóg wszechświatów traktuje przychylnie Havonę i Raj, jako jądro wiecznej mocy dla wszystkich kolejnych ekspansji wszechświata w czasie i przestrzeni.

14:6.11 (160.12) Wieczny Ojciec traktuje kreację Havonę z niekończącym się upodobaniem jako godny i nęcący cel wznoszenia się kandydatów czasu, jego śmiertelnych wnuków z przestrzeni, którzy docierają do wiecznego domu swego Stwórcy-Ojca. I Bóg jest zadowolony z wszechświata Raju-Havony, jako wiecznego domu Bóstwa i Boskiej rodziny.

14:6.12 (160.13) 2. Wieczny Syn – Drugie Źródło i Centrum. Znakomity wszechświat centralny daje Wiecznemu Synowi wieczny dowód partnerskiej efektywności Boskiej Rodziny – Ojca, Syna i Ducha. Jest on duchowym i materialnym podłożem absolutnego zaufania dla Ojca Wszechświatowego.

14:6.13 (160.14) Havona dostarcza Wiecznemu Synowi prawie nieograniczonej podstawy dla coraz szerszego urzeczywistnienia mocy duchowej. Wszechświat centralny dostarczył Wiecznemu Synowi tej areny, na której mógł on bezpiecznie i pewnie demonstrować ducha i metodę funkcjonowania służby obdarzania, aby nauczać swych partnerów, Rajskich Synów.

14:6.14 (161.1) Havona jest podstawą rzeczywistości dla duchowo-grawitacyjnej kontroli Wiecznego Syna nad wszechświatem wszechświatów. Wszechświat ten daje Synowi zaspokojenie rodzicielskich pragnień, rozmnażania duchowego.

14:6.15 (161.2) Światy Havony i ich doskonali mieszkańcy są pierwszym i na wieczność ostatecznym uwidocznieniem tego, że Syn jest Słowem Ojca. Dzięki temu Syn znajduje doskonałe zadowolenie w tej świadomości, że jest nieskończonym dopełnieniem Ojca.

14:6.16 (161.3) I wszechświat ten daje możliwość urzeczywistnienia wzajemnego braterstwa równości między Ojcem Wszechświatowym a Wiecznym Synem i to jest wiecznotrwałym dowodem nieskończonej osobowości każdego z nich.

14:6.17 (161.4) 3. Nieskończony Duch – Trzecie Źródło i Centrum. Wszechświat Havony dostarcza Nieskończonemu Duchowi dowodu na to, że jest on Wspólnym Aktywizatorem, nieskończonym reprezentantem zjednoczonego Ojca-Syna. W Havonie Nieskończony Duch czerpie łączną satysfakcję z funkcjonowania w stwórczej działalności, podczas gdy równocześnie ma satysfakcję z absolutnego współistnienia z tym Boskim dziełem.

14:6.18 (161.5) Nieskończony Duch znalazł w Havonie tę arenę, na której może demonstrować zdolność i gotowość służenia jako potencjalny dawca miłosierdzia. W tej doskonałej kreacji Duch prowadzi próby przed przygodą służby we wszechświatach ewolucyjnych.

14:6.19 (161.6) Ta doskonała kreacja dała Nieskończonemu Duchowi sposobność uczestniczenia w administracji wszechświatowej, razem z obojgiem Boskich rodziców – w zarządzaniu wszechświatem jako towarzyszący im Stwórca oraz ich potomek – tym samym przygotowując zespołową administrację wszechświatów lokalnych, jako Stwórcze Duchy asystujące Synom Stwórcom.

14:6.20 (161.7) Światy Havony są laboratorium umysłu dla stwórców kosmicznego umysłu i dla tych, co służą każdemu istniejącemu umysłowi istoty stworzonej. Na każdym świecie Havony umysł jest inny i służy za wzór dla wszystkich duchowych i materialnych intelektów istot stworzonych.

14:6.21 (161.8) Te doskonałe światy są końcowymi szkołami umysłu wszystkich istot, które mają wejść do społeczności Raju. Dają one Duchowi wiele sposobności wypróbowania metod służenia umysłowi na osobowościach niezawodnych i służących poradą.

14:6.22 (161.9) Dla Nieskończonego Ducha Havona jest wynagrodzeniem za jego rozległą i bezinteresowną działalność we wszechświatach przestrzeni. Havona jest doskonałym domem i zaciszem dla niestrudzonego Dawcy Umysłu czasu i przestrzeni.

14:6.23 (161.10) 4. Istota Najwyższa – ewolucyjne zjednoczenie Bóstwa empirycznego. Kreacja Havony jest wiecznym i doskonałym dowodem duchowej rzeczywistości Istoty Najwyższej. Ta doskonała kreacja jest objawieniem doskonałej i symetrycznej duchowej natury Boga Najwyższego, przed rozpoczęciem syntezy mocy-osobowości skończonych odzwierciedleń Rajskich Bóstw w empirycznych wszechświatach czasu i przestrzeni.

14:6.24 (161.11) W Havonie potencjały mocy Wszechmocnego są zjednoczone z duchową naturą Najwyższego. Wszechświat centralny jest przykładem przyszłościowo-wiecznej jedności Najwyższego.

14:6.25 (161.12) Havona jest doskonałym wzorem uniwersalności potencjału Najwyższego. Wszechświat ten jest ukończonym zobrazowaniem przyszłej doskonałości Najwyższego oraz sugeruje potencjał Ostatecznego.

14:6.26 (162.1) Havona ukazuje ostateczność wartości duchowych jako żywe, wolą obdarzone istoty o najwyższej i doskonałej samokontroli; istniejący umysł jako ostateczny odpowiednik ducha; rzeczywistość i jedność inteligencji o nieograniczonym potencjale.

14:6.27 (162.2) 5. Partnerscy Synowie Stwórcy. Havona jest tym terenem edukacyjno-szkoleniowym, na którym Rajscy Michałowie przygotowują się do późniejszych przygód – stwarzania wszechświatów. Ta Boska i doskonała kreacja jest wzorem dla każdego Syna Stwórcy, który dąży do tego, aby jego własny wszechświat osiągnął w końcu poziom doskonałości Raju-Havony.

14:6.28 (162.3) Syn Stwórca używa istot z Havony jako potencjalnych wzorów osobowości dla swoich własnych śmiertelnych dzieci i istot duchowych. Michał oraz inni Rajscy Synowie traktują Raj i Havonę jako boskie przeznaczenie dzieci czasu.

14:6.29 (162.4) Synowie Stwórcy wiedzą, że kreacja centralna jest rzeczywistym źródłem tej niezbędnej wszechświatowej kontroli nadrzędnej, która stabilizuje i jednoczy ich wszechświaty lokalne. Wiedzą oni również, że w Havonie przebywa osobista obecność wszechobecnego wpływu Najwyższego i Ostatecznego.

14:6.30 (162.5) Havona i Raj są źródłem stwórczej mocy Syna Michała. Tutaj mieszkają istoty, które współpracują z nim przy stwarzaniu wszechświata. Z Raju wychodzą Matki Duchy Wszechświata, współstwórczynie wszechświatów lokalnych.

14:6.31 (162.6) Rajscy Synowie traktują kreację centralną jako dom swoich Boskich rodziców – swój dom. Jest to miejsce, dokąd zawsze lubią wracać.

14:6.32 (162.7) 6. Partnerskie Posługujące Córki. Matki Duchy Wszechświata, współstwórczynie wszechświatów lokalnych, odbywają swe przedosobowe szkolenie na światach Havony, w bliskim związku z Duchami Orbit. We wszechświecie centralnym Córki Duchy wszechświatów lokalnych były odpowiednio nauczane w metodach współpracy z Synami Raju, cały czas będąc podległe woli Ojca.

14:6.33 (162.8) Duch i Córki Ducha znajdują na światach Havony wzory umysłu dla wszystkich swoich grup inteligencji duchowej oraz materialnej, a wszechświat centralny jest przyszłym przeznaczeniem tych istot, którym patronuje Matka Duch Wszechświata oraz związany z nią Syn Stwórca.

14:6.34 (162.9) Matka Stwórczyni Wszechświata pamięta Raj i Havonę jako miejsce swojego pochodzenia oraz jako dom Nieskończonej Matki Ducha, miejsce pobytu osobistej obecności Nieskończonego Umysłu.

14:6.35 (162.10) Z tego wszechświata centralnego wywodzi się także obdarzenie osobistymi prerogatywami stwórczymi, które Boska Opiekunka Wszechświata używa jako uzupełnienie Syna Stwórcy, podczas stwarzania istot żywych obdarzonych wolą.

14:6.36 (162.11) I na koniec, ponieważ Duchowe Córki Nieskończonej Matki Ducha prawdopodobnie nigdy nie wrócą do swego rajskiego domu, czerpią one ogromną radość z wszechświatowego fenomenu odzwierciedlania, związanego z Istotą Najwyższą w Havonie oraz uosobionego w Majestonie w Raju.

14:6.37 (162.12) 7. Wznoszący się śmiertelnicy ewolucyjni. Havona jest ojczyzną wzorca osobowości wszystkich typów śmiertelników oraz ojczyzną wszystkich nadludzkich osobowości związanych ze śmiertelnikami, które nie pochodzą z kreacji czasu.

14:6.38 (162.13) Światy te dostarczają motywacji wszystkim ludzkim pragnieniom osiągania prawdziwych wartości duchowych na najwyższych wyobrażalnych poziomach rzeczywistości. Havona jest poprzedzającym Raj celem szkolenia każdego wznoszącego się śmiertelnika. Śmiertelnicy docierają tutaj do przedrajskiego Bóstwa – Istoty Najwyższej. Havona stoi przed każdą wolą obdarzoną istotą, jako brama do Raju i do Boga.

14:6.39 (163.1) Raj jest domem a Havona pracownią i placem zabaw finalistów. A każdy rozpoznający Boga śmiertelnik pragnie zostać finalistą.

14:6.40 (163.2) Wszechświat centralny jest nie tylko uznanym miejscem przeznaczenia człowieka, ale także początkiem wiecznego bytu finalistów, gdy kiedyś rozpoczną nieujawnioną, wszechświatową przygodę, doświadczając eksploracji nieskończoności Ojca Wszechświatowego.

14:6.41 (163.3) Havona będzie bez wątpienia wciąż funkcjonować, w absonicznym znaczeniu, nawet w przyszłych epokach wszechświata, kiedy to będzie można oglądać pielgrzymów z przestrzeni, jak próbują znaleźć Boga na poziomach nadskończonych. Havona może służyć jako wszechświat szkoleniowy dla istot absonicznych. Będzie ona prawdopodobnie szkołą końcową, gdy siedem superwszechświatów będzie działać jako szkoła średnia dla absolwentów szkół podstawowych przestrzeni zewnętrznej. Zgadzamy się z opinią, że potencjały wiecznej Havony naprawdę są nieograniczone, że wszechświat centralny posiada wieczne możliwości pełnienia funkcji wszechświata eksperymentalno-szkoleniowego dla wszystkich rodzajów istot stworzonych, przeszłych, teraźniejszych czy przyszłych.

14:6.42 (163.4) [Przedstawione przez Perfektora Mądrości, upoważnionego do pełnienia tego zadania przez Pradawnych Czasu na Uversie].