Księga Urantii

Przekaz 71

Kształtowanie się państwa

71:0.1 (800.1) PAŃSTWO jest pożytecznym etapem ewolucji cywilizacji; reprezentuje ono czysty zysk, jaki społeczeństwo wyniosło z wyniszczenia i cierpień wojny. Nawet sztuka rządzenia państwem jest jedynie skumulowaną metodą dostosowania do siebie konkurencyjnych spornych sił walczących plemion i narodów.

71:0.2 (800.2) Współczesne państwo jest tą instytucją, która przetrwała w długiej walce o władzę grupową. W końcu zwyciężyła doskonalsza władza i wytworzyła produkt faktów – państwo – razem z moralnym mitem absolutnego obowiązku obywatela, aby żyć i umierać dla państwa. Jednak państwo nie ma boskiego pochodzenia; nie było nawet stworzone przez wolicjonalne inteligentne działanie ludzkie; jest ono instytucją czysto ewolucyjną i powstało zupełnie automatycznie.

1. Zalążek państwa

71:1.1 (800.3) Państwo jest terytorialną, społeczną i regulacyjną organizacją, a najsilniejsze, najbardziej sprawnie działające i trwałe państwo składa się z pojedynczego narodu, którego ludzie mają wspólny język, obyczaje i instytucje.

71:1.2 (800.4) Wczesne państwa były małe i powstawały wyłącznie w wyniku podboju. Nie były to dobrowolne związki. Wiele z nich założyli koczownicy zdobywcy, którzy napadali na pokojowych pasterzy i osiadłych rolników, pokonywali ich i zniewalali. Takie państwa, powstałe w rezultacie podboju, były z konieczności rozwarstwione; istnienie w nich klas było nieuniknione, a walki klasowe zawsze miały charakter selektywny.

71:1.3 (800.5) Północne plemiona amerykańskich ludzi czerwonych nigdy nie osiągnęły prawdziwej państwowości. Nigdy nie rozwinęły się ponad luźną konfederację plemion, bardzo prymitywną formę państwa. Najbardziej zbliżona do państwowości była federacja Irokezów, jednak ta grupa sześciu narodów nigdy w pełni nie działała jako państwo i nie przetrwała ze względu na brak pewnych istotnych czynników nowoczesnego życia narodowego, takich jak:

71:1.4 (800.6) 1. Nabywanie i dziedziczenie prywatnej własności.

71:1.5 (800.7) 2. Miasta z dodatkiem rolnictwa i przemysłu.

71:1.6 (800.8) 3. Użyteczne zwierzęta domowe.

71:1.7 (800.9) 4. Praktyczna organizacja rodziny. Ludzie czerwoni przywiązani byli do rodziny matczynej i do dziedziczenia przez siostrzeńca.

71:1.8 (800.10) 5. Określone terytorium.

71:1.9 (800.11) 6. Silny szef zarządzający.

71:1.10 (800.12) 7. Zniewolenie jeńców – albo ich adoptowali, albo masakrowali.

71:1.11 (800.13) 8. Definitywne podboje.

71:1.12 (800.14) Ludzie czerwoni byli zbyt demokratyczni, mieli dobry rząd, który jednak się nie sprawdził. Wykształciliby w końcu państwo, gdyby nie spotkali przedwcześnie bardziej zaawansowanej cywilizacji białego człowieka, który stosował metody rządzenia Greków i Rzymian.

71:1.13 (801.1) Prosperujące państwo rzymskie oparte było na:

71:1.14 (801.2) 1. Rodzinie ojcowskiej.

71:1.15 (801.3) 2. Rolnictwie i udomowieniu zwierząt.

71:1.16 (801.4) 3. Zagęszczeniu populacji – miastach.

71:1.17 (801.5) 4. Prywatnej własności ziemi.

71:1.18 (801.6) 5. Niewolnictwie – klasach obywatelstwa.

71:1.19 (801.7) 6. Podboju i reorganizacji słabych i zacofanych narodów.

71:1.20 (801.8) 7. Określonym terytorium posiadającym drogi.

71:1.21 (801.9) 8. Indywidualnych i silnych władcach.

71:1.22 (801.10) Wielką słabością cywilizacji rzymskiej oraz czynnikiem prowadzącym do ostatecznego upadku imperium było domniemanie tolerancyjne i zaawansowane zapewnienie emancypacji chłopca w dwudziestym pierwszym roku życia, oraz bezwarunkowa wolność dziewczyny, która mogła wyjść za mąż za człowieka, jakiego sama wybrała albo wyjechać za granicę i zostać niemoralną. Szkoda dla społeczeństwa wynikała nie z samych tych reform, ale raczej z nagłej oraz powszechnej metody ich zaprowadzenia. Upadek Rzymu ukazuje, czego się można spodziewać, kiedy państwo zbyt szybko się rozszerza w połączeniu z degeneracją wewnętrzną.

71:1.23 (801.11) Zalążek państwa mógł zaistnieć dzięki zanikaniu więzi krwi na rzecz więzi terytorialnych, a takie federacje plemienne były zazwyczaj mocno scementowane przez podboje. Podczas gdy suwerenność, która góruje nad wszystkimi drobnymi sprzecznościami i różnicami grupowymi, charakterystyczna jest dla prawdziwego państwa, w późniejszych organizacjach państwowych nadal istnieje wiele klas i kast, pozostałości klanów i plemion z dawnych dni. Późniejsze i większe państwa terytorialne długo i zajadle zmagały się z takimi mniejszymi spokrewnionymi grupami klanowymi; rząd plemienny okazuje się wartościową formą przejściową od rodziny do władzy państwowej. W ostatnich czasach wiele klanów powstało z różnych zawodów i innych związków industrialnych.

71:1.24 (801.12) Niepowodzenie procesu integracji państwa powoduje cofanie się do warunków przedpaństwowych, gdy idzie o metody rządzenia, takie jak feudalizm europejskiego średniowiecza. W tych mrocznych czasach państwo terytorialne upadło i nastąpił powrót do małych grup feudalnych, znowu powstały klany i plemienne stadia rozwoju. Podobne częściowe państwa nawet teraz istnieją w Azji i Afryce, ale nie wszystkie one są ewolucyjnymi rewersjami; wiele z nich to embrionalne zalążki przyszłych państw.

2. Ewolucja rządu przedstawicielskiego

71:2.1 (801.13) Podczas gdy demokracja jest ideałem, jest ona wytworem cywilizacji, a nie ewolucji. Uważajcie! Bądźcie ostrożni w czasie wyborów! Niebezpieczeństwa demokracji są następujące:

71:2.2 (801.14) 1. Gloryfikacja miernoty.

71:2.3 (801.15) 2. Wybór przywódców niegodziwych i ignorantów.

71:2.4 (801.16) 3. Brak rozpoznania podstawowych faktów ewolucji społecznej.

71:2.5 (801.17) 4. Niebezpieczeństwo wynikające z powszechnego prawa do głosowania znajdującego się w rękach niewykształconych i leniwych większości.

71:2.6 (801.18) 5. Zniewolenie opinią publiczną; większość nie zawsze ma rację.

71:2.7 (802.1) Opinia publiczna, powszechna opinia, zawsze opóźniała społeczeństwo; jednak jest ona wartościowa, bo chociaż hamuje ewolucję społeczną, utrwala cywilizację. Edukacja opinii publicznej jest jedyną bezpieczną i właściwą metodą przyspieszenia cywilizacji; siła jest tylko tymczasowym sposobem, a rozwój kulturowy będzie coraz szybszy, kiedy kule ustępują miejsca wyborom. Opinia publiczna, obyczaje, jest podstawową i zasadniczą siłą napędową ewolucji społecznej i rozwoju państwa jednak żeby stanowiła wartość dla państwa, nie może używać przemocy podczas swojej ekspresji.

71:2.8 (802.2) Miarę zaawansowania społeczeństwa określa się bezpośrednio stopniem, w jakim opinia publiczna może kontrolować zachowanie się jednostki oraz przepisy państwowe, wyrażając swoje zdanie bez przemocy. Prawdziwie cywilizowany rząd powstaje wtedy, kiedy opinia publiczna zostaje odziana w moce osobistych praw obywatelskich. Wybory powszechne nie zawsze decydują właściwie, jednak obrazują one właściwy sposób czynienia nawet złej rzeczy. Ewolucja nie tworzy od razu najwyższej doskonałości, ale raczej relatywne i rozwojowe praktyczne dostosowanie.

71:2.9 (802.3) Istnieje dziesięć stopni albo stadiów do ukształtowania praktycznej i skutecznie działającej formy rządu przedstawicielskiego, a są one następujące:

71:2.10 (802.4) 1. Wolność osoby. Niewolnictwo, poddaństwo i wszelkie formy ludzkiego zniewolenia muszą zaniknąć.

71:2.11 (802.5) 2. Wolność umysłu. Jeśli ludzie wolni nie są wykształceni – nauczeni myśleć inteligentnie i planować mądrze – wolność robi zazwyczaj więcej szkód niż pożytku.

71:2.12 (802.6) 3. Panowanie prawa. Wolnością cieszyć się można dopiero wtedy, kiedy wola i kaprysy władców ludzkich zastąpione zostają aktami prawodawczymi zgodnymi z akceptowanym fundamentalnym prawem.

71:2.13 (802.7) 4. Wolność słowa. Rząd przedstawicielski jest nie do pomyślenia bez wolności wyrażania wszelkich rodzajów ludzkich dążeń i opinii.

71:2.14 (802.8) 5. Zabezpieczenie własności. Żaden rząd nie przetrwa zbyt długo, jeśli nie będzie umiał zabezpieczyć prawa do posiadania osobistej własności w pewnej formie. Człowiek chce mieć prawo używania, kontroli, dawania, sprzedawania, wynajmowania i przekazywania potomności swej własności osobistej.

71:2.15 (802.9) 6. Prawo wnoszenia petycji. Rząd przedstawicielski daje prawo do bycia wysłuchanym. Przywilej składania petycji jest nieodłączny wolnemu obywatelstwu.

71:2.16 (802.10) 7. Prawo rządzenia. Nie wystarczy być wysłuchanym; prawo składania petycji musi się rozwijać, aż do poziomu faktycznego prowadzenia rządu.

71:2.17 (802.11) 8. Powszechne prawo głosowania. Rząd przedstawicielski zakłada istnienie inteligentnej, skutecznie funkcjonującej i powszechnej grupy wyborców. Charakter takiego rządu zawsze będzie zależał od charakteru i kalibru tych, którzy go tworzą. W miarę rozwoju cywilizacji prawo głosu, pozostając powszechne dla obu płci, będzie efektywnie modyfikowane, przegrupowane i skądinąd zróżnicowane.

71:2.18 (802.12) 9. Kontrola urzędników państwowych. Żaden rząd nie będzie pożyteczny i efektywny, dopóki obywatele nie będą posiadali i stosowali mądrych metod kierowania i kontrolowania osób sprawujących władzę oraz urzędników państwowych.

71:2.19 (802.13) 10. Inteligentne i wyszkolone przedstawicielstwo. Przetrwanie demokracji jest zależne od dobrego rządu przedstawicielskiego, co jest uwarunkowane zasadą wybierania na urzędy państwowe jedynie tych jednostek, które są formalnie przeszkolone, intelektualnie kompetentne, społecznie lojalne oraz zdrowe moralnie. Tylko w takich warunkach może być zachowany rząd ludu, przez lud i dla ludu.

3. Ideały państwowości

71:3.1 (803.1) Polityczna czy administracyjna forma rządu nie ma większego znaczenia, pod warunkiem, że zapewnia on podstawy rozwoju społeczeństwa – wolność, bezpieczeństwo, edukację i koordynację społeczną. Nie to, jakie jest państwo, ale to, co ono robi, stanowi o kierunku ewolucji społecznej. W końcu żadne państwo nie może przewyższyć moralnych wartości jego obywateli, egzemplifikowanych w wybranych przez nich przywódcach. Ignorancja i egoizm przypieczętują upadek nawet najdoskonalszej formy rządu.

71:3.2 (803.2) Egotyzm narodowy, tak jak jest godny pożałowania, jest również konieczny dla przetrwania społeczeństwa. Doktryna ludu wybranego była głównym czynnikiem zespolenia plemiennego i tworzenia narodu, aż do czasów współczesnych. Jednak żadne państwo nie może osiągnąć idealnych poziomów funkcjonowania, zanim nie zostaną przezwyciężone wszelkie formy nietolerancji, która jest odwiecznym wrogiem ludzkiego postępu. A nietolerancję najlepiej zwalcza skoordynowanie nauki, handlu, rozrywki i religii.

71:3.3 (803.3) Idealne państwo funkcjonuje pod wpływem trzech potężnych i skoordynowanych bodźców:

71:3.4 (803.4) 1. Lojalność dla miłości, wyprowadzona ze świadomości istnienia ludzkiego braterstwa.

71:3.5 (803.5) 2. Inteligentny patriotyzm, oparty na mądrych ideałach.

71:3.6 (803.6) 3. Wnikliwość kosmiczna interpretowana w kategoriach planetarnych faktów, potrzeb i celów.

71:3.7 (803.7) Idealne państwo ma niewiele praw i wyszły one z epoki zakazujących tabu, wchodząc w erę konstruktywnego rozwoju indywidualnej wolności w rezultacie coraz większej samokontroli. Doskonałe państwo nie tylko zmusza swych obywateli do pracy, ale także zachęca ich do korzystnego i podbudowującego spożytkowania coraz większej ilości wolnego czasu, powstałego na skutek uwolnienia od trudu przez zaawansowaną epokę maszyn. Czas wolny musi być wytworzony, jak również spożytkowany.

71:3.8 (803.8) Żadne społeczeństwo nie zaszło zbyt daleko, dopuszczając do próżniactwa czy tolerując ubóstwo. Jednak ubóstwo i niesamodzielność nigdy nie zostaną wyeliminowane, jeśli ułomne i zdegenerowane typy ludzkie będą wspierane bez ograniczeń i dopuszczane do rozmnażania się bez ograniczeń.

71:3.9 (803.9) Etyczne społeczeństwo powinno dążyć do zachowania poczucia własnej godności u swoich obywateli i zapewnić każdej normalnej jednostce odpowiednie warunki samorealizacji. Taki plan osiągania społecznych sukcesów może wydać kulturowe społeczeństwo najwyższej klasy. Ewolucja społeczna powinna być wspomagana przez nadzór rządowy, sprawujący minimalną kontrolę regulacyjną. To państwo jest najlepsze, które najwięcej koordynuje, podczas kiedy najmniej rządzi.

71:3.10 (803.10) Ideały państwowości muszą być osiągane ewolucyjnie, poprzez powolny rozwój świadomości obywatelskiej, poprzez akceptację obowiązków i przywilejów służby społecznej przez obywateli. Kiedy się skończy administracja polityków czerpiących korzyści ze swego stanowiska, z początku ludzie podejmują brzemię rządowe jako obowiązek, ale później pragną takiej służby jako przywileju, jako najwyższego zaszczytu. Status jakiegokolwiek poziomu cywilizacji wiernie odzwierciedla kaliber jej obywateli, którzy się ofiarują podjąć obowiązków kierowania państwem.

71:3.11 (803.11) W prawdziwej wspólnocie państwowej rządy miast i prowincji sprawowane są przez ekspertów i prowadzone dokładnie tak, jak we wszystkich innych ekonomicznych i handlowych związkach ludzkich.

71:3.12 (803.12) W zaawansowanych państwach służba polityczna uważana jest za najwyższe poświęcenie się obywateli. Najwyższą ambicją najmądrzejszych i najszlachetniejszych obywateli jest zdobycie uznania innych obywateli, żeby być wybranym czy mianowanym na jakąś odpowiedzialną pozycję rządową, a rządy takie nadają najwyższe zaszczyty swoim państwowym i społecznym urzędnikom, w uznaniu za ich służbę. Zaszczyty nadawane są w następującej kolejności: filozofom, pedagogom, naukowcom, przemysłowcom i wojskowym. Rodzice są odpowiednio nagradzani przez osiągnięcia ich dzieci, a czysto religijni przywódcy, będąc ambasadorami królestwa duchowego, otrzymują swe prawdziwe wynagrodzenie w innym świecie.

4. Rozwijająca się cywilizacja

71:4.1 (804.1) Ekonomia, społeczeństwo i rząd muszą się rozwijać, jeśli mają trwać. Na świecie ewolucyjnym warunki statyczne są oznaką rozkładu; przetrwają tylko te instytucje, które posuwają się naprzód wraz z ewolucyjnym nurtem.

71:4.2 (804.2) Postępowy program rozwijającej się cywilizacji obejmuje:

71:4.3 (804.3) 1. Zachowanie swobód indywidualnych.

71:4.4 (804.4) 2. Ochronę ogniska domowego.

71:4.5 (804.5) 3. Popieranie bezpieczeństwa ekonomicznego.

71:4.6 (804.6) 4. Zapobieganie chorobom.

71:4.7 (804.7) 5. Obowiązkową edukację.

71:4.8 (804.8) 6. Obowiązkowe zatrudnienie.

71:4.9 (804.9) 7. Pożyteczne spożytkowanie wolnego czasu.

71:4.10 (804.10) 8. Opiekę nad nieszczęśliwymi.

71:4.11 (804.11) 9. Doskonalenie rasowe.

71:4.12 (804.12) 10. Popieranie nauki i sztuki.

71:4.13 (804.13) 11. Popieranie filozofii – mądrości.

71:4.14 (804.14) 12. Poszerzanie kosmicznej wnikliwości – uduchowienie.

71:4.15 (804.15) I taki postęp w sztukach cywilizacji prowadzi bezpośrednio do realizacji najwyższych ludzkich i boskich celów wysiłków człowieka – społecznego osiągniecia braterstwa ludzi i osobistego statusu uświadomienia sobie Boga, co objawia się w najwyższym dążeniu każdej jednostki, aby czynić wolę Ojca w niebie.

71:4.16 (804.16) Pojawienie się prawdziwego braterstwa oznacza, że nadszedł taki porządek społeczny, w którym wszyscy ludzie znajdują radość w niesieniu nawzajem swoich ciężarów, naprawdę pragną stosować złotą zasadę. Jednak tak idealnego społeczeństwa nie można urzeczywistnić, kiedy słabi albo niegodziwi wypatrują okazji, by czerpać niesprawiedliwe i nieuczciwe korzyści z tych, których ożywia nade wszystko oddanie służbie prawdy, piękna i dobroci. W takiej sytuacji praktyczna jest tylko jedna droga: „żyjący złotą zasadą” mogą ustanowić postępowe społeczeństwo, w którym żyją zgodnie ze swymi ideałami, stosując jednocześnie odpowiednią ochronę przed swymi nieoświeconymi współbraćmi, którzy mogą albo próbować wykorzystać ich pokojowe predylekcje, albo zniszczyć ich zaawansowaną cywilizację.

71:4.17 (804.17) Na rozwijającej się planecie idealizm nigdy nie przetrwa, jeżeli w każdej generacji idealiści pozwolą się niszczyć podlejszym klasom ludzkości. Wielka próba idealizmu polega na tym: czy zaawansowane społeczeństwo potrafi utrzymywać swą gotowość bojową, która daje mu zabezpieczenie przed wszystkimi atakami ze strony wojowniczych sąsiadów, bez ulegania pokusie użycia swej siły wojskowej dla operacji ofensywnych przeciwko innym narodom, w celu samolubnego zysku albo narodowego wywyższenia? Przetrwanie narodu wymaga gotowości bojowej, a sam religijny idealizm zdolny jest zapobiec prostytuowaniu tej gotowości w agresję. Jedynie miłość, braterstwo, może zapobiec uciskaniu słabego przez silnego.

5. Ewolucja współzawodnictwa

71:5.1 (805.1) Współzawodnictwo jest konieczne dla rozwoju społecznego, jednak nienormowane współzawodnictwo rodzi przemoc. W dzisiejszym społeczeństwie współzawodnictwo powoli wypiera wojnę, dlatego że określa miejsce jednostki w wytwórczości, jak również decyduje o przetrwaniu wytwórczości jako takiej. (Morderstwo i wojna są zróżnicowane w swym statusie obyczajowym, morderstwo jest zakazane od wczesnych dni istnienia społeczeństwa, podczas gdy wojna nigdy nie była zakazana przez ludzkość jako całość).

71:5.2 (805.2) Idealne państwo reguluje postępowanie społeczne tylko tak dalece, żeby uniknąć przemocy we współzawodnictwie indywidualnym i zapobiec nieuczciwości w inicjatywie osobistej. Wielkim problemem państwowości jest zagwarantowanie porządku i pokoju w gospodarce, zapewnienie płacenia podatków dla zachowania siły państwa i jednoczesne zapobieżenie temu, aby opodatkowanie nie szkodziło gospodarce, a państwo nie stało się pasożytnicze czy tyranizujące.

71:5.3 (805.3) We wczesnych epokach każdego świata współzawodnictwo konieczne jest dla progresywnej cywilizacji. W toku ewolucji ludzkości coraz bardziej efektywna staje się współpraca. W zaawansowanych cywilizacjach współpraca jest bardziej efektywna niż współzawodnictwo. Współzawodnictwo stymuluje wczesnego człowieka. Wczesna ewolucja charakteryzuje się przetrwaniem zdrowych biologicznie, jednak późniejsze cywilizacje lepiej są ożywiane przez inteligentną współpracę, rozumne stowarzyszanie się i braterstwo duchowe.

71:5.4 (805.4) Prawda, że współzawodnictwo w wytwórczości jest nadzwyczaj rozrzutne i wysoce niewydajne, jednak żaden wysiłek zmierzający do eliminacji tego szeregu strat nie powinien być sankcjonowany, jeśli takie dostosowania powodują choćby drobne uchylenie jakiejkolwiek z podstawowych swobód jednostki.

6. Motyw zysku

71:6.1 (805.5) Współczesna, zorientowana na zysk ekonomia skazana jest na zagładę, jeśli motywy zysku nie będą wspierane motywami służby. Bezpardonowe współzawodnictwo oparte na zawężonej interesowności jest krańcowo niszczycielskie nawet dla tych rzeczy, które usiłuje zachować. Wyłączna i samolubna motywacja zysku niezgodna jest z chrześcijańskimi ideałami – jeszcze bardziej niezgodna z naukami Jezusa.

71:6.2 (805.6) W ekonomii motywacja zysku tak się ma do motywacji służby, jak w religii strach do miłości. Motywacja zysku nie może być jednak nagle zniweczona czy usunięta; powoduje ona, że wielu skądinąd leniwych śmiertelników mocno trzyma się pracy. Jednak nie jest konieczne, żeby ten aktywizator energii społecznej pozostawał zawsze samolubny w swych celach.

71:6.3 (805.7) W działalności ekonomicznej motyw zysku jest, ogółem biorąc, niski i zupełnie niegodny społeczeństwa zaawansowanego porządku, niemniej jednak stanowi on czynnik niezastąpiony we wcześniejszych stadiach istnienia cywilizacji. Nie można zabrać ludziom motywu zysku, zanim trwale nie przyswoją wyższych rodzajów niezyskowych motywacji w wysiłkach ekonomicznych i w służbie społecznej – zaawansowanych dążeń do osiągnięcia najwyższej mądrości, intrygującego braterstwa i doskonałości w osiągnięciach duchowych.

7. Edukacja

71:7.1 (806.1) Trwałe państwo opiera się na kulturze, zdominowanej przez ideały i motywowanej służbą. Celem edukacji powinno być nabywanie umiejętności, dążenie do mądrości, realizacja osobowości i przyswajanie wartości duchowych.

71:7.2 (806.2) W idealnym państwie zdobywanie wykształcenia trwa całe życie, a filozofia czasami staje się głównym zajęciem jego obywateli. W takiej wspólnocie obywatele dążą do mądrości jako do polepszenia swej wnikliwości w doniosłość związków międzyludzkich, znaczeń rzeczywistości, szlachetności wartości, celów życia i chwały kosmicznego przeznaczenia.

71:7.3 (806.3) Urantianie powinni mieć wizję nowego i wyższego społeczeństwa kulturowego. Edukacja wskoczy na nowe poziomy wartości, wraz z ustąpieniem systemu ekonomicznego opartego wyłącznie na zysku. Zbyt długo edukacja była regionalna, militarystyczna, wywyższająca ego i dążenie do sukcesu; wreszcie musi stać się światowa, idealistyczna, realizująca osobowość i rozumowanie kosmicznie.

71:7.4 (806.4) Ostatnio edukacja przeszła spod kontroli kleru pod kontrolę prawników i biznesmenów. W końcu musi zostać przekazana filozofom i naukowcom. Nauczyciele muszą być istotami wolnymi, prawdziwymi przywódcami w takim stopniu, aby filozofia, poszukiwanie mądrości, stała się głównym celem kształcenia.

71:7.5 (806.5) Edukacja jest sprawą całego życia i musi trwać przez całe życie, aby ludzkość mogła stopniowo przeżywać coraz wyższe poziomy mądrości śmiertelnika, do których należą:

71:7.6 (806.6) 1. Wiedza o rzeczach.

71:7.7 (806.7) 2. Uświadamianie sobie znaczeń.

71:7.8 (806.8) 3. Docenianie wartości.

71:7.9 (806.9) 4. Szlachetność pracy – obowiązek.

71:7.10 (806.10) 5. Motywacja celów – moralność.

71:7.11 (806.11) 6. Miłość dla służby – charakter.

71:7.12 (806.12) 7. Kosmiczna wnikliwość – orientacja duchowa.

71:7.13 (806.13) A potem, dzięki tym osiągnięciom, wielu dostąpi ostatecznego sukcesu umysłowego śmiertelnika – uświadomienia sobie Boga.

8. Charakter państwowości

71:8.1 (806.14) Jedyną świętą cechą jakiegokolwiek rządu ludzkiego jest podział państwowości na trzy funkcjonalne domeny – wykonawczą, prawodawczą i sądowniczą. Wszechświat zarządzany jest zgodnie z takim planem podziału funkcji i władzy. Oprócz tej boskiej koncepcji efektywnej regulacji społecznej czy rządu państwowego nie ma większego znaczenia, jaką formę państwa ludzie obiorą, pod warunkiem, że obywatele wciąż dążą do celu coraz większej samokontroli i coraz intensywniejszej służby społecznej. W państwowości wiernie odbija się ludzka gorliwość intelektualna, mądrość ekonomiczna, zdolności społeczne i siła moralna.

71:8.2 (806.15) Ewolucja państwowości pociąga za sobą rozwój od poziomu do poziomu, jak przedstawiono poniżej:

71:8.3 (806.16) 1. Utworzenie trojakiego rządu z ciałem wykonawczym, prawodawczym i sądowniczym.

71:8.4 (806.17) 2. Wolność działań społecznych, politycznych i religijnych.

71:8.5 (807.1) 3. Zniesienie wszelkich form niewolnictwa i zniewolenia człowieka.

71:8.6 (807.2) 4. Możliwość kontrolowania przez obywateli nakładania podatków.

71:8.7 (807.3) 5. Wprowadzenie powszechnej edukacji – nauczania rozciągającego się od kołyski do grobu.

71:8.8 (807.4) 6. Odpowiednie dostosowanie władz lokalnych do rządu krajowego.

71:8.9 (807.5) 7. Popieranie nauki i zwalczanie chorób.

71:8.10 (807.6) 8. Odpowiednie uznanie równości płci i partnerskiego funkcjonowania kobiet i mężczyzn w domu, szkole i kościele, wraz z wyspecjalizowaną służbą kobiet w gospodarce i rządzie.

71:8.11 (807.7) 9. Eliminacja zniewolenia przez pracę dzięki wynalezieniu maszyn i dalszy rozwój epoki maszyn.

71:8.12 (807.8) 10. Przezwyciężenie barier językowych – tryumf powszechnego języka.

71:8.13 (807.9) 11. Zakończenie wojen – międzynarodowe rozsądzanie sporów narodowych i rasowych przez kontynentalne sądy narodów pod przewodnictwem najwyższego trybunału planetarnego, rekrutowanego automatycznie z okresowo odchodzących na emeryturę przewodniczących sądów kontynentalnych. Sądy kontynentalne są bezapelacyjne; światowy sąd pełni funkcje doradcze – moralne.

71:8.14 (807.10) 12. Powstanie światowej mody na poszukiwanie mądrości – egzaltacja filozofii. Stopniowy rozwój światowej religii, która zwiastować będzie wejście planety we wczesne stadia światłości i życia.

71:8.15 (807.11) Takie są zasadnicze warunki wstępne powstania zaawansowanego rządu oraz cechy idealnej państwowości. Urantii daleko jeszcze do realizacji tych wzniosłych ideałów, jednak cywilizowane narody już zrobiły początek – ludzkość maszeruje ku wyższym ewolucyjnym przeznaczeniom.

71:8.16 (807.12) [Nadzorowane przez Melchizedeka z Nebadonu].