Το Βιβλίο της Ουράντια

Εγγραφο 67

Η ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΑΝΤΑΡΣΙΑ

67:0.1 (754.1) Τα προβλήματα που συνδέονται με την ύπαρξη του ανθρώπου στην Ουράντια είναι αδύνατον να γίνουν κατανοητά χωρίς τη γνώση ορισμένων μεγάλων εποχών του παρελθόντος, κυρίως την εμφάνιση και τις συνέπειες της πλανητικής ανταρσίας ς. Αν και η αναταραχή αυτή δεν υπεισήλθε σοβαρά στην πρόοδο της οργανικής εξέλιξης, τροποποίησε σημαντικά την πορεία της κοινωνικής εξέλιξης και της πνευματικής ανάπτυξης. Ολόκληρη η υπερφυσική ιστορία του πλανήτη επηρεάσθηκε βαθιά από την σαρωτική θεομηνία.

1. Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΙΓΑΣΤΙΑ

67:1.1 (754.2) Για τριακόσιες χιλιάδες χρόνια ο Καλιγάστια ήταν ο υπεύθυνος στην Ουράντια, όταν ο Σατανάς, ο συνεργάτης του Εωσφόρου, έκανε μία από τις περιοδικές του επιθεωρήσεις. Και όταν ο Σατανάς έφθασε στον πλανήτη, η εμφάνισή του με κανέναν τρόπο δεν έμοιαζε με τις καρικατούρες της φαύλης μεγαλειότητάς του. Ήταν κι’ ακόμα είναι, ένας Υιός Λανονάνδεκ μεγάλης λαμπρότητας. «Και μην απορείτε, γιατί ο ίδιος ο Σατανάς είναι ένα λαμπρό πλάσμα του φωτός.»

67:1.2 (754.3) Στην πορεία της επιθεώρησής του ο Σατανάς ενημέρωσε τον Καλιγάστια για την «Διακήρυξη της Ελευθερίας» που τότε είχε προτείνει ο Εωσφόρος και, όπως γνωρίζουμε, ο Πρίγκιπας συμφώνησε να προδώσει τον πλανήτη μόλις θα γινόταν η αναγγελία της ανταρσίας. Οι πιστές προσωπικότητες του σύμπαντος αντιμετώπισαν με ιδιαίτερη αποστροφή τον Πρίγκιπα Καλιγάστια εξ αιτίας της εσκεμμένης αυτής προδοσίας της εμπιστοσύνης τους. Ο Δημιουργός Υιός εξέφρασε την περιφρόνησή του όταν είπε: «Είσαι σαν τον αρχηγό σου, Εωσφόρε, και αμαρτωλά έχεις διαιωνίσει το ανόμημά του. Ήταν απατεώνας από την απαρχή της ματαιοδοξίας του, γιατί δεν κατοικεί στην αλήθεια.»

67:1.3 (754.4) Στο σύνολο του διοικητικού έργου ενός τοπικού σύμπαντος δεν θεωρείται παρακαταθήκη πιο ιερή από εκείνη που εναποτίθεται στον Πλανητικό Πρίγκιπα, ο οποίος αναλαμβάνει την ευθύνη για την ευημερία και την καθοδήγηση των εξελισσόμενων θνητών σ’ ένα νεοκατοικημένο κόσμο. Και απ’ όλες τις μορφές του κακού, καμία δεν είναι περισσότερο καταστροφική για το κύρος της προσωπικότητας, από την προδοσία της εμπιστοσύνης και την απείθεια κάποιου έναντι των φίλων που τον εμπιστεύονται. Διαπράττοντας το εσκεμμένο αυτό ανόμημα, ο Καλιγάστια διέστρεψε την προσωπικότητά του τόσο απόλυτα, ώστε ο νους του δεν κατόρθωσε από τότε να επανακτήσει πλήρως την ισορροπία του.

67:1.4 (754.5) Υπάρχουν πολλοί τρόποι να εξετάσει κανείς την αμαρτία, ωστόσο, από τη φιλοσοφική άποψη του σύμπαντος η αμαρτία είναι η θέση μιας προσωπικότητας, η οποία εν γνώσει της ανθίσταται στην κοσμική πραγματικότητα. Το σφάλμα μπορεί να θεωρηθεί ως παρανόηση, ή διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Το κακό είναι μία εν μέρει συνειδητοποίηση των συμπαντικών πραγματικοτήτων, ή μία κακή προσαρμογή σ’ αυτές. Η αμαρτία, όμως, αποτελεί σκόπιμη αντίσταση στη θεία πραγματικότητα – μία συνειδητή επιλογή να αντιτεθεί κανείς στην πνευματική πρόοδο – ενώ το ανόμημα συνίσταται σε μία ανοικτή και σταθερή περιφρόνηση της αναγνωρισμένης πραγματικότητας και εκφράζει μία τέτοια αποσύνθεση της προσωπικότητας, ώστε να φθάνει στα όρια της κοσμικής τρέλας.

67:1.5 (755.1) Το σφάλμα υποδηλώνει έλλειψη διανοητικής οξύτητας. Το κακό, έλλειμμα σύνεσης. Η αμαρτία, άθλια πνευματική πενία. Η ανομία, όμως, καταδεικνύει μηδενισμό του ελέγχου επί της προσωπικότητας.

67:1.6 (755.2) Και όταν η αμαρτία έχει τόσες πολλές φορές επιλεγεί και τόσο συχνά επαναληφθεί, μπορεί να γίνει συνήθεια. Οι καθ’ έξιν αμαρτωλοί μπορούν εύκολα να γίνουν άνομοι, να γίνουν ολόψυχοι στασιαστές κατά του σύμπαντος και όλων των θείων πραγματικοτήτων του. Ενώ όλες οι μορφές της αμαρτίας μπορεί να συγχωρηθούν, αμφιβάλλουμε εάν ο εγνωσμένος άνομος θα νοιώσει θλίψη για τα παραπτώματά του, ή αν θα δεχθεί συγχώρεση για τις αμαρτίες του.

2. ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΙΑΣ

67:2.1 (755.3) Σύντομα μετά την επιθεώρηση του Σατανά και όταν η πλανητική διοίκηση βρισκόταν στα πρόθυρα της πραγμάτωσης μεγάλων επιτευγμάτων στην Ουράντια, μια μέρα, στην καρδιά του χειμώνα των βόρειων ηπείρων, ο Καλιγάστια είχε μια μακρά συνομιλία με το συνεργάτη του, τον Δαλιγάστια, μετά την οποία ο τελευταίος συνεκάλεσε τα δέκα συμβούλια της Ουράντια σε έκτακτη σύσκεψη. Η συνάθροιση αυτή άνοιξε με την δήλωση ότι ο Πρίγκιπας Καλιγάστια επρόκειτο να αυτοανακηρυχθεί απόλυτος κυρίαρχος της Ουράντια και απαίτησε από όλα τα διοικητικά κλιμάκια να παραιτηθούν, παραδίδοντας όλες τις λειτουργίες και τις δυνάμεις τους στα χέρια του Δαλιγάστια ως θεματοφύλακα, εν αναμονή της επαναδιοργάνωσης της κυβέρνησης του πλανήτη και την επακόλουθη ανακατανομή των αξιωμάτων αυτών της διοικητικής εξουσίας.

67:2.2 (755.4) Η παρουσίαση αυτής της εκπληκτικής αυτής απαίτησης ακολουθήθηκε από την αριστοτεχνική προσφυγή του Βαν, προέδρου του ανώτατου συμβουλίου συντονισμού. Ο διακεκριμένος αυτός διοικητής και άξιος νομοδιδάσκαλος χαρακτήρισε την διαδικασία που υπέδειξε ο Καλιγάστια ως πράξη στα όρια της πλανητικής ανταρσίας και έκανε έκκληση στους συμμετέχοντες στο συμβούλιο να απόσχουν από κάθε συμμετοχή, έως ότου μία τέτοια προσφυγή διακομισθεί στον Εωσφόρο, τον Κυρίαρχο του Συστήματος της Σατάνια. Και κέρδισε την υποστήριξη ολόκληρου του επιτελείου. Στη συνέχεια, η προσφυγή διεβιβάσθη στην Τζερουσέμ και από εκεί ήλθαν οι εντολές οι οποίες καθόριζαν τον Καλιγάστια ως ανώτατο κυρίαρχο στην Ουράντια και επέτασσαν απόλυτη και αναντίρρητη πίστη στις εντολές του. Και ήταν σε απάντηση του εκπληκτικού αυτού μηνύματος που ο επιβλητικός Βαν έκανε την αξιομνημόνευτη αγόρευσή του διάρκειας επτά ωρών στην οποία επίσημα κατηγόρησε τον Καλιγάστια, τον Δαλιγάστια και τον Εωσφόρο ως περιφρονούντες την κυριαρχία του σύμπαντος του Νέβαδον. Και προσέφυγε στους Ύψιστους της Εδέντια για υποστήριξη και επικύρωση.

67:2.3 (755.5) Εν τω μεταξύ, τα κυκλώματα του συστήματος είχαν διακοπεί. Η Ουράντια είχε απομονωθεί. Κάθε ομάδα ουράνιας ζωής στον πλανήτη βρέθηκε αιφνίδια και χωρίς προειδοποίηση απομονωμένη, εντελώς αποκομμένη από κάθε εξωτερική εισήγηση και συμβουλή.

67:2.4 (755.6) Ο Δαλιγάστια επίσημα ανακήρυξε τον Καλιγάστια «Θεό της Ουράντια και υπέρτατο όλων». Με την διακήρυξη αυτή εμπρός τους, καθόρισαν τα θέματα. Και κάθε ομάδα κινήθηκε μόνη της και άρχισε τις διαβουλεύσεις, συζητήσεις που είχαν σκοπό να προσδιορίσουν τελικά τη μοίρα της κάθε, υπεράνω του ανθρώπινου, προσωπικότητας στον πλανήτη.

67:2.5 (755.7) Οι σεραφείμ και χερουβείμ καθώς και οι άλλες ουράνιες υπάρξεις αναμίχθηκαν στις αποφάσεις αυτού του πικρού αγώνα, αυτής της μακρόχρονης και αμαρτωλής αντιπαράθεσης. Πολλές, υπεράνθρωπες ομάδες που έτυχε να βρίσκονται στην Ουράντια κατά τη στιγμή της απομόνωσής της, κρατήθηκαν εδώ και, όπως οι σεραφείμ και οι συνεργάτες τους, υποχρεώθηκαν να διαλέξουν μεταξύ του κακού και του καλού – μεταξύ των μεθόδων του Εωσφόρου και του θελήματος του αόρατου Πατέρα.

67:2.6 (756.1) Ο αγώνας αυτός συνεχίσθηκε για περισσότερα από επτά χρόνια. Οι αρχές της Εδέντια δεν επρόκειτο να επέμβουν, ή να μεσολαβήσουν μέχρις ότου κάθε αναμεμειγμένη προσωπικότητα φθάσει σε μία τελική απόφαση. Ούτε ο Βαν και οι πιστοί του σύντροφοι επρόκειτο να δικαιωθούν και να απαλλαγούν από τη μακρόχρονη αγωνία τους και την αφόρητη αβεβαιότητα, ως τη στιγμή αυτή.

3. ΤΑ ΕΠΤΑ ΚΡΙΣΙΜΑ ΧΡΟΝΙΑ

67:3.1 (756.2) Το ξέσπασμα της ανταρσίας στην Τζερουσέμ, την πρωτεύουσα της Σατάνια, μεταδόθηκε από το συμβούλιο των Μελχισεδέκ. Οι Μελχισεδέκ που ήσαν υπεύθυνοι για περιπτώσεις επείγουσας ανάγκης μεταφέρθηκαν αμέσως στην Τζερουσέμ και ο Γαβριήλ προσφέρθηκε να ενεργήσει ως εκπρόσωπος του Δημιουργού Υιού, η εξουσία του οποίου είχε αμφισβητηθεί. Με την εκπομπή αυτή του δεδομένου της ανταρσίας στη Σατάνια το σύστημα απομονώθηκε, τέθηκε σε καραντίνα, από τα αδελφά του συστήματα. Γινόταν «πόλεμος στον ουρανό», στο αρχηγείο της Σατάνια και εξαπλώθηκε σε κάθε πλανήτη στο τοπικό σύστημα.

67:3.2 (756.3) Στην Ουράντια σαράντα μέλη του υλικού επιτελείου των εκατό (περιλαμβανομένου και του Βαν) αρνήθηκαν να ενταχθούν στην εξέγερση. Πολλοί από τους εξ ανθρώπων βοηθοί του επιτελείου (τροποποιημένοι και μη) στάθηκαν επίσης γενναίοι και ανώτεροι υπερασπιστές του Μιχαήλ και της συμπαντικής κυβέρνησης. Υπήρξε μια τρομακτική απώλεια προσωπικοτήτων μεταξύ των σεραφείμ και των χερουβείμ. Το ήμισυ σχεδόν των διοικητικών και μεταφορικών σεραφείμ των αποσπασμένων στον πλανήτη ενώθηκαν με τον αρχηγό τους και τον Δαλιγάστια υποστηρίζοντας την υπόθεση του Εωσφόρου. Σαράντα χιλιάδες εκατόν δέκα εννέα πρωταρχικών μεσοδιάστατων πλασμάτων έδωσαν τα χέρια με τον Καλιγάστια, οι υπόλοιπες, ωστόσο, από τις υπάρξεις αυτές έμειναν πιστές στα καθήκοντά τους.

67:3.3 (756.4) Ο προδότης Πρίγκιπας παρέταξε τα απειθή μεσοδιάστατα πλάσματα και τις άλλες ομάδες των επαναστατημένων προσωπικοτήτων και τους οργάνωσε για να εκτελέσουν τις εντολές του, ενώ ο Βαν συγκέντρωσε τους πιστούς μεσοδιάστατους καθώς και τις άλλες πιστές ομάδες και άρχισε τη μεγάλη μάχη για τη σωτηρία του επιτελείου του πλανήτη, αλλά και των άλλων εξόριστων ουράνιων προσωπικοτήτων.

67:3.4 (756.5) Κατά την εποχή αυτού του αγώνα οι πιστοί οπαδοί έμεναν σ’ έναν απερίφρακτο και ελάχιστα προστατευόμενο καταυλισμό, λίγα χιλιόμετρα ανατολικά της Δαλαμάτια, οι κατοικίες τους, ωστόσο φυλάσσονταν μέρα και νύκτα από τα άγρυπνα και πάντα προσεκτικά, πιστά, μεσοδιάστατα πλάσματα, ενώ είχαν στην κατοχή τους το ανεκτίμητο δένδρο της ζωής.

67:3.5 (756.6) Με την έκρηξη της ανταρσίας, τα πιστά χερουβείμ και σεραφείμ, με τη βοήθεια των τριών πιστών μεσοδιάστατων, ανέλαβαν την επιτήρηση του δένδρου της ζωής και επέτρεπαν μόνο στους σαράντα πιστούς του επιτελείου και τους συνεργαζόμενους μ’ αυτούς τροποποιημένους θνητούς να παίρνουν τους καρπούς και τα φύλλα του γεμάτου ενέργεια αυτού φυτού. Υπήρχαν πενήντα έξι από αυτούς τους τροποποιημένους Ανδονίτες συνεργάτες του επιτελείου, με δέκα έξι από τους Ανδονίτες συνοδούς του άπιστου επιτελείου να αρνούνται να προσχωρήσουν στην ανταρσία μαζί με τους κυρίους τους.

67:3.6 (756.7) Κατά τη διάρκεια των επτά κρίσιμων χρόνων της ανταρσίας του Καλιγάστια, ο Βαν αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά το έργο της λειτουργίας επί του πιστού του στρατού των ανθρώπων, των μεσοδιάστατων και των αγγέλων. Η πνευματική ενόραση και η ηθική σταθερότητα η οποία κατέστησε τον Βαν ικανό να διατηρήσει μία τέτοια απαρασάλευτη στάση πίστης προς την κυβέρνηση του σύμπαντος, ήταν το προϊόν καθαρής σκέψης, συνετής κρίσης, λογικής απόφασης, ειλικρινών κινήτρων, ανιδιοτελών προθέσεων, ευφυούς πίστης, εμπειρικής μνήμης, πειθαρχημένου χαρακτήρα και αναμφισβήτητης αφοσίωσης της προσωπικότητάς του στο να πράττει το θέλημα του εν Παραδείσω Πατέρα.

67:3.7 (756.8) Τα επτά αυτά χρόνια της αναμονής ήταν η εποχή της εξέτασης της προσωπικότητας και της ψυχικής πειθαρχίας. Τέτοιες κρίσεις στις υποθέσεις ενός σύμπαντος καταδεικνύουν την τρομακτική επίδραση της διάνοιας ως παράγοντα πνευματικής επιλογής. Η παιδεία, η εξάσκηση και η εμπειρία αποτελούν σταθερούς όρους στο πλείστον των ζωτικών αποφάσεων όλων των εξελικτικών, ηθικής υπόστασης, πλασμάτων. Είναι, ωστόσο, απολύτως πιθανό για το ενοικούν πνεύμα να επικοινωνήσει άμεσα με τις δυνάμεις της ανθρώπινης προσωπικότητας οι οποίες καθορίζουν τις αποφάσεις, έτσι ώστε να ενισχύσει την πλήρως καθαγιασμένη βούληση του πλάσματος να πραγματοποιήσει εκπληκτικές πράξεις πιστής αφοσίωσης στο θέλημα και την άποψη του εν Παραδείσω Πατέρα. Και αυτό είναι που συνέβη στην εμπειρία του Άμαδον, του τροποποιημένου εκ των ανθρώπων συντρόφου του Βαν.

67:3.8 (757.1) Ο Άμαδον είναι ο διακεκριμένος άνθρωπος ήρωας της ανταρσίας του Εωσφόρου. Ο άνδρας αυτός απόγονος του Άνδον και της Φόντα ήταν ένας από τους εκατό οι οποίοι συνεισέφεραν ζωτικό πλάσμα στο επιτελείο του Πρίγκιπα και από το γεγονός αυτό και μετά προσαρτήθηκε στον Βαν ως συνεργάτης και εξ ανθρώπων βοηθός του. Ο Άμαδον επέλεξε να μείνει μαζί με τον αρχηγό του καθ’ όλη τη διάρκεια του πολύχρονου και δύσκολου αγώνα. Κι’ ήταν ένα θέαμα που προκαλούσε τον ενθουσιασμό το να βλέπει κανείς τον απόγονο αυτό των εξελικτικών φυλών να παραμένει αμετακίνητος από τις σοφιστείες του Δαλιγάστια, ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια του επτάχρονου αγώνα, ο ίδιος και οι πιστοί σύντροφοί του αντιστάθηκαν με άκαμπτη καρτερία σε όλες τις απατηλές διδαχές του λαμπρού Καλιγάστια.

67:3.9 (757.2) Ο Καλιγάστια, διαθέτοντας ένα μέγιστο ευφυΐας και απέραντη εμπειρία στα συμπαντικά θέματα, παραστράτησε – ενστερνίσθηκε την αμαρτία. Ο Άμαδον, με ελάχιστη ευφυΐα και στερούμενος εντελώς συμπαντικής εμπειρίας, παρέμεινε σταθερός στην υπηρεσία του σύμπαντος και πιστός στο συνεργάτη του. Ο Βαν αξιοποίησε τόσο τη διάνοια όσο και το πνεύμα σε έναν μεγαλειώδη και δραστικό συνδυασμό διανοητικής αποφασιστικότητας και πνευματικής ενόρασης, επιτυγχάνοντας με τον τρόπο αυτό ένα εμπειρικό επίπεδο συναίσθησης της προσωπικότητας, του μέγιστου δυνατού είδους. Η διάνοια και το πνεύμα, όταν ενωθούν πλήρως, έχουν τη δυνατότητα της δημιουργίας υπεράνω του ανθρώπινου αξιών, ακόμη και μοροντιανών πραγματικοτήτων.

67:3.10 (757.3) Δεν υπάρχει τέλος στην αφήγηση των συναρπαστικών γεγονότων εκείνων των τραγικών ημερών. Στο τέλος, όμως, ελήφθη η οριστική απόφαση και της τελευταίας προσωπικότητας και τότε, αλλά μόνο τότε, έφθασε ένας Ύψιστος από την Εδέντια μαζί με τους επειγουσών περιστάσεων Μελχισεδέκ για να καταλάβει την εξουσία στην Ουράντια. Οι πανοραμικές καταγραφές της κυριαρχίας του Καλιγάστια στην Τζερουσέμ απαλείφθηκαν και άρχισε η δοκιμαστική εποχή της αποκατάστασης του πλανήτη.

4. ΟΙ ΕΚΑΤΟ ΤΟΥ ΚΑΛΙΓΑΣΤΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΤΑΡΣΙΑ

67:4.1 (757.4) Όταν έγινε το τελικό προσκλητήριο, τα υλικά μέλη του επιτελείου του Πρίγκιπα βρέθηκαν να έχουν ευθυγραμμισθεί ως εξής: Ο Βαν και ολόκληρο το νομοθετικό σώμα συντονισμού είχαν παραμείνει πιστοί. Ο Ανγ και τρία μέλη του συμβουλίου σίτισης είχαν διασωθεί. Τα μέλη του συμβουλίου κτηνοτροφίας είχαν όλα παρασυρθεί στην ανταρσία, όπως επίσης και όλοι οι σύμβουλοι απόκτησης ζώων. Ο Φαδ και πέντε μέλη του προσωπικού των εκπαιδευτικών είχαν διασωθεί. Ο Νοδ και ολόκληρη η επιτροπή βιομηχανίας και εμπορίου προσχώρησαν στον Καλιγάστια. Ο Χαπ και ολόκληρο το σώμα κληρικών αποκαλυφθείσας θρησκείας παρέμειναν πιστοί μαζί με τον Βαν και την ανώτερη ομάδα του. Ο Λατ και ολόκληρο το συμβούλιο υγείας χάθηκαν. Το συμβούλιο τέχνης και επιστήμης παρέμεινε πιστό στο σύνολό του, αλλά ο Τουτ και η επιτροπή των φυλετικών κυβερνήσεων είχαν όλοι παρασπονδήσει. Έτσι, οι σαράντα από τους εκατό διασώθηκαν, για να μεταφερθούν αργότερα στην Τζερουσέμ, απ’ όπου συνέχισαν την πορεία τους προς τον Παράδεισο.

67:4.2 (757.5) Τα εξήντα μέλη του πλανητικού επιτελείου που προσχώρησαν στην ανταρσία, επέλεξαν τον Νοδ ως αρχηγό τους. Εργάσθηκαν ολόψυχα για τον επαναστάτη Πρίγκιπα, αλλά γρήγορα ανακάλυψαν ότι τους είχαν στερήσει την υποστήριξη των κυκλωμάτων ζωής του συστήματος. Συνειδητοποίησαν το γεγονός ότι είχαν υποβαθμισθεί σε θνητές υπάρξεις. Ήταν, πράγματι, υπεράνω του ανθρώπινου, αλλά, ταυτόχρονα, υλικοί και θνητοί. Σε μία προσπάθεια να αυξήσει τον αριθμό τους, ο Δαλιγάστια διέταξε άμεση προσφυγή στη σεξουαλική αναπαραγωγή, γνωρίζοντας πάρα πολύ καλά ότι οι αρχικοί εξήντα και οι σαράντα τέσσερις τροποποιημένοι Ανδονίτες συνεργάτες τους ήταν καταδικασμένοι να υποστούν εξάλειψη δια του θανάτου, αργά, ή γρήγορα. Μετά την άλωση της Δαλαμάτια, το άπιστο επιτελείο μετανάστευσε στο βορρά και την ανατολή. Οι απόγονοί τους ήταν για αιώνες γνωστοί ως Νοδίτες και ο τόπος όπου κατοικούσαν ως «η γη του Νοδ.»

67:4.3 (758.1) Η παρουσία των εξαιρετικών αυτών υπερανδρών και υπεργυναικών που εγκαταλείφθηκαν εξ αιτίας της ανταρσίας και ζευγάρωναν, πλέον, με τους γιους και τις θυγατέρες της γης, εύκολα δημιούργησε τις παραδοσιακές εκείνες ιστορίες για τους θεούς που ήλθαν στη γη για να ζευγαρώσουν με τους θνητούς. Και έτσι άρχισαν οι χίλιοι και ένας θρύλοι, που ανήκουν στη σφαίρα του μύθου, αλλά που βασίζονται στα γεγονότα των μετά την ανταρσία ημερών, οι οποίες αργότερα βρήκαν θέση στους λαϊκούς μύθους και τις παραδόσεις των διάφορων λαών, των οποίων οι πρόγονοι είχαν λάβει μέρος στις επαφές αυτές με τους Νοδίτες και τους απογόνους τους.

67:4.4 (758.2) Οι εκ του επιτελείου στασιαστές, στερημένοι από την πνευματική υποστήριξη, βρήκαν, τελικά, φυσικό θάνατο. Και μεγάλο μέρος της μετέπειτα ειδωλολατρίας των ανθρώπινων φυλών δημιουργήθηκε από την επιθυμία να διαιωνίσουν τη μνήμη αυτών εξαιρετικά τιμώμενων υπάρξεων της εποχής του Καλιγάστια.

67:4.5 (758.3) Όταν το επιτελείο των εκατό ήλθε στην Ουράντια, αποσπάσθηκε προσωρινά από τους Προσαρμοστές της Σκέψης. Αμέσως μόλις έφθασαν οι επίτροποι Μελχισεδέκ, οι πιστές προσωπικότητες (εκτός του Βαν) επέστρεψαν στην Τζερουσέμ και επανενώθηκαν με τους Προσαρμοστές που τους περίμεναν. Δεν γνωρίζουμε τη μοίρα των εξήντα στασιαστών του επιτελείου. Οι Προσαρμοστές τους βρίσκονται ακόμη στην Τζερουσέμ. Τα πράγματα θα μείνουν αναμφίβολα ως έχουν μέχρις ότου ολόκληρη η ανταρσία του Εωσφόρου κριθεί τελικά, και αποφασισθεί η μοίρα όλων των συμμετασχόντων.

67:4.6 (758.4) Ήταν πολύ δύσκολο για τέτοιες υπάρξεις, όπως είναι οι άγγελοι και οι μεσοδιάστατοι να κατανοήσουν το ότι ευφυείς και έμπιστοι αρχηγοί, όπως ο Καλιγάστια και ο Δαλιγάστια ξεστράτισαν – διαπράττοντας την αμαρτία της προδοσίας. Οι υπάρξεις εκείνες οι οποίες υπέπεσαν στην αμαρτία – που δεν προσχώρησαν εσκεμμένα, ή προσχεδιασμένα – παραπλανήθηκαν από τους ανωτέρους τους, εξαπατήθηκαν από τους αρχηγούς τους που εμπιστεύονταν. Ήταν εξ ίσου εύκολο να κερδίσουν την υποστήριξη των πρωτόγονης διάνοιας εξελικτικών θνητών.

67:4.7 (758.5) Η μεγάλη πλειονότητα όλων των ανθρώπων και των υπεράνω του ανθρώπινου υπάρξεων που έπεσαν θύματα της ανταρσίας του Εωσφόρου στην Τζερουσέμ και τους διάφορους παραπλανημένους πλανήτες έχουν ολόψυχα, από καιρό, μετανοήσει για την αφροσύνη τους. Και πραγματικά πιστεύουμε ότι όλοι αυτοί οι ειλικρινά μετανοήσαντες θα αποκατασταθούν, κατά κάποιο τρόπο και θα επανέλθουν σε κάποια φάση συμπαντικής υπηρεσίας, όταν οι Αρχαίοι των Ημερών ολοκληρώσουν, τελικά, την κρίση των υποθέσεων της ανταρσίας της Σατάνια, την οποία άρχισαν μόλις πρόσφατα.

5. ΤΑ ΑΜΕΣΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΙΑΣ

67:5.1 (758.6) Μεγάλη σύγχυση επεκράτησε στην Δαλαμάτια και γύρω απ’ αυτήν για σχεδόν πενήντα χρόνια μετά την πρόκληση της ανταρσίας. Επιχειρήθηκε η ολοκληρωτική και ριζοσπαστική αναδιοργάνωση ολόκληρου του κόσμου. Η επανάσταση υποσκέλισε την εξέλιξη ως τακτική πολιτισμικής προόδου και φυλετικής βελτίωσης. Μεταξύ των ανώτερων και εν μέρει εκπαιδευμένων παρεπιδημούντων μέσα και γύρω από την Δαλαμάτια εμφανίσθηκε μια αιφνίδια πρόοδος στην πολιτισμική κατάσταση, όταν όμως οι καινούργιες αυτές και ριζοσπαστικές μέθοδοι δοκιμάσθηκαν στους εκτός της πόλης πληθυσμούς, το άμεσο αποτέλεσμα ήταν απερίγραπτη σύγχυση και φυλετικό πανδαιμόνιο. Η ελευθερία γρήγορα μετατράπηκε σε ασυδοσία από τους ημι-εξελιγμένους πρωτόγονους ανθρώπους εκείνων των ημερών.

67:5.2 (758.7) Πολύ γρήγορα μετά την ανταρσία ολόκληρο το επιτελείο της ανταρσίας ασχολήθηκε με την ενεργητική υπεράσπιση της πόλης εναντίον των ορδών των ημιάγριων που πολιόρκησαν τα τείχη της, ως αποτέλεσμα των δογμάτων περί ελευθερίας τα οποία τους είχαν πρόωρα διδαχθεί. Και χρόνια πριν το όμορφο αρχηγείο χαθεί στα κύματα του νότου, οι παραπλανημένες και λανθασμένα καθοδηγημένες φυλές της ενδοχώρας της Δαλαμάτια είχαν ήδη επιπέσει, σε μια ημιάγρια επίθεση, στην θαυμάσια πόλη, οδηγώντας τους αποσκιρτήσαντες επιτελείς και τους συνεργάτες τους στο βορρά.

67:5.3 (759.1) Το σχέδιο του Καλιγάστια για άμεση αναδόμηση της ανθρώπινης κοινωνίας σύμφωνα με τις απόψεις του περί ατομικής ελευθερίας και ομαδικών ελευθεριών απεδείχθη άμεση και λίγο-πολύ απόλυτη αποτυχία. Η κοινωνία γρήγορα βυθίστηκε πάλι στο παλιό βιολογικό της επίπεδο και ο αγώνας προς τα εμπρός ξεκίνησε πάλι από την αρχή, από ένα σημείο όχι πολύ μακριά από εκείνο που βρισκόταν κατά την απαρχή της κυριαρχίας του Καλιγάστια, με την αναταραχή αυτή να έχει αφήσει τον κόσμο σε σύγχυση πολύ χειρότερα από πριν.

67:5.4 (759.2) Εκατόν εξήντα δύο χρόνια μετά την ανταρσία, ένα παλιρροϊκό κύμα επέπεσε στην Δαλαμάτια και το αρχηγείο του πλανήτη βυθίστηκε κάτω από τα νερά της θάλασσας. Η γη αυτή δεν αναδύθηκε ποτέ ξανά, μέχρις ότου κάθε ίχνος, σχεδόν, του ανώτερου πολιτισμού εκείνων των θαυμάσιων καιρών χάθηκε.

67:5.5 (759.3) Όταν η πρώτη πρωτεύουσα του κόσμου καταποντίσθηκε, φιλοξενούσε μόνο τους κατώτερους τύπους των φυλών του Σάνγικ της Ουράντια, αποστάτες που είχαν ήδη μετατρέψει το ναό του Πατέρα σε βωμό αφιερωμένο στον Νογ, τον ψεύτικο θεό του φωτός και της ζωής.

6. ΒΑΝ, Ο ΣΤΑΘΕΡΟΣ

67:6.1 (759.4) Οι οπαδοί του Βαν γρήγορα αποσύρθηκαν στα υψίπεδα δυτικά της Ινδίας, όπου απηλλάγησαν από τις επιθέσεις των συγχυσμένων φυλών των κάμπων και, από τη θέση αυτή στην οποία είχαν αποσυρθεί, σχεδίαζαν την αποκατάσταση του κόσμου, όπως ακριβώς οι παλιοί Βαδονίτες προκάτοχοί τους είχαν, κάποτε, εντελώς ασυναίσθητα, εργασθεί για την ευημερία του ανθρώπινου είδους πριν ακριβώς από τις μέρες της δημιουργίας των φυλών του Σάνγικ.

67:6.2 (759.5) Πριν από την άφιξη των επιτρόπων Μελχισεδέκ, ο Βαν ανέθεσε τη διαχείριση των ανθρώπινων υποθέσεων στα χέρια των δέκα τετραμελών επιτροπών, ομάδων ταυτόσημων εκείνων του καθεστώτος του Πρίγκιπα. Οι ανώτεροι διαμένοντες Φορείς Ζωής ανέλαβαν προσωρινά την αρχηγία αυτού του συμβουλίου των σαράντα, το οποίο λειτούργησε καθ’ όλη τη διάρκεια των επτά ετών της αναμονής. Παρόμοιες ομάδες Αμαδονιτών ανέλαβαν τις ευθύνες αυτές, όταν τα τριάντα εννέα πιστά μέλη του επιτελείου επέστρεψαν στην Τζερουσέμ.

67:6.3 (759.6) Αυτοί οι Αμαδονίτες προήλθαν από την ομάδα των 144 πιστών Ανδονιτών στους οποίους ανήκε ο Άμαδον και οι οποίοι έγιναν γνωστοί με το όνομά του. Η ομάδα αυτή περιελάμβανε τριάντα εννέα άνδρες και εκατόν πέντε γυναίκες. Πενήντα έξι από το σύνολο αυτό ήσαν αθάνατοι και όλοι (εκτός του Άμαδον) μεταφέρθηκαν μαζί με τα πιστά μέλη του επιτελείου. Το υπόλοιπο της ανώτερης αυτής ομάδας εξακολούθησε να ζει στη γη ως το τέλος των ημερών τους ως θνητοί υπό την αρχηγία του Βαν και του Άμαδον. Ήταν η βιολογική μαγιά, που πολλαπλασιάσθηκε και συνέχισε να προσφέρει την αρχηγία στον κόσμο, μέσα στις πολύχρονες, σκοτεινές εποχές της μετά την ανταρσία περιόδου.

67:6.4 (759.7) Ο Βαν έμεινε στην Ουράντια ως την εποχή του Αδάμ, διατελώντας τιμητικός επικεφαλής όλων των υπεράνω του ανθρώπινου προσωπικοτήτων οι οποίες λειτουργούσαν στον πλανήτη. Αυτός και ο Άμαδον συντηρήθηκαν με την τεχνική του δένδρου της ζωής, σε συνδυασμό με την εξειδικευμένη ζωτική λειτουργία των Μελχισεδέκ για περισσότερα από εκατόν πενήντα χιλιάδες χρόνια.

67:6.5 (759.8) Τις υποθέσεις της Ουράντια διαχειρίσθηκε για πάρα πολύ καιρό ένα συμβούλιο πλανητικών επιτρόπων, δώδεκα Μελχισεδέκ, επικυρωμένων με εντολή του ανώτερου κυβερνήτη του αστερισμού, του Ύψιστου Πατέρα του Νορλάτιαδεκ. Σε συνεργασία με τους επιτρόπους Μελχισεδέκ ήταν ένα εισηγητικό συμβούλιο αποτελούμενοι από: έναν από τους πιστούς βοηθούς του εκπεσόντος Πρίγκιπα, τους δύο διαμένοντες Φορείς Ζωής, ένα Τριαδοποιημένο Υιό ο οποίος μαθήτευε εκπαιδευόμενος, ένα εθελοντή Διδάσκαλο Υιό, έναν Υπέρλαμπρο Εσπερινό Αστέρα του Άβαλον (κατά περιόδους), τους αρχηγούς των σεραφείμ και των χερουβείμ, συμβούλους από δύο γειτονικούς πλανήτες, τον γενικό διευθυντή των υφισταμένων αγγέλων και τον Βαν, τον αρχηγό διοικητή των μεσοδιάστατων πλασμάτων. Έτσι κυβερνιόταν και διοικούταν η Ουράντια ως την άφιξη του Αδάμ. Δεν είναι περίεργο το ότι ο γενναίος και πιστός Βαν πήρε μία θέση στο συμβούλιο των πλανητικών επιτρόπων, το οποίο για τόσο πολύ καιρό διαχειριζόταν τις υποθέσεις της Ουράντια.

67:6.6 (760.1) Οι δώδεκα επίτροποι Μελχισεδέκ της Ουράντια επιτέλεσαν έργο ηρωικό. Διέσωσαν τα υπολείμματα του πολιτισμού και οι πλανητικές τους τακτικές εκτελέσθηκαν πιστά από τον Βαν. Μέσα σε χίλια χρόνια μετά την ανταρσία ο Βαν είχε περισσότερες από τριακόσιες πενήντα προηγμένες ομάδες, διασκορπισμένες έξω στον κόσμο. Οι εμπροσθοφυλακές αυτές του πολιτισμού αποτελούνταν κατά μέγα μέρος από τους απογόνους των πιστών Ανδονιτών, ελαφρά αναμεμιγμένων με τις φυλές του Σάνγικ, ιδιαίτερα με τους γαλάζιους ανθρώπους, όπως επίσης και με τους Νοδίτες.

67:6.7 (760.2) Παρά την τρομερή οπισθοδρόμηση εξ αιτίας της ανταρσίας, υπήρχαν πολλά καλά γένη βιολογικά υποσχόμενων στη γη. Υπό την εποπτεία των επιτρόπων Μελχισεδέκ, ο Βαν και ο Άμαδον συνέχισαν το έργο της υπόθαλψης της φυσικής εξέλιξης της ανθρώπινης φυλής, προωθώντας τη βιολογική εξέλιξη του ανθρώπου έως ότου έφθασε στο αποκορύφωμα αυτό του επιτεύγματος, το οποίο δικαιολόγησε την αποστολή ενός Υλικού Υιού και Θυγατέρας στην Ουράντια.

67:6.8 (760.3) Ο Βαν και ο Άμαδον παρέμειναν στη γη έως και λίγο μετά την άφιξη του Αδάμ και της Εύας. Λίγα χρόνια μετά μεταφέρθηκαν στην Τζερουσέμ, όπου ο Βαν ενώθηκε και πάλι με τον Προσαρμοστή του που περίμενε. Ο Βαν πλέον υπηρετεί για λογαριασμό της Ουράντια, περιμένοντας την εντολή να προχωρήσει το μακρύ, ατέλειωτο μονοπάτι προς την τελειότητα του Παραδείσου και το άγνωστο πεπρωμένο του συγκαλούμενου Σώματος της Θνητής Τελικότητας.

67:6.9 (760.4) Πρέπει να καταγραφεί ότι, όταν ο Βαν προσέφυγε στους Ύψιστους της Εδέντια, αφού ο Εωσφόρος είχε υποστηρίξει τον Καλιγάστια στην Ουράντια, οι Πατέρες του Αστερισμού απέστειλαν μια άμεση απόφαση υποστηρίζοντας τον Βαν σε κάθε σημείο της διένεξής του. Η ετυμηγορία αυτή δεν κατόρθωσε να τον φθάσει, επειδή τα πλανητικά κυκλώματα επικοινωνίας είχαν διακοπεί ενώ η αποστολή βρισκόταν καθ’ οδόν. Μόνο πρόσφατα ανακαλύφθηκε η πραγματικά επίσημη αυτή απόφαση να βρίσκεται στην κατοχή ενός ενδιάμεσου ενεργειακού αναμεταδότη, όπου είχε εγκαταλειφθεί από την εποχή της απομόνωσης της Ουράντια. Χωρίς αυτή την ανακάλυψη, η οποία έγινε ως αποτέλεσμα των ερευνών των μεσοδιάστατων της Ουράντια, η ανακοίνωση της απόφασης αυτής θα περίμενε την αποκατάσταση της Ουράντια στα κυκλώματα του αστερισμού. Και το προφανές αυτό ατύχημα της διαπλανητικής επικοινωνίας κατέστη δυνατόν επειδή οι ενεργειακοί αναμεταδότες μπορούν να λαμβάνουν και να μεταδίδουν πληροφορίες, αλλά δεν μπορούν να εκκινήσουν την επικοινωνία.

67:6.10 (760.5) Το νομικό κύρος του Βαν στα νόμιμα αρχεία της Σατάνια δεν σταθεροποιήθηκε ουσιαστικά και τελικά, ει μη μόνο όταν η επίσημη αυτή απόφαση των πατέρων της Εδέντια κατεγράφη στην Τζερουσέμ.

7. ΟΙ ΕΜΜΕΣΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ

67:7.1 (760.6) Οι ατομικές (κεντρομόλες) επιπτώσεις της εκούσιας και σταθερής απόρριψης του φωτός από το δημιούργημα είναι και αναπόφευκτες, αλλά και ατομικές και αφορούν μόνο τη Θεότητα και εκείνο το προσωπικό πλάσμα. Μια τέτοια καταστροφική για την ψυχή σοδειά ανομίας είναι ο εσώτερος θερισμός του άνομου βουλητικού πλάσματος.

67:7.2 (761.1) Δεν συμβαίνει, ωστόσο, το ίδιο και με τις εξωτερικές επιπτώσεις της αμαρτίας: Οι απρόσωπες (κεντρόφυγες) επιπτώσεις της ενστερνιζόμενης αμαρτίας είναι και αναπόφευκτες, αλλά και συλλογικές και αφορούν σε κάθε πλάσμα που λειτουργεί μέσα στην ακτίνα δράσης τέτοιων γεγονότων.

67:7.3 (761.2) Πενήντα χιλιάδες χρόνια μετά την κατάρρευση της πλανητικής διοίκησης, οι υποθέσεις της γης ήταν τόσο αποδιοργανωμένες και επιβραδυμένες, ώστε η ανθρώπινη φυλή ελάχιστα είχε κερδίσει σε σχέση με τη γενική εξελικτική κατάσταση η οποία επικρατούσε κατά την εποχή της άφιξης του Καλιγάστια, πριν από τριακόσιες πενήντα χιλιάδες χρόνια. Από ορισμένες απόψεις είχε γίνει κάποια πρόοδος. Από άλλες πλευρές, πολύ έδαφος είχε χαθεί.

67:7.4 (761.3) Η αμαρτία δεν έχει ποτέ τοπικές, μόνο, επιπτώσεις. Οι διοικητικοί τομείς των συμπάντων είναι σαν οργανισμοί. Η κακή κατάσταση μιας προσωπικότητας πρέπει, ως ένα βαθμό, να καταμερισθεί σε όλους. Η αμαρτία, όντας θέση ενός ατόμου προς την πραγματικότητα, είναι προορισμένη να επιδείξει την εγγενή, αρνητική συγκομιδή της σε κάθε ένα και όλα τα σχετικά επίπεδα των συμπαντικών αξιών. Οι πλήρεις επιπτώσεις, ωστόσο, της λανθασμένης σκέψης, της διάπραξης του κακού, ή του αμαρτωλού σχεδιασμού βιώνονται μόνο στο επίπεδο του ουσιαστικού επιτεύγματος. Η καταστρατήγηση του συμπαντικού νόμου μπορεί να αποβεί μοιραία στο φυσικό χώρο, χωρίς να εμπλέκει σοβαρά τη διάνοια, ή να βλάπτει την πνευματική εμπειρία. Η αμαρτία είναι γεμάτη με μοιραίες επιπτώσεις για τη σωτηρία της προσωπικότητας μόνο όταν αποτελεί θέση του συνόλου της ύπαρξης, όταν συμβολίζει την επιλογή της διάνοιας και τη βούληση της ψυχής.

67:7.5 (761.4) Το κακό και η αμαρτία φέρουν επιπτώσεις στους υλικούς και κοινωνικούς χώρους και μπορούν, ορισμένες φορές, ακόμη και να καθυστερήσουν την πνευματική πρόοδο σε ορισμένα επίπεδα συμπαντικής πραγματικότητας, αλλά ποτέ η αμαρτία οποιασδήποτε ύπαρξης δεν αποστερεί μία άλλη από την συνειδητοποίηση του θείου δικαιώματος της ατομικής σωτηρίας. Η αιώνια επιβίωση μπορεί να απειληθεί μόνο από τις αποφάσεις του νου και τις επιλογές της ψυχής του κάθε ατόμου.

67:7.6 (761.5) Η αμαρτία στην Ουράντια ελάχιστα συνέβαλε στο να καθυστερήσει η βιολογική εξέλιξη, αλλά ασφαλώς λειτούργησε για να αποστερήσει τις ανθρώπινες φυλές από τα πλήρη προνόμια της Αδαμικής κληρονομιάς. Η αμαρτία καθυστερεί απέραντα την διανοητική εξέλιξη, την ανθρώπινη ανάπτυξη, την κοινωνική πρόοδο και το μαζικό πνευματικό επίτευγμα. Δεν εμποδίζει, όμως, την ανώτερη πνευματική επίτευξη οποιουδήποτε ατόμου που επιλέγει να γνωρίσει τον Θεό και ειλικρινά να πράξει το θείο του θέλημα.

67:7.7 (761.6) Ο Καλιγάστια στασίασε, ο Αδάμ και η Εύα διέπραξαν παράβαση, αλλά κανένας θνητός που γεννήθηκε αργότερα στην Ουράντια δεν δοκιμάσθηκε, όσον αφορά στην προσωπική, πνευματική του εμπειρία εξ αιτίας αυτών των παραστρατημάτων. Κάθε θνητός που γεννήθηκε στην Ουράντια από την εποχή της ανταρσίας του Καλιγάστια έχει, κατά κάποιο τρόπο, τιμωρηθεί μέσα στο χρόνο, αλλά η μέλλουσα ευημερία των ψυχών αυτών ουδέποτε διακινδύνευσε κατ’ ελάχιστο την αιωνιότητα. Ουδείς άνθρωπος δημιουργήθηκε για να υποστεί ζωτική πνευματική αποστέρηση εξ αιτίας της αμαρτίας ενός άλλου. Η αμαρτία είναι απόλυτα προσωπική, ως προς την ηθική ενοχή, ή τις πνευματικές επιπτώσεις, παρά τον εκτεταμένο της αντίκτυπο στους διοικητικούς, διανοητικούς και κοινωνικούς χώρους.

67:7.8 (761.7) Ενώ δεν μπορούμε να προσμετρήσουμε τη σοφία που επιτρέπει τέτοιες καταστροφές, μπορούμε πάντα να διακρίνουμε το ευεργετικό έργο των τοπικών αυτών αναταραχών, καθώς ανακλώνται, γενικά, στο σύμπαν.

8. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ-ΗΡΩΑΣ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΙΑΣ

67:8.1 (761.8) Στην ανταρσία του Εωσφόρου αντιστάθηκαν πολλές θαρραλέες υπάρξεις στους διάφορους κόσμους της Σατάνια. Τα αρχεία, ωστόσο, του Σάλβινγκτον παρουσιάζουν τον Άμαδον ως τον υπέροχο χαρακτήρα ολόκληρου του συστήματος, μέσα στην μεγαλειώδη του απόρριψη της παλίρροιας του στασιασμού και στην σταθερή αφοσίωσή του στον Βαν – παρέμειναν μαζί, αμετακίνητοι στην νομιμοφροσύνη τους προς την υπεροχή του αόρατου Πατέρα και του Υιού του, του Μιχαήλ.

67:8.2 (762.1) Κατά την περίοδο των κοσμοϊστορικών αυτών γεγονότων βρισκόμουν στην Εδέντια και έχω ακόμη την αίσθηση της αγαλλίασης που ένοιωσα, καθώς μελετούσα προσεκτικά τις εκπομπές του Σάλβινγκτον, που μιλούσαν από μέρα σε μέρα για την απίστευτη σταθερότητα, την υπερβατική αφοσίωση και την εξαίρετη νομιμοφροσύνη αυτού του, κάποτε, ημιάγριου απόγονου από το πειραματικό και αρχέτυπο γένος της Ανδονικής φυλής.

67:8.3 (762.2) Από την Εδέντια, πάνω στο Σάλβινγκτον κι’ ακόμα ως την Ουβέρσα, για επτά ατέλειωτα χρόνια, η πρώτη ερώτηση όλων των δευτερευόντων ουράνιων πλασμάτων σχετικά με την ανταρσία στη Σατάνια, ήταν πάντα: «Τι γίνεται με τον Άμαδον της Ουράντια, παραμένει ακόμη ακλόνητος;»

67:8.4 (762.3) Αν η ανταρσία του Εωσφόρου έχει δημιουργήσει προβλήματα στο τοπικό σύστημα και τους εκπεσόντες κόσμους του, αν η απώλεια αυτού του Υιού και των παραπλανημένων συνεργατών του έχει προσωρινά εμποδίσει την πρόοδο του αστερισμού του Νορλάτιαδεκ, τότε, υπολογίστε τις επιπτώσεις της απέραντης παρουσίασης της εγκαρδιωτικής επίτευξης του μοναδικού αυτού παιδιού της φύσης και της αποφασισμένης του ομάδας των 143 συντρόφων να παραμείνουν σταθεροί για τις ανώτερες ιδέες της συμπαντικής διεύθυνσης και διοίκησης υπό το κράτος μιας τόσο τρομακτικής και εχθρικής πίεσης που ασκήθηκε από τους άπιστους ανωτέρους του. Και σας διαβεβαιώνω, αυτό έχει ήδη κάνει περισσότερο καλό στο σύμπαν του Νέβαδον και το υπερσύμπαν του Όρβοντον, από όσο μπορεί ποτέ να υπερκεραστεί, από το σύνολο του κακού και της λύπης εξ αιτίας της ανταρσίας του Εωσφόρου.

67:8.5 (762.4) Και όλο αυτό είναι μια συγκινητική και υπέροχα μεγαλειώδης αποσαφήνιση της σοφίας του συμπαντικού σχεδίου του Πατέρα για την κινητοποίηση του Σώματος της Θνητής Τελικότητας στον Παράδεισο και τη στελέχωση της πελώριας αυτής ομάδας των μυστηριωδών υπηρετών του μέλλοντος, κατά μέγα μέρος από τον κοινό πηλό των θνητών της ανελικτικής προόδου – τέτοιων ακριβώς θνητών, σαν τον αλώβητο Άμαδον.

67:8.6 (762.5) [Παρουσιάσθηκε από έναν Μελχισεδέκ του Νέβαδον.]