Księga Urantii

<< Przekaz 7 | Części | Treść | Przekaz 9 >>

Przekaz 8

# Nieskończony Duch

8:0.1 (90.1) W przeszłej wieczności, kiedy „pierwsza” nieskończona i absolutna myśl Ojca Wszechświatowego znajduje w Wiecznym Synu tak doskonałe i właściwe słowo, dla swego boskiego wyrażenia, pojawia się najwyższe życzenie, zarówno u Myśli-Boga, jak i u Słowa-Boga, posiadania wszechstronnego i nieskończonego pośrednika dla wspólnej ekspresji i łącznego działania.

8:0.2 (90.2) O świcie wieczności, zarówno Ojciec, jak i Syn uświadomili sobie nieskończenie swą obopólną, wzajemną zależność, swą wieczną i absolutną jedność; dlatego zawierają nieskończone i wiecznotrwałe przymierze Boskiego partnerstwa. To nieskończone porozumienie zawarte zostało w celu realizacji ich wspólnych idei w całym okręgu wieczności; i od tamtego zdarzenia w wieczności, Ojciec i Syn wciąż pozostają w tym boskim związku.

8:0.3 (90.3) Stajemy teraz w obliczu początku, w wieczności, Nieskończonego Ducha, Trzeciej Osoby Bóstwa. W tym właśnie momencie, gdy Bóg-Ojciec i Bóg-Syn wyobrażają sobie identycznie i nieskończenie działanie – realizację absolutnej myśli-planu – w tej właśnie chwili zaistniał w pełni dojrzały Nieskończony Duch.

8:0.4 (90.4) Relacjonując w ten sposób porządek pochodzenia Bóstw, czynię to tylko dlatego, aby wam umożliwić zrozumienie ich związków. W rzeczywistości wszyscy trzej istnieją od wieczności; są egzystencjalni. Są bez początku i bez końca; są partnerami, najwyżsi, ostateczni, absolutni i nieskończeni. Są, zawsze byli i zawsze będą. I są to trzy wyraźnie zindywidualizowane, ale wiecznie połączone ze sobą osoby, Bóg-Ojciec, Bóg-Syn i Bóg-Duch.

## 1. Bóg działania

8:1.1 (90.5) W przeszłej wieczności, po uosobieniu Nieskończonego Ducha, Boski cykl osobowości staje się doskonały i kompletny. Istnieje Bóg Działania i gotowa jest rozległa scena przestrzeni do gigantycznego spektaklu stworzenia – do wszechświatowej przygody – Boskiej panoramy wiecznych epok.

8:1.2 (90.6) Pierwszą czynnością Nieskończonego Ducha jest dostrzeżenie i rozpoznanie swoich Boskich rodziców, Ojca-Ojca i Matki-Syna. On, Duch, zdecydowanie rozpoznaje ich obydwu. Zdaje on sobie w pełni sprawę z ich odrębnych osobowości oraz nieskończonych atrybutów, jak również z ich łącznej natury i jednolitego działania. Następnie, dobrowolnie, z niedoścignioną ochotą i inspirującą spontanicznością, Trzecia Osoba Bóstwa przyrzeka wieczną lojalność Bogu-Ojcu i uznaje wiecznotrwałą zależność od Boga-Syna, pomimo jej równości z Pierwszą i Drugą Osobą.

8:1.3 (90.7) Nieodłączny naturze tego procesu i przy wzajemnym uznaniu niezależności każdej osobowości oraz jedności działania wszystkich trzech, ustanowiony zostaje cykl wieczności. Istnieje Rajska Trójca. Scena przestrzeni wszechświatowej przygotowana zostaje dla różnorodnej i niekończącej się panoramy, na której wprowadzany jest w życie stwórczy cel Ojca Wszechświatowego, przez osobowość Wiecznego Syna i realizowany przez Boga Działania, wykonawczego pośrednika funkcjonującego dla wypełnienia rzeczywistości stwórczego partnerstwa Ojciec-Syn.

8:1.4 (91.1) Bóg Działania funkcjonuje i ożywiają się martwe sklepienia niebieskie. Miliard doskonałych sfer rozbłyskuje w byt. Przed tym hipotetycznym momentem wieczności, energie przestrzenne tkwiące w Raju istnieją i są potencjalnie operatywne, ale nie mają aktualności bytu; tak samo grawitacja fizyczna nie może być zmierzona inaczej, jak przez reakcję rzeczywistości materialnych na jej nieustanne przyciąganie. W tym (zakładanym), wiecznie odległym momencie, nie ma wszechświata materialnego, ale dokładnie w tej chwili, gdy materializuje się miliard światów, mamy dowód istnienia grawitacji wystarczającej i adekwatnej, by je utrzymać w wiecznotrwałym uchwycie Raju.

8:1.5 (91.2) Teraz, na całym obszarze Boskiego stworzenia rozbłyskuje druga forma energii i ten rozlewający się duch natychmiast zostaje objęty grawitacją duchową Wiecznego Syna. Tak więc wszechświat, ujęty dwojaką grawitacją, jest ożywiany energią wieczności i zanurzony jest w duchu boskości. Tym sposobem przygotowana zostaje gleba życia na pojawienie się świadomości umysłu, która się przejawia w związanych z nią obwodach inteligencji Nieskończonego Ducha.

8:1.6 (91.3) Na bazie tego zasiewu potencjalnego istnienia, rozrzuconego na obszarze centralnego wszechświata Bogów, działa Ojciec i pojawia się osobowość istoty stworzonej. Następnie całą zorganizowaną przestrzeń wypełnia obecność Rajskich Bóstw i zaczyna efektywnie przyciągać wszystkie rzeczy i istoty w kierunku Raju.

8:1.7 (91.4) Nieskończony Duch uwiecznia się równocześnie z narodzinami światów Havony, czyli centralnego wszechświata stworzonego przez niego, z nim i w nim, zgodnie ze wspólnymi ideami i zjednoczoną wolą Ojca i Syna. Dzięki temu właśnie aktowi wspólnego stworzenia Trzecia Osoba staje się Bóstwem i tym samym na zawsze zostaje Wspólnym Stwórcą.

8:1.8 (91.5) To są wielkie i wspaniałe epoki stwórczej ekspansji Ojca i Syna, realizowane przez działanie i w działaniu ich wspólnego towarzysza i wyłącznego wykonawcy, Trzeciego Źródła i Centrum. Nie ma żadnych zapisów o tych frapujących czasach. Posiadamy jedynie skąpe wyjaśnienie Nieskończonego Ducha, konkretyzujące te gigantyczne procesy. Potwierdził on tylko, że wszechświat centralny i wszystko, co tego wszechświata dotyczy, uwieczniło się wraz z osiągnięciem przez niego osobowości i świadomej egzystencji.

8:1.9 (91.6) Krótko mówiąc, Nieskończony Duch świadczy, że ponieważ on sam jest wieczny, wszechświat centralny tak samo jest wieczny. I to jest uznawany tradycyjnie początkowy punkt historii wszechświata wszechświatów. Nie wie się absolutnie o niczym przedtem i nie istnieją żadne zapisy dotyczące jakiegokolwiek wydarzenia czy działania, przed tą zdumiewającą erupcją energii stwórczej i mądrości wykonawczej, co skrystalizowała rozległy wszechświat, istniejący i tak znakomicie działający w centrum wszystkich rzeczy. Poza tym zdarzeniem leżą niedocieczone działania wieczności i głębie nieskończoności – absolutna tajemnica.

8:1.10 (91.7) Tak więc obrazujemy początki Trzeciego Źródła i Centrum w kolejności, jako interpretacyjne zniżenie się do ograniczonych czasem i zależnych od przestrzeni umysłów istot śmiertelnych. Aby wyobrazić sobie historię wszechświata, umysł ludzki musi mieć punkt początkowy i otrzymałem polecenie stosowania tej właśnie metody podejścia do historycznej idei wieczności. W materialnym umyśle logika wymaga istnienia Pierwszej Przyczyny, a zatem postulujemy Ojca Wszechświatowego jako Pierwsze Źródło i Absolutne Centrum całego stworzenia, informując równocześnie umysły wszystkich istot stworzonych, że Syn i Duch są współwieczni z Ojcem, we wszystkich stadiach historii wszechświata i we wszystkich domenach stwórczej działalności. I robimy to, nie lekceważąc w żadnej mierze rzeczywistości i wieczności Wyspy Raj oraz Absolutu Nieuwarunkowanego, Absolutu Wszechświatowego i Bóstwa-Absolutu.

8:1.11 (92.1) Wyobrażenie sobie Ojca w wieczności jest wystarczającym osiągnięciem materialnego umysłu dzieci czasu. Wiemy, że każde dziecko najlepiej znajduje swój związek z rzeczywistością, opanowując z początku zależności sytuacji dziecko-rodzic, a potem poszerzając tę ideę tak, aby obejmowała rodzinę jako całość. Potem, rozwijający się umysł dziecka będzie mógł dostosować ideę stosunków rodzinnych do swej zależności od społeczeństwa, rasy i świata, a potem do zależności od wszechświata, superwszechświata, a nawet wszechświata wszechświatów.

## 2. Natura Nieskończonego Ducha

8:2.1 (92.2) Wspólny Stwórca pochodzi z wieczności i jest całkowicie i bez ograniczeń jednością z Ojcem Wszechświatowym i Wiecznym Synem. Nieskończony Duch odzwierciedla w swej doskonałości nie tylko naturę Rajskiego Ojca, ale również naturę Pierwszego Syna.

8:2.2 (92.3) Trzecie Źródło i Centrum znane jest pod licznymi tytułami: Wszechświatowy Duch, Najwyższy Przewodnik, Wspólny Stwórca, Boski Wykonawca, Nieskończony Umysł, Duch Duchów, Rajska Matka Duch, Wspólny Aktywizator, Ostateczny Koordynator, Wszechobecny Duch, Inteligencja Absolutna, Boskie Działanie, a na Urantii jest on czasem mylony z kosmicznym umysłem.

8:2.3 (92.4) Jest całkiem właściwe nazywać Trzecią Osobę Bóstwa Nieskończonym Duchem, ponieważ Bóg jest duchem. Jednak istoty materialne, które mają skłonność do błędnego postrzegania materii za podstawową rzeczywistość a umysłu, razem z duchem, jako założeń zakorzenionych w materii, lepiej rozumiałyby Trzecie Źródło i Centrum, gdyby było ono nazywane Nieskończoną Rzeczywistością, Wszechświatowym Organizatorem czy Koordynatorem Osobowości.

8:2.4 (92.5) Nieskończony Duch jako wszechświatowe objawienie boskości jest niezbadany i przekracza zupełnie ludzkie pojmowanie. Aby odczuć absolutność Ducha, powinniście rozważać jedynie nieskończoność Ojca Wszechświatowego i podziwiać ogrom wieczności Pierwszego Syna.

8:2.5 (92.6) Doprawdy w osobie Nieskończonego Ducha jest tajemnica, jednak nie tak wielka, jak w Ojcu i Synu. Ze wszystkich aspektów Ojcowskiej natury, Wspólny Stwórca najwyraźniej objawia swoją nieskończoność. Nawet jeśli wszechświat nadrzędny w końcu rozszerzy się do nieskończoności, obecność ducha, kontrola energii i potencjał umysłu Wspólnego Aktywizatora będą odpowiednie, aby sprostać wymaganiom tak bezgranicznego stworzenia.

8:2.6 (92.7) Aczkolwiek Nieskończony Duch pod każdym względem podziela doskonałość, prawość i miłość Ojca Wszechświatowego, skłania się on w kierunku atrybutów miłosierdzia Wiecznego Syna, stając się tym samym szafarzem miłosierdzia Rajskich Bóstw dla wielkiego wszechświata. Zawsze i nieprzerwanie – powszechnie i wiecznie – Duch niesie miłosierdzie, gdyż tak jak Boscy Synowie objawiają miłość Bożą, tak Boski Duch obrazuje miłosierdzie Boże.

8:2.7 (93.1) Jest niemożliwe, aby Duch miał więcej dobroci niż Ojciec, jako że wszelka dobroć ma swój początek w Ojcu, jednak w działaniach Ducha lepiej możemy zrozumieć tę dobroć. Oddanie Ojca i stałość Syna stają się bardzo rzeczywiste dla istot duchowych i materialnych istot stworzonych mieszkających na różnych światach, dzięki miłości pełnej opiece i nieustającej służbie osobowości Nieskończonego Ducha.

8:2.8 (93.2) Wspólny Stwórca dziedziczy całe Ojcowskie piękno myśli i prawy charakter. I te wzniosłe przymioty boskości koordynowane są w kosmicznym umyśle na poziomach zbliżonych do najwyższego, podporządkowane nieskończonej i wiecznej mądrości niezależnego i nieograniczonego umysłu Trzeciego Źródła i Centrum.

## 3. Stosunek Ducha do Ojca i Syna

8:3.1 (93.3) Tak jak Wieczny Syn jest słownym wyrażeniem „pierwszej”, absolutnej i nieskończonej myśli Ojca Wszechświatowego, tak Wspólny Aktywizator jest doskonałym wypełnieniem „pierwszej”, kompletnej, stwórczej idei czy planu łącznego działania Ojca-Syna w partnerstwie osobowości, absolutnej jedności myśli-słowa. Trzecie Źródło i Centrum uwiecznia się razem z centralną czy odgórnie zarządzoną kreacją i jedynie ta centralna kreacja istnieje wiecznie pośród wszechświatów.

8:3.2 (93.4) Od czasu uosobienia Trzeciego Źródła, Pierwsze Źródło nie bierze już osobiście udziału w stwarzaniu wszechświata. Ojciec Wszechświatowy przekazuje wszystko, co możliwe, swemu Wiecznemu Synowi; tak samo Wieczny Syn nadaje całą możliwą władzę i moc Wspólnemu Stwórcy.

8:3.3 (93.5) Wieczny Syn i Wspólny Stwórca zaplanowali i ukształtowali, jako partnerzy i poprzez współdziałające osobowości, każdy posthavonalny wszechświat, jaki został powołany do bytu. Duch utrzymuje takie same osobiste związki z Synem we wszystkich kolejnych kreacjach, jakie Syn utrzymuje z Ojcem w pierwszej i centralnej kreacji.

8:3.4 (93.6) Was i wasz wszechświat stworzył Syn Stwórca Wiecznego Syna i Stwórczy Duch Nieskończonego Ducha; i kiedy Ojciec sumiennie podtrzymuje to, co oni zorganizowali, przenosi on na Syna Wszechświata i Ducha Wszechświata obowiązek wspierania i utrzymywania ich dzieła, jak również służenia tym istotom, które sami stworzyli.

8:3.5 (93.7) Nieskończony Duch jest operatywnym czynnikiem wszechmiłującego Ojca i wszechmiłosiernego Syna przy realizacji ich wspólnego planu przyciągnięcia do siebie wszystkich kochających prawdę dusz ze wszystkich światów czasu i przestrzeni. Kiedy Wieczny Syn zaakceptował plan swego Ojca osiągnięcia doskonałości przez istoty stworzone z wszechświatów, wtedy ten właśnie projekt wznoszenia się istot stał się planem Ojca-Syna i w tym momencie Nieskończony Duch stał się dla Ojca i Syna wspólnym administratorem, wprowadzającym w życie ich wspólny i wieczny cel. I realizując to, Nieskończony Duch przyrzekł Ojcu i Synowi wszystkie środki swej Boskiej obecności oraz środki osobowości duchowych; poświęcił wszystko dla gigantycznego planu wywyższenia żyjących wiecznie, obdarzonych wolą istot, do boskich szczytów rajskiej doskonałości.

8:3.6 (93.8) Nieskończony Duch jest kompletnym, wyłącznym, wszechświatowym objawieniem Ojca Wszechświatowego i jego Wiecznego Syna. Cała wiedza o partnerstwie Ojca-Syna musi być przekazywana przez Nieskończonego Ducha, wspólnego przedstawiciela Boskiej jedności myśli-słowa.

8:3.7 (93.9) Wieczny Syn jest jedyną drogą dostępu do Ojca Wszechświatowego, a Nieskończony Duch jest jedynym środkiem dotarcia do Wiecznego Syna. Tylko dzięki cierpliwej służbie Ducha, wznoszące się istoty czasu potrafią odkryć Syna.

8:3.8 (94.1) W centrum wszystkich rzeczy Nieskończony Duch jest pierwszym z Rajskich Bóstw, do którego docierają wznoszący się pielgrzymi. Trzecia Osoba otacza Osobę Drugą i Pierwszą, i dlatego też musi zawsze pierwsza być rozpoznana przez wszystkich kandydatów do prezentacji Synowi i jego Ojcu.

8:3.9 (94.2) I na wiele innych sposobów Duch na równi reprezentuje Ojca i Syna i podobnie im służy.

## 4. Duch Boskiej służby

8:4.1 (94.3) Równolegle do wszechświata fizycznego, w którym grawitacja Raju trzyma wszystkie rzeczy razem, istnieje wszechświat duchowy, w którym słowo Syna objaśnia myśl Boga, a kiedy „staje się ciałem”, wykazuje przepełnione miłością miłosierdzie połączonej natury związanych ze sobą Stwórców. Jednak na wskroś całej tej, materialnej i duchowej kreacji, rozpościera się rozległa scena, na której Nieskończony Duch i jego duchowe potomstwo okazują wspólne miłosierdzie, cierpliwość i nieustające uczucie Boskich rodziców do swych inteligentnych dzieci, przez nich razem wymyślonych i stworzonych. Nieustanna działalność na rzecz umysłu jest istotą Boskiego charakteru Ducha. I wszelkie duchowe potomstwo Wspólnego Aktywizatora podziela to pragnienie opieki, boski impuls służby.

8:4.2 (94.4) Bóg jest miłością, Syn miłosierdziem, Duch służbą – służbą Boskiej miłości i nieskończonego miłosierdzia dla całego inteligentnego stworzenia. Duch jest uosobieniem Ojcowskiej miłości i Synowskiego miłosierdzia, w nim te cechy są wiecznie zjednoczone dla wszechświatowej służby. Duch jest miłością stosowaną do wszystkich istot stworzonych w całej kreacji, zjednoczoną miłością Ojca i Syna.

8:4.3 (94.5) Nieskończony Duch znany jest na Urantii jako wszechobecny wpływ, uniwersalna obecność, jednak w Havonie będziecie go znać jako osobową obecność aktualnej służby. Tutaj służba Rajskiego Ducha jest przykładowym i inspirującym wzorem dla każdego partnerskiego Ducha i podległych mu osobowości, służących istotom stworzonym na światach czasu i przestrzeni. W tym, Boskim wszechświecie, Nieskończony Duch w całej pełni uczestniczył w siedmiu transcendentalnych pojawieniach się Wiecznego Syna; tak samo brał udział w siedmiu obdarzeniach orbit Havony wraz z pierwszym Synem Michałem, stając się tym samym współczującym i wyrozumiałym opiekunem duchowym każdego pielgrzyma czasu, przemierzającego te doskonałe orbity na wysokości.

8:4.4 (94.6) Kiedy Stwórca Syn Boga podejmuje się obowiązków stworzenia planowanego wszechświata lokalnego, osobowości Nieskończonego Ducha zobowiązują się niestrudzenie służyć takiemu Synowi Michałowi, kiedy udaje się na swą misję stwórczej przygody. Zwłaszcza w osobach Stwórczych Córek, Matek Duchów wszechświata lokalnego, znajdujemy Nieskończonego Ducha poświęcającego się zadaniu awansowania istot materialnych do coraz wyższych poziomów osiągnięć duchowych. I cała ta praca, służba dla istot stworzonych, prowadzona jest w doskonałym zestrojeniu z celami Synów Stwórców z wszechświatów lokalnych, jak również w bliskim związku z osobowościami tych Synów.

8:4.5 (94.7) Tak jak Synowie Boga podejmują się gigantycznego zadania, objawienia wszechświatowi przepełnionej miłością Ojcowskiej osobowości, tak Nieskończony Duch poświęca się nieskończonej służbie objawiania wspólnej miłości Ojca i Syna indywidualnym umysłom wszystkich dzieci każdego wszechświata. W tych kreacjach lokalnych Duch nie schodzi do istot materialnych w formie ciała śmiertelnego, jak to robią niektórzy Synowie Boga, jednak Nieskończony Duch i partnerskie Duchy zniżają swój status, radośnie przechodząc zdumiewający szereg redukcji boskości, dopóki nie pojawią się jako aniołowie, aby stać przy was i prowadzić was zwyczajnymi ścieżkami ziemskiego bytu.

8:4.6 (95.1) Dzięki takiej właśnie serii redukcji statusu Nieskończony Duch, rzeczywiście i jako osoba, zbliża się bardzo do każdej istoty pochodzącej od zwierząt na jej sferze. I wszystko to robi Duch, nie deprecjonując w żadnym stopniu swojej egzystencji, jako Trzeciej Osoby Bóstwa w centrum wszystkich rzeczy.

8:4.7 (95.2) Wspólny Stwórca jest, prawdziwie i na zawsze, wielką usługującą osobowością, wszechświatowym dawcą miłosierdzia. Aby zrozumieć służbę Ducha, zastanówcie się nad tą prawdą, że jest on wspólnym zobrazowaniem niekończącej się miłości Ojca i wiecznego miłosierdzia Syna. Służba Ducha nie ogranicza się jednak wyłącznie do reprezentowania Wiecznego Syna i Ojca Wszechświatowego. Nieskończony Duch posiada również moc służenia istotom danej domeny w swym własnym imieniu i na własnych warunkach; Trzecia Osoba posiada Boskie dostojeństwo i również powszechnie obdarza służbą miłosierdzia w swoim własnym imieniu.

8:4.8 (95.3) Kiedy człowiek dowiaduje się więcej o pełnej miłości i niestrudzonej służbie niższych klas istot z rodziny tego Nieskończonego Ducha, będzie bardziej podziwiał i wielbił transcendentalną naturę i niezrównany charakter wspólnego Działania Ojca Wszechświatowego i Wiecznego Syna. Prawdziwie Duch ten jest „oczami Pana zwróconymi na sprawiedliwych” i „Boskimi uszami zawsze otwartymi na ich modlitwy”.

## 5. Obecność Boga

8:5.1 (95.4) Wyróżniającą się cechą Nieskończonego Ducha jest jego wszechobecność. Ten wszystko przenikający duch, który tak bardzo jest podobny do obecności wszechświatowego, boskiego umysłu, jest wszechobecny w całym wszechświecie wszechświatów. Zarówno Druga Osoba, jak i Trzecia Osoba Bóstwa reprezentowane są na wszystkich światach przez ich zawsze obecne duchy.

8:5.2 (95.5) Ojciec jest nieskończony i dlatego ograniczony jest tylko przez własną wolę. Ojciec działa sam, obdarzając Dostrajaczami i w ujęciu obwodu osobowości, ale w kontaktach sił duchowych z istotami inteligentnymi używa on duchów i osobowości Wiecznego Syna i Nieskończonego Ducha. Jeśli zechce, może być gdziekolwiek duchowo obecny na równi z Synem czy Wspólnym Aktywizatorem; jest on obecny z Synem i w Duchu. Ojciec jest z całkowitą pewnością wszędzie obecny i dostrzegamy jego obecność za pośrednictwem wszystkich tych rozmaitych, ale powiązanych ze sobą sił, wpływów i obecności.

8:5.3 (95.6) W waszych pismach świętych nazwa Duch Boży wydaje się być używana na przemian, zarówno na określenie Nieskończonego Ducha w Raju, jak i Stwórczego Ducha z waszego wszechświata lokalnego. Duch Święty jest obwodem duchowym Stwórczej Córki Rajskiego, Nieskończonego Ducha. Duch Święty jest obwodem miejscowym każdego wszechświata lokalnego i ogranicza się do domen duchowych danej kreacji, ale Nieskończony Duch jest wszechobecny.

8:5.4 (95.7) Istnieje wiele wpływów duchowych, a wszystkie są jako jedność. Nawet działanie Dostrajaczy Myśli, choć niezależne od wszelkich innych wpływów, nieodmiennie zbieżne jest z duchową służbą połączonych wpływów Nieskończonego Ducha oraz Matki Ducha wszechświata lokalnego. Kiedy te duchowe obecności działają w życiu Urantian, nie można ich odróżnić. W waszych umysłach i na wasze dusze działają one jako jeden duch, pomimo swego zróżnicowanego pochodzenia. I kiedy doświadczacie tej zjednoczonej służby duchowej, staje się ona dla was wpływem Najwyższego, „który może was ustrzec od upadku i stawić nienagannymi wobec waszego Ojca na wysokości”.

8:5.5 (96.1) Pamiętajcie zawsze, że Nieskończony Duch jest Wspólnym Aktywizatorem, zarówno Ojciec, jak i Syn działają w nim i poprzez niego; jest on obecny nie tylko jako on sam, ale również jako Ojciec i jako Syn oraz jako Ojciec-Syn. Z tej to przyczyny oraz z wielu innych dodatkowych przyczyn, duchowa obecność Nieskończonego Ducha często określana jest jako „duch Boży”.

8:5.6 (96.2) Traktowanie współdziałania całej służby duchowej jako ducha Bożego byłoby również konsekwentne, gdyż takie połączenie jest naprawdę zjednoczeniem duchów Boga-Ojca, Boga-Syna, Boga-Ducha i Boga Siedmiorakiego – nawet ducha Boga Najwyższego.

## 6. Osobowość Nieskończonego Ducha

8:6.1 (96.3) Powszechne obdarzenie Trzecim Źródłem i Centrum oraz jego rozległe rozdzielanie nie powinno przesłaniać wam, czy skądinąd umniejszać, faktu jego osobowości. Nieskończony Duch jest wszechświatową obecnością, wiecznym działaniem, kosmiczną mocą, świętym wpływem i wszechświatowym umysłem; jest wszystkim tym i jeszcze czymś nieskończenie większym, ale jest on także prawdziwą i Boską osobowością.

8:6.2 (96.4) Nieskończony Duch jest osobowością kompletną i doskonałą, jest równy w boskości i jest partnerem Ojca Wszechświatowego i Wiecznego Syna. Wspólny Stwórca jest po prostu tak samo rzeczywisty i widzialny dla wszechświatowych, wyższych istot inteligentnych, jak Ojciec i Syn; nawet jeszcze bardziej, gdyż to właśnie do Ducha muszą dotrzeć wszystkie wznoszące się istoty, zanim będą mogły dostąpić Ojca poprzez Syna.

8:6.3 (96.5) Nieskończony Duch, Trzecia Osoba Bóstwa, posiada wszystkie te cechy, które kojarzycie z osobowością. Duch wyposażony jest w absolutny umysł: „Duch przenika wszystko, nawet głębokości Boga samego”. Duch wyposażony jest nie tylko w umysł, ale także w wolę. O obdarzaniu jego darami jest napisane: „Wszystko zaś sprawia jeden i ten sam Duch, udzielając każdemu tak, jak chce”.

8:6.4 (96.6) „Miłość Ducha” jest rzeczywista, tak, jak są jego smutki; zatem „nie zasmucajcie Ducha Bożego”. Czy dostrzegamy Nieskończonego Ducha jako Rajskie Bóstwo, czy jako Stwórczego Ducha wszechświata lokalnego, zauważamy, że Wspólny Stwórca jest nie tylko Trzecim Źródłem i Centrum, ale jest także Boską osobą. Ta Boska osobowość również reaguje na wszechświat jako osoba. Duch mówi do was: „Kto ma uszy, niechaj słucha, co mówi Duch”. „Duch sam wstawia się za wami”. Duch wywiera bezpośredni i osobisty wpływ na istoty stworzone, „gdyż tak wielu, jak wielu prowadzi Duch Boży, są synami Bożymi”.

8:6.5 (96.7) Choć dostrzegamy zjawisko służby Nieskończonego Ducha dla odległych światów wszechświata wszechświatów, nawet jeśli wyobrażamy sobie to samo koordynujące Bóstwo, działające w niezliczonych legionach różnorodnych istot i poprzez te istoty, biorące początek z Trzeciego Źródła i Centrum, choć uznajemy wszechobecność Ducha, tym niemniej wciąż twierdzimy, że to samo Trzecie Źródło i Centrum jest osobą, Wspólnym Stwórcą wszystkich rzeczy, wszystkich istot i wszystkich wszechświatów.

8:6.6 (96.8) W administracji wszechświatów Ojciec, Syn i Duch są w doskonałym i wiecznym związku wzajemnym. Chociaż każdy osobiście służy całemu stworzeniu, wszyscy trzej są bosko i absolutnie związani wzajemnie w służbie i kontroli całego stworzenia, co sprawia, że zawsze są jednością.

8:6.7 (97.1) Ojciec i Syn są razem obecni w osobie Nieskończonego Ducha, zawsze i z nieograniczoną doskonałością, gdyż Duch podobny jest Ojcu i podobny Synowi i także jak Ojciec i Syn, ponieważ obaj są zawsze jednym.

8:6.8 (97.2) [Przedstawione na Urantii przez Niebiańskiego Radcę z Uversy, upoważnionego przez Pradawnych Czasu do zobrazowania natury i działalności Nieskończonego Ducha].