<h1 align="center">Το Βιβλίο της Ουράντια</h1>
<hr /><p align="center">&#60;&#60;&#160;<a href="10-Εγγραφο076.md" title="Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΗΠΟΣ">Εγγραφο 76</a> | <a href="01-Μέρη.md" title="Τα Μέρη του Βιβλίου">Μέρη</a> | <a href="03-Περιεχόμενο.md" title="Tα Περιεχόμενα του Βιβλίου">Περιεχόμενο</a> | <a href="10-Εγγραφο078.md" title="Η ΙΩΔΗΣ ΦΥΛΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΑΔΑΜ">Εγγραφο 78</a>&#160;&#62;&#62;</p><hr />

## Εγγραφο 77

## <a name="U77_0_0"></a>ΤΑ ΕΝΔΙΑΜΕΣΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ

<a name="U77_0_1"></a>*77:0.1 (855.1)* Οι ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ από τους κατοικημένους κόσμους του Νέβαδον φιλοξενούν μία, ή περισσότερες ομάδες μοναδικών πλασμάτων τα οποία υφίστανται σε ένα βιο-λειτουργικό επίπεδο περίπου στο ενδιάμεσο εκείνων των θνητών των κόσμων και των αγγελικών ταγμάτων. Ως εκ τούτου αποκαλούνται *ενδιάμεσα* πλάσματα. Φαίνονται να είναι ένα χρονικό ατύχημα, αλλά απαντώνται τόσο ευρέως και είναι τόσο πολύτιμα ως βοηθοί, που από την αρχή τα αποδεχθήκαμε ως μία από τις βασικές τάξεις του συνδυασμένου πλανητικού μας λειτουργήματος.

<a name="U77_0_2"></a>*77:0.2 (855.2)* Στην Ουράντια λειτουργούν δύο ξεχωριστές τάξεις ενδιάμεσων: Το πρωτεύον, ή πρεσβύτερο σώμα, το οποίο ήρθε σε ύπαρξη πίσω στις ημέρες της Δαλαμάτια και το δευτερεύον, ή νεώτερο σώμα, η δημιουργία του οποίου χρονολογείται από τους χρόνους του Αδάμ.

### <a name="U77_1_0"></a>1&#8228;&#160;ΟΙ ΠΡΩΤΕΥΟΝΤΕΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΙ

<a name="U77_1_1"></a>*77:1.1 (855.3)* Οι πρωτεύοντες ενδιάμεσοι οφείλουν τη γένεσή τους σε μια μοναδική αλληλεπίδραση του υλικού και του πνευματικού στην Ουράντια. Γνωρίζουμε την ύπαρξη παρόμοιων πλασμάτων σε άλλους κόσμους και σε άλλα συστήματα, αλλά αυτά δημιουργήθηκαν με διαφορετικές τεχνικές.

<a name="U77_1_2"></a>*77:1.2 (855.4)* Είναι πάντα καλό να θυμόμαστε ότι οι διαδοχικές απονομές των Υιών του Θεού σε έναν εξελισσόμενο πλανήτη δημιουργούν σημαντικές αλλαγές στην πνευματική οικονομία του χώρου και μερικές φορές τροποποιούν τόσο πολύ το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης των υλικών και πνευματικών παραγόντων σε έναν πλανήτη, ώστε να δημιουργούν καταστάσεις πραγματικά δυσχερείς στην κατανόησή τους. Η κατάσταση των εκατό υλικών μελών του επιτελείου του Πρίγκιπα Καλιγγάστια δείχνει μια τέτοια ακριβώς αλληλεπίδραση: Ως ανερχόμενοι μοροντιανοί πολίτες της Ιερουσέμ, ήταν πλάσματα υπεράνω της ύλης, χωρίς προνόμια αναπαραγωγής. Ως κατερχόμενοι πλανητικοί λειτουργοί στην Ουράντια, ήταν υλικά έμφυλα πλάσματα, ικανά να γεννήσουν υλικούς απογόνους (όπως έκαναν μερικοί από αυτούς αργότερα). Αυτό που δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε ικανοποιητικά είναι το πώς αυτοί οι εκατό μπορούσαν να λειτουργήσουν στον γονικό ρόλο σε ένα υπερ-υλικό επίπεδο, αλλά αυτό ακριβώς συνέβη. Μια υπερ-υλική (ασεξουαλική) σχέση ενός αρσενικού και ενός θηλυκού μέλους του υλικού επιτελείου είχαν ως αποτέλεσμα την εμφάνιση του πρωτότοκου από τους πρωτεύοντες ενδιάμεσους.

<a name="U77_1_3"></a>*77:1.3 (855.5)* Ανακαλύφθηκε αμέσως ότι ένα πλάσμα αυτής της κατηγορίας, στο ενδιάμεσο μεταξύ θνητών και αγγελικών επιπέδων, θα μπορούσε να προσφέρει μεγάλη υπηρεσία στη διεξαγωγή των υποθέσεων του αρχηγείου του Πρίγκιπα, και κάθε ζευγάρι του υλικού επιτελείου έλαβε, στη συνέχεια, άδεια για να δημιουργήσει μια παρόμοια ύπαρξη. Η προσπάθεια αυτή κατέληξε στην πρώτη ομάδα πενήντα ενδιάμεσων πλασμάτων.

<a name="U77_1_4"></a>*77:1.4 (855.6)* Μετά από ένα χρόνο παρατήρησης του έργου της ξεχωριστής αυτής ομάδας, ο Πλανητικός Πρίγκιπας εξουσιοδότησε την αναπαραγωγή των ενδιάμεσων χωρίς περιορισμούς. Αυτό το σχέδιο εκτελείτο όσο εξακολουθούσε να υπάρχει η δύναμη της δημιουργίας και το αρχικό σώμα των 50.000 δημιουργήθηκε σύμφωνα μ’ αυτό.

<a name="U77_1_5"></a>*77:1.5 (856.1)* Μία περίοδος ενάμισι χρόνου μεσολαβούσε στην παραγωγή καθενός από τους ενδιάμεσους, και όταν το κάθε ζευγάρι είχε γεννήσει χίλιες τέτοιες υπάρξεις, δεν αποκτούσαν πλέον άλλες. Και καμία εξήγηση δεν υπάρχει ως προς το γιατί η δύναμη αυτή εξαντλούταν με την εμφάνιση του χιλιοστού απογόνου. Κανένα ποσό περαιτέρω πειραματισμού δεν κατέληξε ποτέ σε οτιδήποτε πέραν της αποτυχίας.


<a name="U77_1_6"></a>*77:1.6 (856.2)* Τα πλάσματα αυτά συνέστησαν το σώμα πληροφοριών της διοίκησης του Πρίγκιπα. Περιόδευαν στα πέρατα, μελετώντας και παρατηρώντας τις φυλές των κόσμων και προσφέροντας άλλες ανεκτίμητες υπηρεσίες στον Πρίγκιπα και το επιτελείο του στο έργο της επιρροής στην ανθρώπινη κοινωνία μακριά από το πλανητικό αρχηγείο.

<a name="U77_1_7"></a>*77:1.7 (856.3)* Το καθεστώς αυτό συνεχίσθηκε ως τις τραγικές μέρες της πλανητικής ανταρσίας, η οποία παγίδευσε λίγο περισσότερα από τα τέσσερα πέμπτα των πρωτευόντων ενδιάμεσων. Το πιστό σώμα εντάχθηκε στην υπηρεσία των υποδοχέων Μελχισεδέκ, λειτουργώντας υπό την επίτιμη ηγεσία του Βαν μέχρι τις μέρες του Αδάμ.

### <a name="U77_2_0"></a>2&#8228;&#160;Η ΦΥΛΗ ΤΩΝ ΝΟΔΙΤΩΝ

<a name="U77_2_1"></a>*77:2.1 (856.4)* Ενώ αυτή είναι η διήγηση της προέλευσης, της φύσης, και της λειτουργίας των ενδιάμεσων πλασμάτων της Ουράντια, η συγγένεια μεταξύ των δύο τάξεων –πρωτεύουσας και δευτερεύουσας – καθιστά αναγκαίο το να διακόψουμε την ιστορία των πρωτευόντων ενδιάμεσων στο σημείο αυτό, για να ακολουθήσουμε τη γραμμή καταγωγής από τα στασιάσαντα μέλη του υλικού επιτελείου του Πρίγκιπα Καλιγγάστια, από την εποχή της πλανητικής ανταρσίας, ως την εποχή του Αδάμ. Ήταν αυτή η κληρονομική γραμμή η οποία, κατά τις πρώιμες ημέρες του δεύτερου κήπου, παρέσχε το ήμισυ των προγόνων της δευτερεύουσας τάξης των ενδιάμεσων πλασμάτων.


<a name="U77_2_2"></a>*77:2.2 (856.5)* Τα υλικά μέλη του επιτελείου του Πρίγκιπα είχαν την υπόσταση έμφυλων πλασμάτων, με σκοπό τη συμμετοχή στο σχέδιο της αναπαραγωγής απογόνων που να ενσωματώνουν τις συνδυασμένες ιδιότητες της μοναδικής τους τάξης ενωμένες με εκείνες του επιλεγμένου γένους των Ανδονικών φυλών, και όλα τούτα γίνονταν εν αναμονή της επακόλουθης εμφάνισης του Αδάμ. Οι Φορείς Ζωής είχαν σχεδιάσει ένα νέο τύπο θνητού, που περιλάμβανε την ένωση των από κοινού απογόνων του επιτελείου του Πρίγκιπα με τους πρώτης γενεάς απογόνους του Αδάμ και της Εύας. Είχαν, λοιπόν, ετοιμάσει ένα σχέδιο οραματιζόμενοι μια νέα τάξη πλανητικών πλασμάτων, τα οποία έλπιζαν ότι θα γίνουν οι διδάσκαλοι-κυβερνήτες της ανθρώπινης κοινωνίας. Τέτοιες υπάρξεις ήσαν σχεδιασμένες για κοινωνική κυριαρχία, όχι πολιτική κυριαρχία. Αφού, όμως, το σχέδιο αυτό απέτυχε σχεδόν απόλυτα, δεν θα μάθουμε ποτέ τι αριστοκρατία καλοήθους κυριαρχίας και απαράμιλλου πολιτισμού στερήθηκε, εξ αυτού, η Ουράντια. Διότι, όταν αργότερα το υλικό επιτελείο αναπαράχθηκε, ήταν κατόπιν της ανταρσίας και αφού είχαν αποκοπεί από την σύνδεσή τους με τα ζωτικά ρεύματα του συστήματος.

<a name="U77_2_3"></a>*77:2.3 (856.6)* Η μετά την ανταρσία εποχή στην Ουράντια έγινε μάρτυρας πολλών ασυνήθιστων συμβάντων. Ένας σπουδαίος πολιτισμός – ο πολιτισμός της Δαλαμάτια – κατέρρεε. «Οι Νεφιλείμ (Νοδίτες) ζούσαν στη γη τις μέρες εκείνες, και όταν αυτοί οι υιοί των θεών πήγαν στις θυγατέρες των ανθρώπων και τους έκαναν παιδιά, τα παιδιά τους έγιναν οι “κραταιοί άνδρες της αρχαιότητας,” οι “άνδρες οι ξακουστοί”». Ενώ δεν ήταν «υιοί των θεών», το επιτελείο και οι πρώτοι τους απόγονοι, θεωρούνταν έτσι από τους εξελικτικούς θνητούς των μακρινών εκείνων ημερών. Ακόμη και το ανάστημά τους έφθασε να μεγεθύνεται από τις παραδόσεις. Αυτή, λοιπόν, είναι η καταγωγή του σχεδόν συμπαντικού λαϊκού μύθου των θεών που κατέβηκαν στη γη και εκεί, με τις θυγατέρες των ανθρώπων, δημιούργησαν την αρχαία φυλή των ηρώων. Και ο μύθος αυτός στο σύνολό του συγχύστηκε αργότερα με την ανάμιξη των φυλών των μετέπειτα εμφανισθέντων Αδαμιτών στον δεύτερο κήπο.

<a name="U77_2_4"></a>*77:2.4 (857.1)* Εφ’ όσον τα εκατό υλικά μέλη του επιτελείου του Πρίγκιπα έφεραν γενετικό πλάσμα των Ανδονικών ανθρώπινων γενών, φυσιολογικά θα αναμενόταν ότι, αν προχωρούσαν σε σεξουαλική αναπαραγωγή, οι απόγονοί τους θα έμοιαζαν συνολικά στους απογόνους άλλων Ανδονιτών γονέων. Όταν, όμως, οι εξήντα στασιαστές του επιτελείου, οι ακόλουθοι του Νοδ, προχώρησαν πράγματι στη σεξουαλική αναπαραγωγή, τα παιδιά τους απεδείχθησαν κατά πολύ ανώτερα σχεδόν με κάθε τρόπο, τόσο από τον λαό των Ανδονιτών, όσο και από τον Σάνγικ λαό. Αυτή η απρόσμενη υπεροχή χαρακτήριζε όχι μόνο τις σωματικές και διανοητικές ποιότητες, αλλά επίσης και τις πνευματικές ικανότητες.

<a name="U77_2_5"></a>*77:2.5 (857.2)* Τα μεταλλαγμένα αυτά χαρακτηριστικά που εμφανίζονται στην πρώτη γενεά των Νοδιτών ήσαν αποτέλεσμα ορισμένων μεταβολών οι οποίες είχαν γίνει στην διαμόρφωση και στις χημικές συνιστώσες των κληρονομικών παραγόντων του γενετικού πλάσματος του των Ανδονιτών. Οι αλλαγές αυτές προκλήθηκαν εξ αιτίας της παρουσίας στα σώματα των μελών του επιτελείου, των ισχυρών, υποστηρικτικών της ζωής κυκλωμάτων, του συστήματος της Σατάνια. Τα ζωτικά αυτά κυκλώματα προκάλεσαν την αναδιοργάνωση των χρωμοσωμάτων του εξειδικευμένου προτύπου της Ουράντια, περισσότερο κατά τα πρότυπα της τυποποιημένης εξειδίκευσης της Σατάνια, σύμφωνα με την εντεταλμένη εκδήλωση της ζωής του Νέβαδον. Η τεχνική της μεταμόρφωσης αυτής του γενετικού πλάσματος δια της δράσης των ζωτικών ρευμάτων του συστήματος, δεν είναι ανόμοια με τις διαδικασίες εκείνες δια των οποίων οι επιστήμονες της Ουράντια τροποποιούν το γενετικό πλάσμα φυτών και ζώων με τη χρήση ακτινών Χ.

<a name="U77_2_6"></a>*77:2.6 (857.3)* Έτσι, λοιπόν, εμφανίζονται οι λαοί των Νοδιτών, από κάποιες παράξενες και απρόσμενες τροποποιήσεις που συνέβησαν στο ζωτικό πλάσμα, το οποίο είχε μεταφερθεί από τα σώματα των Ανδονιτών δοτών στα μέλη εκείνα του υλικού επιτελείου από τους χειρουργούς του Άβαλον.


<a name="U77_2_7"></a>*77:2.7 (857.4)* Υπενθυμίζεται ότι οι εκατό Ανδονίτες δότες του γενετικού πλάσματος έγιναν με τη σειρά τους κάτοχοι του οργανικού συμπληρώματος του δένδρου της ζωής, έτσι ώστε τα ζωτικά ρεύματα της Σατάνια επίσης περιέβαλαν τα σώματά τους. Οι σαράντα τέσσερις τροποποιημένοι Ανδονίτες που ακολούθησαν το επιτελείο στην ανταρσία, ζευγάρωσαν επίσης μεταξύ τους και έκαναν μια σπουδαία συνεισφορά στα καλύτερα γένη του λαού των Νοδιτών.

<a name="U77_2_8"></a>*77:2.8 (857.5)* Αυτές οι δύο ομάδες, που περιελάμβαναν 104 άτομα, τα οποία έφεραν το τροποποιημένο γενετικό πλάσμα των Ανδονιτών, αποτελούν τους προγόνους των Νοδιτών, την όγδοη φυλή που εμφανίσθηκε στην Ουράντια. Κι’ αυτό το νέο χαρακτηριστικό της ανθρώπινης ζωής στην Ουράντια αντιπροσωπεύει μια άλλη φάση της επεξεργασίας του αρχικού σχεδίου της χρησιμοποίησης αυτού του πλανήτη ως ενός κόσμου τροποποίησης της ζωής, με τη διαφορά ότι αυτή ήταν μια από τις απρόβλεπτες εξελίξεις.


<a name="U77_2_9"></a>*77:2.9 (857.6)* Οι αμιγούς καταγωγής Νοδίτες ήσαν μια υπέροχη φυλή, αλλά βαθμιαία αναμίχθηκαν με τους εξελικτικούς λαούς της γης, και πριν περάσει πολύ καιρός μεγάλη επιδείνωση είχε επέλθει. Δέκα χιλιάδες χρόνια μετά την ανταρσία είχαν χάσει έδαφος σε σημείο που η μέση διάρκεια ζωής τους ήταν λίγο μεγαλύτερη εκείνης των εξελικτικών φυλών.

<a name="U77_2_10"></a>*77:2.10 (857.7)* Όταν οι αρχαιολόγοι ξεθάβουν τις πήλινες πλάκες καταγραφών των μετέπειτα Σουμερίων απογόνων των Νοδιτών, ανακαλύπτουν καταλόγους Σουμερίων βασιλέων που χρονολογούνται αρκετές χιλιάδες χρόνια πριν. Και όσο οι καταγραφές αυτές πάνε προς τα πίσω, η ηγεμονία του κάθε βασιλιά επιμηκύνεται από τα περίπου εικοσιπέντε, ή τριάντα χρόνια στα εκατόν πενήντα χρόνια και περισσότερο. Αυτή η επιμήκυνση της ηγεμονίας των παλιότερων αυτών βασιλέων σημαίνει ότι ορισμένοι από τους πρώτους Νοδίτες κυβερνήτες (άμεσους απογόνους του επιτελείου του Πρίγκιπα) πράγματι ζούσαν περισσότερο από όσο οι μεταγενέστεροι διάδοχοί τους και επίσης υποδεικνύει μια προσπάθεια να εκταθούν οι δυναστείες πίσω στην Δαλαμάτια.

<a name="U77_2_11"></a>*77:2.11 (857.8)* Οι καταγραφές τέτοιων μακρόβιων ατόμων οφείλονται επίσης στη σύγχυση των μηνών και των ετών ως χρονικών περιόδων. Αυτό μπορεί να παρατηρηθεί, επίσης, στη Βιβλική γενεαλογία του Αβραάμ και τις πρώτες καταγραφές των Κινέζων. Η σύγχυση του μήνα των είκοσι οκτώ ημερών, ή εποχής, με το μετέπειτα εισαχθέν έτος των περισσότερων των τριακοσίων πενήντα ημερών ευθύνεται για τις παραδόσεις ανθρώπινων ζωών με τόσο μεγάλη διάρκεια. Υπάρχουν αρχεία ανθρώπου ο οποίος έζησε πάνω από εννιακόσια «χρόνια.» Η περίοδος αυτή δεν αντιπροσωπεύει ούτε καν εβδομήντα χρόνια και ζωές τέτοιας διάρκειας θεωρούνταν για αιώνες ως πολύ μεγάλες, «τρεις εικοσάδες χρόνια και δέκα», όπως ονομάσθηκε αργότερα μια τέτοια διάρκεια ζωής.

<a name="U77_2_12"></a>*77:2.12 (858.1)* Η μέτρηση του χρόνου με τον μήνα των είκοσι οκτώ ημερών διατηρήθηκε για αιώνες μετά την εποχή του Αδάμ. Όταν, όμως, οι Αιγύπτιοι ανέλαβαν να αναμορφώσουν το ημερολόγιο, πριν από επτά χιλιάδες χρόνια, περίπου, το έκαναν με μεγάλη ακρίβεια, εισάγοντας το έτος των 365 ημερών.

### <a name="U77_3_0"></a>3&#8228;&#160;Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΒΑΒΕΛ

<a name="U77_3_1"></a>*77:3.1 (858.2)* Μετά την καταβύθιση της Δαλαμάτια οι Νοδίτες μετακινήθηκαν βόρεια και ανατολικά, ιδρύοντας τώρα την καινούργια πόλη της Τέλμουν, ως φυλετικό και πολιτισμικό αρχηγείο τους. Και πενήντα, περίπου, χιλιάδες χρόνια μετά το θάνατο του Νοδ όταν οι απόγονοι του επιτελείου του Πρίγκιπα είχαν γίνει πάρα πολλοί για να μπορούν να συντηρηθούν από τα εδάφη που βρισκόταν γύρω από την νέα τους πόλη της Τέλμουν, και αφού είχαν επιμειχθεί μέσω γάμων με τις φυλές των Ανδονιτών και των Σάνγικ που γειτόνευαν με τα σύνορά τους, οι αρχηγοί τους σκέφθηκαν ότι κάτι έπρεπε να γίνει ώστε να διατηρηθεί η φυλετική τους ενότητα. Ακολούθως, συνεκλήθη ένα συμβούλιο των φυλών, και μετά από μεγάλη περίσκεψη εγκρίθηκε το σχέδιο του Βάβλοτ, ενός απόγονου του Νοδ.

<a name="U77_3_2"></a>*77:3.2 (858.3)* Ο Βάβλοτ πρότεινε να αναγείρουν έναν εξεζητημένο ναό φυλετικού δοξασμού στο κέντρο της τότε κατειλημμένης από εκείνους περιοχής. Ο ναός αυτός θα είχε ένα πύργο που όμοιό του δεν είχε δει ποτέ ο κόσμος. Θα ήταν ένα πελώριο μνημείο του εφήμερου μεγαλείου τους. Ήταν πολλοί εκείνοι που εξέφρασαν την επιθυμία να ανεγερθεί το μνημείο αυτό στην Τέλμουν, άλλοι όμως ισχυρίσθηκαν ότι ένα τόσο μεγάλο οικοδόμημα θα έπρεπε να κτισθεί σε απόσταση ασφαλείας από τους κινδύνους της θάλασσας, ενθυμούμενοι τις παραδόσεις της καταβύθισης της αρχικής τους πρωτεύουσας, της Δαλαμάτια.

<a name="U77_3_3"></a>*77:3.3 (858.4)* Ο Βάβλοτ σχεδίαζε να γίνουν τα νέα κτίσματα ο πυρήνας του μελλοντικού κέντρου της κουλτούρας και του πολιτισμού των Νοδιτών. Η άποψή του, τελικά, επεκράτησε και η κατασκευή άρχισε σύμφωνα με τα σχέδιά του. Η καινούργια πόλη επρόκειτο να ονομασθεί *Βάβλοτ,* προς τιμήν του αρχιτέκτονα και κατασκευαστή του πύργου. Η περιοχή αυτή έγινε αργότερα γνωστή ως Βάβλοδ και τελικά ως Βαβέλ.

<a name="U77_3_4"></a>*77:3.4 (858.5)* Οι Νοδίτες, ωστόσο, ήταν ακόμη κάπως διχασμένοι συναισθηματικά ως προς τα σχέδια και τους σκοπούς του εγχειρήματος αυτού. Ούτε και οι ηγέτες τους συμφωνούσαν πλήρως, είτε με τα κατασκευαστικά σχέδια, είτε με τη χρήση των κτιρίων, όταν αυτά θα τέλειωναν. Μετά από τεσσεράμισι χρόνια εργασιών μια έντονη διαφωνία εγέρθηκε γύρω από το αντικείμενο και τα κίνητρα για την ανέγερση του πύργου. Οι διαφωνίες έγιναν τόσο έντονες, ώστε ολόκληρο το έργο σταμάτησε. Οι μεταφορείς τροφίμων διέδωσαν τα νέα της έριδας και μεγάλος αριθμός φυλών άρχισαν να συγκεντρώνονται στην περιοχή του εργοταξίου. Προτάθηκαν τρεις διαφορετικές απόψεις ως προς το σκοπό της οικοδόμησης του πύργου:


<a name="U77_3_5"></a>*77:3.5 (858.6)* 1. Η μεγαλύτερη ομάδα, σχεδόν το ήμισυ, επιθυμούσαν να δουν τον πύργο να κτίζεται ως μνημείο της ιστορίας και της φυλετικής υπεροχής των Νοδιτών. Σκέφθηκαν ότι έπρεπε να γίνει ένα μεγάλο και επιβλητικό οικοδόμημα που θα προκαλούσε το θαυμασμό όλων των μελλοντικών γενεών.


<a name="U77_3_6"></a>*77:3.6 (858.7)* 2. Η δεύτερη μεγάλη ομάδα ήθελε τον πύργο σχεδιασμένο προς τιμήν της κουλτούρας της Τέλμουν. Διέβλεψαν ότι η Βάβλοτ θα γινόταν ένα σπουδαίο κέντρο εμπορίου, τέχνης, και βιομηχανίας.


<a name="U77_3_7"></a>*77:3.7 (859.1)* 3. Το μικρότερο και μειοψηφικό τμήμα υποστήριζε ότι η ανέγερση του πύργου παρουσίαζε μιαν ευκαιρία για να επιτευχθεί η εξιλέωση της αφροσύνης των προπατόρων τους που συμμετείχαν στην ανταρσία του Καλιγγάστια. Υποστήριξαν ότι ο πύργος θα έπρεπε να αφιερωθεί στη λατρεία του Πατέρα των πάντων, ότι ο μοναδικός προορισμός της νέας πόλης θα έπρεπε να είναι το να πάρει τη θέση της Δαλαμάτια – να λειτουργήσει ως το πολιτισμικό και θρησκευτικό κέντρο για τους τριγύρω βαρβάρους.


<a name="U77_3_8"></a>*77:3.8 (859.2)* Η θρησκευτική ομάδα γρήγορα καταψηφίσθηκε. Η πλειονότητα απέρριψε την διδαχή ότι οι πρόγονοί τους είχαν υπάρξει ένοχοι ανταρσίας. Έφεραν βαρέως ένα τέτοιο φυλετικό στίγμα. Έχοντας απορρίψει την μία από τις τρεις απόψεις στη διένεξη και έχοντας αποτύχει να ηρεμήσουν τις άλλες δύο με τη συζήτηση, ξεκίνησαν πόλεμο. Οι θρησκόληπτοι, ο άμαχος πληθυσμός, έσπευσαν στα σπίτια τους στο νότο, ενώ οι σύντροφοί τους πολεμούσαν έως ότου σχεδόν εξαλείφθηκαν.


<a name="U77_3_9"></a>*77:3.9 (859.3)* Δώδεκα, περίπου, χιλιάδες χρόνια πριν έγινε μία δεύτερη απόπειρα να ανεγερθεί ο πύργος της Βαβέλ. Οι μικτές φυλές των Ανδιτών (Νοδίτες και Αδαμίτες) ανέλαβαν να ανεγείρουν ένα νέο ναό στα ερείπια του πρώτου οικοδομήματος, αλλά δεν υπήρξε επαρκής υποστήριξη για την επιχείρηση αυτή. Έπεσε από το ίδιο το βάρος της υπερβολής της. Η περιοχή αυτή ήταν για πάρα πολλά χρόνια γνωστή ως η γη της Βαβέλ.

### <a name="U77_4_0"></a>4&#8228;&#160;ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΝΟΔΙΤΩΝ

<a name="U77_4_1"></a>*77:4.1 (859.4)* Ο διασκορπισμός των Νοδιτών υπήρξε ένα άμεσο αποτέλεσμα του αλληλοεξοντωτικού πολέμου για τον πύργο της Βαβέλ. Ο εμφύλιος αυτός πόλεμος μείωσε σε μεγάλο βαθμό τον αριθμό των αμιγών Νοδιτών και ήταν, κατά πολλούς τρόπους, υπεύθυνος για την αποτυχία τους να ιδρύσουν έναν μεγάλο προ-Αδαμικό πολιτισμό. Από τότε και μετά, η κουλτούρα των Νοδιτών έφθινε για περισσότερες από εκατόν είκοσι χιλιάδες χρόνια, μέχρις ότου αναβαθμίσθηκε από την Αδαμική έγχυση. Ακόμη, όμως, και στους χρόνους του Αδάμ οι Νοδίτες εξακολουθούσαν να είναι ένας άξιος λαός. Πολλοί από τους μικτούς απογόνους τους περιλαμβάνονταν μεταξύ των κτιστών του Κήπου, και αρκετοί αρχηγοί από την ομάδα του Βαν ήσαν Νοδίτες. Μερικές από τις πλέον ικανές διάνοιες που υπηρετούσαν στο επιτελείο του Αδάμ ανήκαν στη φυλή αυτή.

<a name="U77_4_2"></a>*77:4.2 (859.5)* Τα τρία από τα τέσσερα μεγάλα κέντρα των Νοδιτών ιδρύθηκαν αμέσως μετά τη σύγκρουση της Βάβλοτ:


<a name="U77_4_3"></a>*77:4.3 (859.6)* 1. *Οι δυτικοί, ή Σύριοι Νοδίτες.* Τα υπολείμματα των εθνικιστικών, ή φυλετικών αναμνηστών ταξίδεψαν προς βορρά και ενώθηκαν με τους Ανδονίτες για να ιδρύσουν τα μεταγενέστερα κέντρα των Νοδιτών βορειοδυτικά της Μεσοποταμίας. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη ομάδα των διασκορπιζόμενων Νοδιτών και συνεισέφεραν πολύ στο μετέπειτα εμφανισθέν γένος των Ασσυρίων.


<a name="U77_4_4"></a>*77:4.4 (859.7)* 2. *Οι ανατολικοί, ή Ελαμίτες Νοδίτες.* Οι προασπιστές του πολιτισμού και του εμπορίου μετανάστευσαν σε μεγάλους αριθμούς ανατολικά, στην Ελάμ και εκεί ενώθηκαν με τις μικτές φυλές Σάνγικ. Οι Ελαμίτες πριν τριάντα, ή σαράντα χιλιάδες χρόνια είχαν σε μεγάλο βαθμό γίνει Σάνγικ κατά φύση, παρά το ότι εξακολουθούσαν να διατηρούν ένα πολιτισμό ανώτερο εκείνου των βαρβάρων που τους περιστοίχιζαν.

<a name="U77_4_5"></a>*77:4.5 (859.8)* Μετά την ίδρυση του δεύτερου κήπου έγινε συνήθεια να αναφέρονται σε αυτό το γειτονικό κέντρο των Νοδιτών ως «τη γη του Νοδ». Και κατά τη μακρόχρονη περίοδο σχετικής ειρήνης μεταξύ της ομάδας αυτής των Νοδιτών και των Αδαμιτών, οι δύο φυλές αναμίχθηκαν σε μεγάλο βαθμό, αφού γινόταν όλο και πιο σύνηθες να παντρεύονται οι Υιοί του Θεού (οι Αδαμίτες) τις θυγατέρες των ανθρώπων (τους Νοδίτες.).


<a name="U77_4_6"></a>*77:4.6 (860.1)* 3. *Οι κεντρικοί, ή προ-Σουμέριοι Νοδίτες.* Μια μικρή ομάδα στις εκβολές του Τίγρη και του Ευφράτη διατήρησε περισσότερο τη φυλετική της ακεραιότητα. Παρέμειναν σταθεροί για χιλιάδες χρόνια και τελικά αποτέλεσαν την καταγωγή των Νοδιτών, οι οποίοι αναμίχθηκαν με τους Αδαμίτες για να δημιουργήσουν τους λαούς των Σουμέριων των ιστορικών χρόνων.

<a name="U77_4_7"></a>*77:4.7 (860.2)* Και όλα αυτά εξηγούν πώς οι Σουμέριοι εμφανίσθηκαν εντελώς ξαφνικά και ανεξήγητα στο προσκήνιο της Μεσοποταμίας. Οι ερευνητές δεν θα μπορέσουν ποτέ να εντοπίσουν και να ακολουθήσουν τα ίχνη των φυλών αυτών προς τα πίσω, ως την απαρχή των Σουμερίων, οι οποίοι είχαν την καταγωγή τους διακόσιες χιλιάδες χρόνια μετά την καταβύθιση της Δαλαμάτια. Χωρίς ίχνος προέλευσης σε άλλο μέρος του κόσμου, οι αρχαίες αυτές φυλές ανέτειλαν στον ορίζοντα του πολιτισμού με μία πλήρως ανεπτυγμένη και ανώτερη κουλτούρα, η οποία περιελάμβανε ναούς, μεταλλουργία, γεωργία, ζωοτροφία, κεραμική, υφαντουργία, εμπορικό δίκαιο, αστικούς κώδικες, θρησκευτικές τελετές, και ένα παλαιό σύστημα γραφής. Όταν άρχισαν οι ιστορικοί χρόνοι, εκείνοι είχαν ήδη από μακρού απωλέσει το αλφάβητο της Δαλαμάτια και είχαν υιοθετήσει το ιδιόμορφο σύστημα γραφής το οποίο προήρχετο από την Τέλμουν. Η γλώσσα των Σουμερίων, αν και έχει ουσιαστικά χαθεί από τον κόσμο, δεν ήταν Σημιτική. Είχε πάρα πολλά κοινά με τις αποκαλούμενες Άριες γλώσσες.

<a name="U77_4_8"></a>*77:4.8 (860.3)* Οι περίτεχνες καταγραφές που έμειναν από τους Σουμέριους περιγράφουν την περιοχή μιας αξιοπρόσεκτης αποικίας που βρισκόταν στον Περσικό Κόλπο, κοντά στην προγενέστερη πόλη της Τέλμουν. Οι Αιγύπτιοι αποκαλούσαν την πόλη αυτή του αρχαίου μεγαλείου Διλμάτ, ενώ οι μεταγενέστεροι, Αδαμοποιημένοι Σουμέριοι συνέχεαν την πρώτη, αλλά και τη δεύτερη πόλη των Νοδιτών με την Δαλαμάτια και τις ονόμαζαν και τις τρεις Τέλμουν. Και έχουν ήδη βρει οι αρχαιολόγοι αυτές τις αρχαίες πήλινες πινακίδες των Σουμερίων, οι οποίες μιλούν για τον επί της γης παράδεισο «όπου οι Θεοί για πρώτη φορά ευλόγησαν την ανθρωπότητα με το παράδειγμα της πολιτισμένης και καλλιεργημένης ζωής.» Και οι πινακίδες αυτές, που περιγράφουν την Τέλμουν, τον παράδεισο των ανθρώπων και του Θεού, κείνται τώρα σιωπηλές στα σκονισμένα ράφια πολλών μουσείων.

<a name="U77_4_9"></a>*77:4.9 (860.4)* Οι Σουμέριοι γνώριζαν καλά την πρώτη αλλά και τη δεύτερη Εδέμ, ωστόσο, παρά την εκτεταμένη επιμειξία με τους Αδαμίτες, εξακολούθησαν να θεωρούν τους κατοίκους του κήπου στο βορρά ως μια ξένη φυλή. Η περηφάνια των Σουμερίων για τον αρχαιότερο πολιτισμό των Νοδιτών τους έκανε να αγνοήσουν αυτούς τους μετέπειτα ορίζοντες της δόξας, υπέρ του μεγαλείου και των παραδεισιακών παραδόσεων της πόλης της Τέλμουν.


<a name="U77_4_10"></a>*77:4.10 (860.5)* 4. *Οι βόρειοι Νοδίτες και Αμαδονίτες – οι Βανίτες*. Η ομάδα αυτή εμφανίσθηκε πριν από τη διαμάχη της Βάβλοτ. Οι Νοδίτες αυτοί από τον απώτατο βορρά ήσαν απόγονοι εκείνων οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει την ηγεσία του Νοδ και των διαδόχων του για εκείνην του Βαν και του Άμαδον.

<a name="U77_4_11"></a>*77:4.11 (860.6)* Μερικοί από τους πρώτους συνεργάτες του Βαν εγκαταστάθηκαν στη συνέχεια κοντά στις ακτές της λίμνης η οποία ακόμη έχει το όνομά του, και οι παραδόσεις τους για την περιοχή αυτή μεγάλωσαν. Το Αραράτ έγινε το ιερό τους όρος, έχοντας κατά το πλείστον την ίδια σημασία για τους μετέπειτα Βανίτες, με εκείνη που είχε το όρος Σινά για τους Εβραίους. Δέκα χιλιάδες χρόνια πριν, οι Βανίτες πρόγονοι των Ασσυρίων δίδασκαν ότι ο κώδικας ηθικής τους των επτά εντολών είχε δοθεί στον Βαν από τους Θεούς στο Όρος Αραράτ. Πίστευαν ακράδαντα ότι ο Βαν και ο συνεργάτης του, ο Άμαδον είχαν αναληφθεί ζώντες από τον πλανήτη, ενώ βρίσκονταν στο όρος τελώντας λατρεία.

<a name="U77_4_12"></a>*77:4.12 (860.7)* Το Όρος Αραράτ υπήρξε το ιερό βουνό της βόρειας Μεσοποταμίας και εφ’ όσον μεγάλο μέρος των παραδόσεών σας για τους αρχαίους αυτούς καιρούς αποκτήθηκε σε σύνδεση με τη Βαβυλωνιακή ιστορία περί κατακλυσμού, δεν εκπλήσσει το γεγονός ότι το Όρος Αραράτ και η περιοχή του εντάχθηκαν στην μεταγενέστερη Εβραϊκή ιστορία του Νώε και του παγκόσμιου κατακλυσμού.

<a name="U77_4_13"></a>*77:4.13 (860.8)* Περίπου 35.000 χρόνια π.Χ. ο Αδάμσαν επισκέφθηκε μια από τις ανατολικότερες αποικίες των παλαιών Βανιτών για να ιδρύσει το κέντρο του πολιτισμού του.

### <a name="U77_5_0"></a>5&#8228;&#160;Ο ΑΔΑΜΣΑΝ ΚΑΙ Η ΡΑΤΤΑ

<a name="U77_5_1"></a>*77:5.1 (861.1)* Έχοντας σκιαγραφήσει τους Νοδίτες προπάτορες της γενεαλογίας των δευτερευόντων ενδιάμεσων, η αφήγηση αυτή θα στρέψει, τώρα, την προσοχή της στο Αδαμικό ήμισυ της γενεαλογίας τους, επειδή οι ενδιάμεσοι είναι επίσης οι εγγονοί του Αδάμσαν, του πρωτότοκου της ιώδους φυλής της Ουράντια.


<a name="U77_5_2"></a>*77:5.2 (861.2)* Ο Αδάμσαν ανήκε στην ομάδα των παιδιών του Αδάμ και της Εύας που επέλεξαν να παραμείνουν στην γη με τον πατέρα και τη μητέρα τους. Τώρα, ο μεγαλύτερος αυτός γιος του Αδάμ, είχε συχνά ακούσει από τον Βαν και τον Άμαδον την ιστορία της πατρίδας τους στα υψίπεδα του βορρά και κάποια στιγμή, μετά την ίδρυση του δεύτερου κήπου, αποφάσισε να πάει για να βρει αυτή τη γη των νεανικών του ονείρων.

<a name="U77_5_3"></a>*77:5.3 (861.3)* Ο Αδάμσαν ήταν 120 χρόνων εκείνη την εποχή και ήταν ο πατέρας τριάντα δύο παιδιών αμιγούς καταγωγής του πρώτου κήπου. Ήθελε να μείνει με τους γονείς του και να τους βοηθήσει στην ανάπτυξη του δεύτερου κήπου, αλλά ενοχλήθηκε πάρα πολύ από την απώλεια της συντρόφου και των παιδιών τους, που επέλεξαν να πάνε στην Εδέντια μαζί με τα άλλα εκείνα Αδαμικά παιδιά που διάλεξαν να τεθούν υπό την προστασία των Υψίστων.

<a name="U77_5_4"></a>*77:5.4 (861.4)* Ο Αδάμσαν δεν θα εγκατέλειπε ποτέ τους γονείς του στην Ουράντια, δεν ήθελε να αποφύγει τη σκληρή δουλειά, ή τους κινδύνους, αλλά έβρισκε τις συναναστροφές του δεύτερου κήπου μακράν του να είναι ικανοποιητικές. Έκανε πολλά για να προαγάγει τις αρχικές δραστηριότητες άμυνας και κατασκευών, αλλά αποφάσισε να φύγει για το βορρά με την πρώτη ευκαιρία. Και παρά το ότι η αναχώρησή του ήταν γενικά ευχάριστη, ο Αδάμ και η Εύα ήταν πολύ θλιμμένοι που έχαναν τον μεγαλύτερο γιο τους, που πήγαινε σε ένα ξένο και εχθρικό κόσμο, φοβούμενοι, χωρίς επιστροφή.

<a name="U77_5_5"></a>*77:5.5 (861.5)* Μια συντροφιά είκοσι επτά ατόμων ακολούθησε τον Αδάμσαν προς το βορρά, σε αναζήτηση αυτών των λαών των παιδικών του φαντασιώσεων. Σε λίγο περισσότερο από τρία χρόνια, η ομάδα του Αδάμσαν πράγματι βρήκαν το αντικείμενο της περιπέτειάς τους, και ανάμεσα στους ανθρώπους αυτούς, εκείνος ανακάλυψε μια θαυμάσια και όμορφη γυναίκα, είκοσι ετών, η οποία ισχυριζόταν ότι ήταν η τελευταία αμιγούς καταγωγής απόγονος του επιτελείου του Πρίγκιπα. Αυτή η γυναίκα, η Ράττα, έλεγε ότι οι πρόγονοί της ήσαν όλοι απόγονοι δύο μελών του εκπεσόντος επιτελείου του Πρίγκιπα. Ήταν η τελευταία από τη φυλή της, μη έχοντας ζώντες αδελφούς, ή αδελφές. Είχε σχεδόν αποφασίσει να μην ζευγαρώσει, είχε σχεδόν αποφασίσει να πεθάνει δίχως να προβληματίζεται, αλλά της έκλεψε την καρδιά ο μεγαλοπρεπής Αδάμσαν. Και όταν άκουσε την ιστορία της Εδέμ, πώς οι προφητείες του Βαν και του Άμαδον είχαν πραγματοποιηθεί, καθώς άκουγε την αφήγηση της παράβασης του Κήπου, κατελήφθη από μία και μοναδική σκέψη – να παντρευτεί αυτόν το γιο και κληρονόμο του Αδάμ. Και γρήγορα η ιδέα αναπτύχθηκε και στον Αδάμσαν. Σε λίγο περισσότερο από τρεις μήνες είχαν παντρευτεί.


<a name="U77_5_6"></a>*77:5.6 (861.6)* Ο Αδάμσαν και η Ράττα είχαν μια οικογένεια εξήντα επτά παιδιών. Έδωσαν καταγωγή σε μια μεγάλη σειρά παγκόσμιων ηγετών, έκαναν, όμως, και κάτι περισσότερο. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι και οι δύο αυτές υπάρξεις ήταν πράγματι υπεράνθρωπες. Κάθε τέταρτο παιδί τους ανήκε σε μια μοναδική τάξη. Συχνά ήταν αόρατο. Ποτέ στην ιστορία του κόσμου δεν είχε συμβεί τέτοιο πράγμα. Η Ράττα ήταν πολύ ανήσυχη – ακόμη και προληπτική – αλλά ο Αδάμσαν γνώριζε καλά την ύπαρξη των πρωτευόντων ενδιάμεσων και συμπέρανε ότι κάτι παρόμοιο συνέβαινε μπροστά στα μάτια του. Όταν γεννήθηκε και ο δεύτερος, με παράξενη συμπεριφορά, απόγονός του, ο Αδάμσαν αποφάσισε να τους κάνει ζευγάρι, καθώς ο ένας ήταν αρσενικός και ο άλλος θηλυκός, και τούτη είναι η προέλευση της δευτερεύουσας τάξης των ενδιάμεσων. Μέσα σε εκατό χρόνια, πριν σταματήσει το φαινόμενο αυτό, σχεδόν δύο χιλιάδες είχαν έλθει σε ύπαρξη.

<a name="U77_5_7"></a>*77:5.7 (862.1)* Ο Αδάμσαν έζησε 396 χρόνια. Πολλές φορές επέστρεψε για να επισκεφθεί τον πατέρα και τη μητέρα του. Κάθε επτά χρόνια, αυτός και η Ράττα ταξίδευαν νότια, στο δεύτερο κήπο, και στο μεταξύ οι ενδιάμεσοι τον κρατούσαν ενήμερο για την ευημερία του λαού του. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του Αδάμσαν, προσέφεραν μεγάλη υπηρεσία στην ανοικοδόμηση ενός νέου και ανεξάρτητου παγκόσμιου κέντρου για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη.

<a name="U77_5_8"></a>*77:5.8 (862.2)* Ο Αδάμσαν και η Ράττα είχαν, λοιπόν, στις διαταγές τους το σώμα αυτό των θαυμάσιων βοηθών, που μόχθησαν μαζί τους καθ’ όλη τη διάρκεια της μακρόχρονης ζωής τους για να βοηθήσουν στην εξάπλωση της προηγμένης αλήθειας και τη διάδοση των ανώτερων προτύπων της πνευματικής, διανοητικής, και υλικής ζωής. Και τα αποτελέσματα της προσπάθειας αυτής για βελτίωση του κόσμου, ποτέ δεν επισκιάστηκαν πλήρως, από τις μετέπειτα οπισθοδρομήσεις.


<a name="U77_5_9"></a>*77:5.9 (862.3)* Οι Αδαμσανίτες διατήρησαν έναν υψηλό πολιτισμό για επτά, σχεδόν, χιλιάδες χρόνια από την εποχή του Αδάμσαν και της Ράττα. Αργότερα αναμίχθηκαν με τους γειτονικούς Νοδίτες και Ανδονίτες ενώ επίσης περιελήφθησαν στους «κραταιούς άνδρες της αρχαιότητας.» Και ορισμένες από τις προόδους της εποχής εκείνης διατηρήθηκαν, για να αποτελέσουν ένα άδηλο μέρος του πολιτισμικού δυναμικού το οποίο αργότερα άνθισε στον Ευρωπαϊκό πολιτισμό.

<a name="U77_5_10"></a>*77:5.10 (862.4)* Αυτό το κέντρο πολιτισμού βρισκόταν στην περιοχή ανατολικά από το νοτιότερο άκρο της Κασπίας Θάλασσας, κοντά στο Κοπέτ Νταγγ. Λίγο μακρύτερα, στις υπώρειες των λόφων του Τουρκεστάν υπάρχουν τα ίχνη αυτού που κάποτε υπήρξε η έδρα των Αδαμσανιτών της ιώδους φυλής. Στις ορεινές αυτές περιοχές, που βρίσκονται σε μια στενή και πανάρχαια γόνιμη ζώνη, στις χαμηλότερες υπώρειες της περιοχής του Κοπέτ, αναπτύχθηκαν διαδοχικά, σε διαφορετικές περιόδους, τέσσερις διαφορετικοί πολιτισμοί οι οποίοι υποστηρίχθηκαν, αντίστοιχα, από τέσσερις διαφορετικές ομάδες των απογόνων του Αδάμσαν. Ήταν η δεύτερη από τις ομάδες αυτές εκείνη που μετανάστευσε δυτικά, στην Ελλάδα και τα νησιά της Μεσογείου. Οι υπόλοιποι απόγονοι του Αδάμσαν μετανάστευσαν βόρεια και δυτικά για να μπουν στην Ευρώπη, με το επιμεμειγμένο γένος του τελευταίου κύματος των Ανδιτών να φεύγει από την Μεσοποταμία, ενώ απετέλεσαν, επίσης, μέρος των Ανδιτών-Αρίων εισβολέων της Ινδίας.

### <a name="U77_6_0"></a>6&#8228;&#160;ΟΙ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΕΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΙ

<a name="U77_6_1"></a>*77:6.1 (862.5)* Ενώ οι πρωτεύοντες ενδιάμεσοι είχαν μια σχεδόν υπερφυσική καταγωγή, η δευτερεύουσα τάξη είναι οι απόγονοι του καθαρού Αδαμικού γένους που ενώθηκε με ένα εξανθρωπισμένο απόγονο, ο οποίος είχε κοινούς προγόνους με τους γονείς της πρεσβύτερης ομάδας.

<a name="U77_6_2"></a>*77:6.2 (862.6)* Ανάμεσα στα παιδιά του Αδάμσαν υπήρχαν δεκαέξι μόνο από τους ιδιόμορφους προπάτορες των δευτερευόντων ενδιάμεσων. Τα μοναδικά αυτά παιδιά ήσαν εξ ίσου μοιρασμένα όσον αφορά στο φύλο, και κάθε ζευγάρι μπορούσε να δημιουργήσει έναν δευτερεύοντα ενδιάμεσο κάθε εβδομήντα μέρες, μέσω μιας συνδυασμένης τεχνικής σεξουαλικής και μη σεξουαλικής ένωσης. Και ένα τέτοιο φαινόμενο ουδέποτε υπήρξε δυνατό στη γη πριν από την εποχή εκείνη, ούτε επανελήφθη ποτέ από τότε.

<a name="U77_6_3"></a>*77:6.3 (862.7)* Τα δεκαέξι αυτά παιδιά έζησαν και πέθαναν (αν εξαιρέσουμε τις ιδιαιτερότητές τους) όπως οι θνητοί του κόσμου, οι ηλεκτρικά ενεργοποιημένοι, όμως, απόγονοί τους ζουν διαρκώς, μη όντας υποκείμενοι στους περιορισμούς της θνητής σάρκας.

<a name="U77_6_4"></a>*77:6.4 (862.8)* Κάθε ένα από τα οκτώ ζευγάρια γέννησε, τελικά, 248 ενδιάμεσους και έτσι δημιουργήθηκε το αρχικό, δευτερεύον σώμα – 1.984 τον αριθμό. Υπάρχουν οκτώ υπο-ομάδες δευτερευόντων ενδιάμεσων. Ορίζονται ως Α-Β-Γ ο πρώτος, δεύτερος, τρίτος, και ούτω καθεξής. Και μετά είναι οι Δ-Ε-ΣΤ ο πρώτος, δεύτερος, και ούτω καθεξής.


<a name="U77_6_5"></a>*77:6.5 (862.9)* Μετά την παράβαση του Αδάμ, οι πρωτεύοντες ενδιάμεσοι επέστρεψαν στην υπηρεσία των υποδοχέων Μελχισεδέκ, ενώ η δευτερεύουσα ομάδα προσαρτήθηκε στο κέντρο του Αδάμσαν ως το θάνατό του. Τριάντα τρεις από τους δευτερεύοντες αυτούς ενδιάμεσους, οι αρχηγοί της οργάνωσής τους όταν πέθανε ο Αδάμσαν, προσπάθησαν να μεταφέρουν το σύνολο της τάξης στην υπηρεσία των Μελχισεδέκ, για να επιτύχουν, έτσι, ένα σύνδεσμο με το πρωτεύον σώμα. Αδυνατώντας, όμως, να το επιτύχουν, εγκατέλειψαν τους συντρόφους τους και πήγαν σύσσωμοι στην υπηρεσία των πλανητικών υποδοχέων.

<a name="U77_6_6"></a>*77:6.6 (863.1)* Μετά το θάνατο του Αδάμσαν οι υπόλοιποι από τους δευτερεύοντες ενδιάμεσους έγιναν μια ξένη, ανοργάνωτη, και αδιάφορη επιρροή στην Ουράντια. Από την εποχή εκείνη ως τις μέρες του Μελχισεδέκ Μακίβεντα έζησαν μια ζωή έκρυθμη και ανοργάνωτη. Ετέθησαν, εν μέρει, υπό έλεγχο από τον Μελχισεδέκ αυτό, αλλά συνέχισαν να δημιουργούν μεγάλη αταξία ως τις μέρες του Χριστού Μιχαήλ. Και κατά την προσωρινή του παραμονή στη γη, όλοι πήραν τις αποφάσεις τους πάνω στο μελλοντικό τους πεπρωμένο, οπότε η πιστή πλειοψηφία τους κατετάγη υπό την ηγεσία των πρωτευόντων ενδιάμεσων.

### <a name="U77_7_0"></a>7&#8228;&#160;ΟΙ ΣΤΑΣΙΑΣΤΕΣ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΙ

<a name="U77_7_1"></a>*77:7.1 (863.2)* Οι περισσότεροι από τους πρωτεύοντες ενδιάμεσους υπέπεσαν σε αμάρτημα την εποχή της ανταρσίας του Εωσφόρου. Όταν μετρήθηκε η καταστροφή του πλανήτη εξ αιτίας της ανταρσίας, μεταξύ των άλλων απωλειών, απεκαλύφθη ότι από τους αρχικούς 50.000, οι 49.119 είχαν προσχωρήσει στην αποστασία του Καλιγγάστια.

<a name="U77_7_2"></a>*77:7.2 (863.3)* Ο αρχικός αριθμός των δευτερευόντων ενδιάμεσων ήταν 1.984 και 873 από αυτούς απέτυχαν να ευθυγραμμισθούν με τη διοίκηση του Μιχαήλ και δεόντως φυλακίσθηκαν στο πλαίσιο της απονομής δικαιοσύνης στην Ουράντια, την ημέρα της Πεντηκοστής. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον αυτών των εκπεσόντων πλασμάτων.

<a name="U77_7_3"></a>*77:7.3 (863.4)* Και οι δύο ομάδες των στασιαστών ενδιάμεσων κρατούνται πλέον υπό επιτήρηση περιμένοντας την τελική κρίση των θεμάτων της ανταρσίας του συστήματος. Έκαναν, όμως, πολλά παράξενα πράγματα στη γη πριν την έναρξη της σημερινής πλανητικής διανομής.

<a name="U77_7_4"></a>*77:7.4 (863.5)* Οι άπιστοι αυτοί ενδιάμεσοι μπορούσαν να αποκαλύπτονται στα μάτια των θνητών κάτω από ορισμένες συνθήκες και τούτο ήταν ιδιαίτερα αληθές για τους συνεργάτες του Βεελζεβάβ, του αρχηγού των αποστατών δευτερευόντων ενδιάμεσων. Τα μοναδικά, όμως, αυτά πλάσματα δεν πρέπει να συγχέονται με ορισμένα από τα στασιάσαντα χερουβείμ και σεραφείμ, τα οποία επίσης βρίσκονταν στη γη ως την εποχή του θανάτου και της ανάστασης του Χριστού. Ορισμένοι από τους αρχαιότερους συγγραφείς αποκαλούσαν αυτά τα στασιάσαντα ενδιάμεσα πλάσματα, πνεύματα του κακού και δαίμονες, και τα αποστατήσαντα σεραφείμ, αγγέλους του κακού.

<a name="U77_7_5"></a>*77:7.5 (863.6)* Σε κανένα κόσμο δεν μπορούν τα κακά πνεύματα να διακατέχουν οποιαδήποτε θνητή διάνοια κατόπιν του βίου ενός Υιού Παραδείσιας απονομής. Αλλά πριν την εποχή του Χριστού Μιχαήλ στην Ουράντια – πριν την παγκόσμια έλευση των Προσαρμοστών Σκέψης και την εκροή του πνεύματος του Κυρίου εφ όλης της σάρκας – αυτοί οι στασιαστές ενδιάμεσοι μπορούσαν πράγματι να επηρεάζουν τη διάνοια ορισμένων κατώτερων θνητών και να ελέγχουν, εν μέρει, τις ενέργειές τους. Τούτο επιτυγχάνετο εν πολλοίς με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο τα πιστά ενδιάμεσα πλάσματα λειτουργούν όταν υπηρετούν ως άξιοι φύλακες επικοινωνίας των θνητών διανοιών του εφεδρικού σώματος του πεπρωμένου της Ουράντια κατά τις εποχές εκείνες όπου ο Προσαρμοστής είναι, ουσιαστικά, αποσπασμένος από την προσωπικότητα κατά την εποχή επικοινωνίας με τις υπερανθρώπινες διάνοιες.

<a name="U77_7_6"></a>*77:7.6 (863.7)* Δεν είναι απλό σχήμα λόγου όταν το ιστορικό αναφέρει: «και έφερον προς Αυτόν πάντας τους κακώς έχοντας υπό διαφόρων νοσημάτων και βασάνων συνεχομένους και δαιμονιζομένους και σεληνιαζομένους». Ο Ιησούς γνώριζε και αναγνώριζε τη διαφορά μεταξύ παραφροσύνης και δαιμονικής καταληψίας, αν και οι καταστάσεις αυτές συγχέονταν σε μεγάλο βαθμό στο νου εκείνων που ζούσαν την εποχή του και στη γενιά του.

<a name="U77_7_7"></a>*77:7.7 (863.8)* Ακόμη και πριν την Πεντηκοστή κανένα στασιάσαν πνεύμα δεν μπορούσε να κυριεύσει μια φυσιολογική ανθρώπινη διάνοια και, από εκείνη την ημέρα ακόμη και οι αδύναμες διάνοιες των κατώτερων θνητών έχουν απαλλαγεί από παρόμοιες πιθανότητες. Η υποθετική αποβολή των δαιμονίων από τότε που αφίχθη το Πνεύμα της Αληθείας αποτέλεσε θέμα σύγχυσης μιας πίστης στη δαιμονική κατοχή, με την υστερία, την παραφροσύνη, και την διανοητική αδυναμία. Αλλά, ακριβώς επειδή η απονομή του Μιχαήλ έχει για πάντα απελευθερώσει κάθε ανθρώπινη διάνοια στην Ουράντια από την πιθανότητα δαιμονικής κατοχής, μην φαντασθείτε ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε σε παλιότερους καιρούς.

<a name="U77_7_8"></a>*77:7.8 (864.1)* Ολόκληρη η ομάδα των στασιαστών ενδιάμεσων κρατείται επί του παρόντος φυλακισμένη με εντολή των Υψίστων της Εδέντια. Δεν περιπλανώνται πια στον κόσμο κλίνοντας στο κακό. Ανεξάρτητα από την παρουσία των Προσαρμοστών Σκέψης, η εκροή του Πνεύματος της Αληθείας εφ’ όλης της σάρκας κατέστησε για πάντα αδύνατο για τα άνομα πνεύματα κάθε είδους, ή περιγραφής, να εισβάλουν ποτέ ξανά ακόμη και στις πλέον αδύναμες ανθρώπινες διάνοιες. Από την ημέρα της Πεντηκοστής δεν μπορεί ποτέ να ξανασυμβεί κάτι τέτοιο, όπως η δαιμονική κατοχή.

### <a name="U77_8_0"></a>8&#8228;&#160;ΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΙ

<a name="U77_8_1"></a>*77:8.1 (864.2)* Κατά την τελευταία κρίση δικαιοσύνης αυτού του κόσμου, όταν ο Μιχαήλ απομάκρυνε τους ευρισκόμενους σε λήθαργο διασωθέντες του χρόνου, τα ενδιάμεσα πλάσματα έμειναν πίσω, αφημένα να επικουρούν το πνευματικό και ημιπνευματικό έργο επί του πλανήτη. Λειτουργούν τώρα ως ένα μοναδικό σώμα, που περιλαμβάνει και τις δύο τάξεις και αριθμεί 10.992 μέλη. *Οι Ενωμένοι Ενδιάμεσοι της Ουράντια* κυβερνώνται επί του παρόντος εναλλακτικά από το αρχαιότερο μέλος της κάθε τάξης. Το καθεστώς αυτό επετεύχθη από την εποχή της συγχώνευσής τους σε μία ομάδα, λίγο μετά την Πεντηκοστή.

<a name="U77_8_2"></a>*77:8.2 (864.3)* Τα μέλη της παλαιότερης, ή πρωτεύουσας τάξης είναι εν γένει γνωστά με αριθμούς. Συχνά τους δίδονται ονόματα όπως 1-2-3 ο πρώτος, 4-5-6 ο πρώτος, και ούτω καθεξής. Στην Ουράντια οι Αδαμικοί ενδιάμεσοι προσδιορίζονται αλφαβητικά ώστε τους διακρίνουμε από τους αριθμητικά προσδιοριζόμενους πρωτεύοντες ενδιάμεσους.

<a name="U77_8_3"></a>*77:8.3 (864.4)* Και οι δύο τάξεις είναι μη-υλικές υπάρξεις, όσον αφορά στην πρόσληψη τροφής και ενέργειας, αλλά μετέχουν πολλών ανθρώπινων χαρακτηριστικών και είναι σε θέση να απολαμβάνουν και να κατανοούν το χιούμορ σας, όπως επίσης και τη λατρεία σας. Όταν προσαρτώνται σε θνητούς, εισέρχονται στο πνεύμα της ανθρώπινης εργασίας, ανάπαυσης, και διασκέδασης. Οι ενδιάμεσοι, ωστόσο, δεν κοιμούνται, ούτε έχουν αναπαραγωγικές δυνάμεις. Κατά μία έννοια, οι της δευτερεύουσας ομάδα είναι διαφοροποιημένοι ως προς την αρρενωπότητα και την θηλυκότητα, αποκαλούμενοι συχνά ως «αυτός», ή «αυτή.» Συχνά εργάζονται μαζί, σε τέτοια ζεύγη.

<a name="U77_8_4"></a>*77:8.4 (864.5)* Οι ενδιάμεσοι δεν είναι άνθρωποι, ούτε είναι άγγελοι, αλλά οι δευτερεύοντες ενδιάμεσοι είναι, σε φύση, πλησιέστερα στον άνθρωπο παρά στον άγγελο. Ανήκουν, κατά κάποιο τρόπο, στις φυλές σας και είναι, ως εκ τούτου, γεμάτοι κατανόηση και συμπάθεια στην επαφή τους με τις ανθρώπινες υπάρξεις. Είναι πολύτιμοι για τα σεραφείμ στο έργο τους για, και με, τις διάφορες φυλές της ανθρωπότητας, ενώ και οι δύο τάξεις είναι απαραίτητες στα σεραφείμ που υπηρετούν ως προσωπικοί φρουροί στους θνητούς.


<a name="U77_8_5"></a>*77:8.5 (864.6)* Οι Ενωμένοι Ενδιάμεσοι της Ουράντια είναι οργανωμένοι για υπηρεσία με τα πλανητικά σεραφείμ σύμφωνα με τα έμφυτα χαρίσματά τους και τις αποκτηθείσες ικανότητές τους, στις εξής ομάδες:


<a name="U77_8_6"></a>*77:8.6 (864.7)* 1. *Ενδιάμεσοι αγγελιαφόροι.* Η ομάδα αυτή έχει ονόματα. Είναι ένα μικρό σώμα και προσφέρουν σημαντική βοήθεια σ’ έναν εξελικτικό κόσμο στην υπηρεσία της ταχείας και αξιόπιστης προσωπικής επικοινωνίας.


<a name="U77_8_7"></a>*77:8.7 (864.8)* 2. *Πλανητικοί φρουροί.* Οι ενδιάμεσοι είναι οι φύλακες, οι φρουροί, των κόσμων του διαστήματος. Εκτελούν το σπουδαίο καθήκον των παρατηρητών για όλα τα πολυάριθμα φαινόμενα και είδη επικοινωνίας τα οποία είναι σημαντικά για τις υπερφυσικές υπάρξεις του κόσμου. Περιπολούν τον αόρατο πνευματικό χώρο του πλανήτη.


<a name="U77_8_8"></a>*77:8.8 (865.1)* 3. *Προσωπικότητες επικοινωνίας.* Στις επαφές που γίνονται με τις θνητές υπάρξεις των υλικών κόσμων, όπως με το πρόσωπο μέσω του οποίου διαβιβάσθηκαν ετούτες οι επικοινωνίες, χρησιμοποιούνται πάντα τα ενδιάμεσα πλάσματα. Αποτελούν βασικό παράγοντα σε παρόμοιους συνδέσμους των πνευματικών και υλικών επιπέδων.


<a name="U77_8_9"></a>*77:8.9 (865.2)* 4. *Αρωγοί προόδου.* Αυτά είναι τα πλέον πνευματικά από τα ενδιάμεσα πλάσματα και διανέμονται ως βοηθοί των διαφόρων τάξεων των σεραφείμ που λειτουργούν σε ειδικές ομάδες επί του πλανήτη.


<a name="U77_8_10"></a>*77:8.10 (865.3)* Οι ενδιάμεσοι διαφέρουν πολύ ως προς την ικανότητά τους να έρχονται σε επαφή με τα σεραφείμ άνωθεν και με τα ανθρώπινα εξαδέλφια τους κάτωθεν. Είναι εξαιρετικά δύσκολο, για παράδειγμα, για τους πρωτεύοντες ενδιάμεσους να έλθουν σε άμεση επαφή με υλικούς παράγοντες. Είναι πάρα πολύ πιο κοντά στον αγγελικό τύπο ύπαρξης και γι’ αυτό συνήθως τους ανατίθεται να εργασθούν μαζί με, και να υπηρετήσουν, τις πνευματικές δυνάμεις που διαμένουν στον πλανήτη. Δραστηριοποιούνται ως σύντροφοι και οδηγοί των ουράνιων επισκεπτών και των περιηγούμενων σπουδαστών, ενώ τα δευτερεύοντα πλάσματα είναι σχεδόν αποκλειστικά αφιερωμένα στη λειτουργία των υλικών υπάρξεων του κόσμου.

<a name="U77_8_11"></a>*77:8.11 (865.4)* Οι 1.111 πιστοί δευτερεύοντες ενδιάμεσοι είναι δεσμευμένοι σε σημαντικές αποστολές επί της γης. Συγκρινόμενοι με τους πρωτεύοντες συντρόφους τους, είναι σαφώς υλικοί. Υφίστανται ακριβώς έξω από την εμβέλεια της ανθρώπινης όρασης και διαθέτουν επαρκές εύρος προσαρμογής για να πραγματοποιούν, κατά βούληση, υλικές επαφές με αυτά που οι άνθρωποι ονομάζουν «υλικά πράγματα.» Τα μοναδικά αυτά πλάσματα διαθέτουν ορισμένες καθοριστικές δυνάμεις επί των πραγμάτων του χρόνου και του χώρου, μη εξαιρουμένων των κτηνών του κόσμου.

<a name="U77_8_12"></a>*77:8.12 (865.5)* Πολλά από τα πλέον κυριολεκτικά φαινόμενα που αποδίδονται σε αγγέλους έχουν επιτελεσθεί από τα δευτερεύοντα ενδιάμεσα πλάσματα. Όταν οι πρώτοι διδάσκαλοι του ευαγγελίου του Ιησού ρίχτηκαν στη φυλακή από τους αδαείς θρησκευτικούς ηγέτες εκείνου του καιρού, ένας πραγματικός «άγγελος όμως Κυρίου δια της νυκτός ήνοιξε τας θύρας της φυλακής, και εκβαλών αυτοὺς». Αλλά στην περίπτωση της απελευθέρωσης του Πέτρου μετά τη δολοφονία του Ιακώβου κατ’ εντολήν του Ηρώδη, ήταν ένας δευτερεύων ενδιάμεσος εκείνος που επιτέλεσε το έργο που αποδίδεται σε έναν άγγελο.

<a name="U77_8_13"></a>*77:8.13 (865.6)* Το κύριο έργο τους σήμερα είναι εκείνο των απαρατήρητων συνεργατών προσωπικού συνδέσμου εκείνων των ανδρών και γυναικών που συνιστούν το πλανητικό εφεδρικό σώμα του πεπρωμένου. Ήταν το έργο αυτής της δευτερεύουσας ομάδας, βοηθούμενης πολύ από ορισμένους του πρωτεύοντος σώματος, που επέφερε τον συντονισμό των προσωπικοτήτων και των περιστάσεων στην Ουράντια, οι οποίες, τελικά, έκαναν τους ουράνιους επόπτες του πλανήτη να προβούν στα αιτήματα εκείνα τα οποία κατέληξαν στο να δοθούν οι εντολές που έκαναν δυνατή τη σειρά των αποκαλύψεων των οποίων η παρουσίαση αυτή αποτελεί μέρος. Πρέπει, ωστόσο, να γίνει σαφές ότι τα ενδιάμεσα πλάσματα δεν έχουν σχέση με τις άθλιες διεργασίες που λαμβάνουν χώρα υπό το γενικό προσδιορισμό του «πνευματισμού.» Οι ενδιάμεσοι επί του παρόντος στην Ουράντια, όλοι εκ των οποίων χαίρουν εκτιμήσεως, δεν συνδέονται με τα φαινόμενα των αποκαλούμενων «μέντιουμ». Και δεν επιτρέπουν, κατά κανόνα, στους ανθρώπους να γίνονται μάρτυρες των, ορισμένες φορές, απαραίτητων φυσικών τους δραστηριοτήτων, ή των άλλων επαφών με τον υλικό κόσμο, όπως γίνονται αντιληπτές από τις ανθρώπινες αισθήσεις.

### <a name="U77_9_0"></a>9&#8228;&#160;ΟΙ ΜΟΝΙΜΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΟΥΡΑΝΤΙΑ

<a name="U77_9_1"></a>*77:9.1 (865.7)* Οι ενδιάμεσοι μπορούν να θεωρηθούν ως η πρώτη ομάδα μόνιμων κατοίκων που βρίσκεται στα διάφορα είδη των κόσμων, σε όλα τα σύμπαντα, σε αντίθεση με τους εξελικτικούς ανελισσόμενους, όπως είναι τα θνητά πλάσματα και οι αγγελικές στρατιές. Τέτοιοι μόνιμοι πολίτες συναντώνται σε διάφορα σημεία στην προς τον Παράδεισο ανέλιξη.

<a name="U77_9_2"></a>*77:9.2 (866.1)* Ανόμοια με τις διάφορες τάξεις των ουράνιων υπάρξεων, στις οποίες ανατίθεται το να *λειτουργήσουν* πάνω σ’ έναν πλανήτη, οι ενδιάμεσοι *ζουν* σ’ έναν κατοικημένο κόσμο. Τα σεραφείμ έρχονται και φεύγουν, αλλά τα ενδιάμεσα πλάσματα παραμένουν και θα παραμένουν, αν και είναι παρά ταύτα λειτουργοί όντας αυτόχθονες του πλανήτη, και εξασφαλίζουν το μοναδικό συνεχιζόμενο καθεστώς που εναρμονίζει και συνδέει τις μεταβαλλόμενες διοικήσεις των σεραφικών στρατιών.

<a name="U77_9_3"></a>*77:9.3 (866.2)* Σαν πραγματικοί πολίτες της Ουράντια, οι ενδιάμεσοι έχουν ένα συγγενικό ενδιαφέρον για το πεπρωμένο της σφαίρας αυτής. Είναι μια αποφασισμένη ομάδα που εργάζεται με επιμονή για την πρόοδο του πλανήτη όπου γεννήθηκαν. Η αποφασιστικότητά τους φαίνεται από το σύνθημα της τάξης τους: «Ό, τι αναλαμβάνουν οι Ενωμένοι Ενδιάμεσοι, το πραγματοποιούν.»

<a name="U77_9_4"></a>*77:9.4 (866.3)* Αν και η ικανότητά τους να διασχίζουν τα ενεργειακά κυκλώματα κάνει την αποχώρηση από τον πλανήτη εφικτή για κάθε ενδιάμεσο, έχουν ο καθένας ξεχωριστά δεσμευθεί να μην εγκαταλείψουν τον πλανήτη, πριν τους απαλλάξουν κάποια στιγμή οι αρχές του σύμπαντος. Οι ενδιάμεσοι παραμένουν σ’ έναν πλανήτη ως την εποχή της εγκατάστασης φωτός και ζωής. Με την εξαίρεση του 1-2-3 του πρώτου, κανένα πιστό ενδιάμεσο πλάσμα δεν έφυγε, ποτέ, από την Ουράντια.

<a name="U77_9_5"></a>*77:9.5 (866.4)* Ο 1-2-3 ο πρώτος, ο πρεσβύτερος της πρωτεύουσας τάξης, απαλλάχθηκε από τα άμεσα καθήκοντά του επί του πλανήτη λίγο μετά την Πεντηκοστή. Ο ευγενής αυτός ενδιάμεσος παρέμεινε ακλόνητος με τον Βαν και τον Άμαδον κατά τις τραγικές μέρες της πλανητικής ανταρσίας και η ατρόμητη ηγεσία του συνετέλεσε στο να μειωθούν τα θύματα της τάξης του. Τώρα υπηρετεί στην Ιερουσέμ, ως μέλος των είκοσι τεσσάρων συμβούλων, έχοντας ήδη λειτουργήσει ως γενικός κυβερνήτης της Ουράντια μία φορά, από την ημέρα της Πεντηκοστής.


<a name="U77_9_6"></a>*77:9.6 (866.5)* Οι ενδιάμεσοι είναι καθηλωμένοι στον πλανήτη, αλλά όπως ακριβώς οι άνθρωποι συζητούν με ταξιδιώτες από μακριά και έτσι μαθαίνουν για τις απομακρυσμένες περιοχές του πλανήτη, έτσι και οι ενδιάμεσοι συζητούν με ουράνιους ταξιδιώτες και μαθαίνουν για τα μακρινά μέρη του σύμπαντος. Έτσι αποκτούν γνώσεις για το σύστημα και το σύμπαν αυτό, ακόμη και για τον Ορβόντον και τις αδελφές δημιουργίες του και έτσι προετοιμάζονται για την ιθαγένεια στα ανώτερα επίπεδα της υπόστασης των πλασμάτων.

<a name="U77_9_7"></a>*77:9.7 (866.6)* Ενώ οι ενδιάμεσοι δημιουργήθηκαν πλήρως ανεπτυγμένοι – χωρίς να βιώσουν περίοδο ανάπτυξης, ή εξέλιξης από την ανωριμότητα – δεν έπαψαν ποτέ να μεγαλώνουν σε σοφία και εμπειρία. Όπως και οι θνητοί, είναι εξελικτικά πλάσματα, και διαθέτουν κουλτούρα η οποία είναι μια καλή τη πίστει εξελικτική επίτευξη. Υπάρχουν πολλές σπουδαίες διάνοιες και κραταιά πνεύματα μέσα στο σώμα των ενδιάμεσων της Ουράντια.

<a name="U77_9_8"></a>*77:9.8 (866.7)* Από μία ευρύτερη άποψη, ο πολιτισμός της Ουράντια είναι το κοινό προϊόν των θνητών της Ουράντια και των ενδιάμεσων της Ουράντια και τούτο είναι αληθές, παρά το παρόν διαφορικό μεταξύ των δύο επιπέδων πολιτισμού, ένα διαφορικό που δεν θα ισοσταθμιστεί πριν από τις εποχές του φωτός και της ζωής.

<a name="U77_9_9"></a>*77:9.9 (866.8)* Η κουλτούρα των ενδιάμεσων, όντας το προϊόν ενός αθάνατου πλανητικού σώματος πολιτών, είναι σχετικά απρόσβλητη από τις προσωρινές εκείνες μεταλλαγές που καταπονούν τον ανθρώπινο πολιτισμό. Οι γενεές των ανθρώπων λησμονούν. Το σώμα των ενδιάμεσων θυμάται και η μνήμη αυτή αποτελεί το θησαυροφυλάκιο των παραδόσεων του κατοικημένου σας κόσμου. Έτσι η κουλτούρα ενός πλανήτη μένει για πάντα ζωντανή στον συγκεκριμένο πλανήτη και σε κατάλληλες περιστάσεις, τέτοιες πολύτιμες αναμνήσεις παρελθόντων γεγονότων γίνονται διαθέσιμες, όπως η ιστορία της ζωής και η διδασκαλία του Ιησού δόθηκε από τους ενδιάμεσους της Ουράντια στα εξαδέλφια τους στην σάρκα.

<a name="U77_9_10"></a>*77:9.10 (867.1)* Οι ενδιάμεσοι είναι οι άξιοι λειτουργοί, οι οποίοι αντισταθμίζουν το χάσμα εκείνο, μεταξύ των υλικών και των πνευματικών θεμάτων της Ουράντια, το οποίο εμφανίσθηκε με το θάνατο του Αδάμ και της Εύας. Είναι όπως οι μεγαλύτεροι αδελφοί σας, σύντροφοι στον μακρόχρονο αγώνα της κατάκτησης μιας μόνιμης κατάστασης φωτός και ζωής στην Ουράντια. Οι Ενωμένοι Ενδιάμεσοι είναι ένα σώμα που δοκιμάστηκε κατά την ανταρσία, και που θα παίξουν πιστά το ρόλο τους στην πλανητική εξέλιξη, έως ότου ο κόσμος αυτός επιτύχει το στόχο των αιώνων, ως τη μακρινή εκείνη μέρα που η πραγματική ειρήνη θα βασιλεύσει στη γη και αληθινά υπάρξει καλή θέληση στις καρδιές των ανθρώπων.

<a name="U77_9_11"></a>*77:9.11 (867.2)* Εξ αιτίας του πολύτιμου έργου που επιτελείται από τους ενδιάμεσους αυτούς, έχουμε συμπεράνει ότι αποτελούν ένα πραγματικά βασικό μέρος της οικονομίας του πνεύματος στους κόσμους. Και όπου η ανταρσία δεν έχει κηλιδώσει τα θέματα του κόσμου, προσφέρουν ακόμη μεγαλύτερη βοήθεια στα σεραφείμ.


<a name="U77_9_12"></a>*77:9.12 (867.3)* Ολόκληρη η οργάνωση των ανώτερων πνευμάτων, των αγγελικών στρατιών, και των ενδιάμεσων συντρόφων είναι ενθουσιωδώς αφοσιωμένη στην διεύρυνση του Παραδείσιου σχεδίου για την προοδευτική ανέλιξη και για την επίτευξη της τελειότητας των εξελικτικών θνητών, μιας από τις υπερκόσμιες αποστολές του σύμπαντος – το υπέροχο σχέδιο διάσωσης που φέρνει το Θεό κάτω στον άνθρωπο και στη συνέχεια, με ένα ανυπέρβλητο είδος συνεργασίας, φέρνει τον άνθρωπο ψηλά στο Θεό και στην αιωνιότητα της υπηρεσίας και τη θειότητα της επίτευξης – ομοίως για θνητό και ενδιάμεσο.


<a name="U77_9_13"></a>*77:9.13 (867.4)* [Παρουσιάσθηκε από έναν Αρχάγγελο του Νέβαδον.]

