Το Βιβλίο της Ουράντια

<< Εγγραφο 75 | Μέρη | Περιεχόμενο | Εγγραφο 77 >>

Εγγραφο 76

# Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΗΠΟΣ

76:0.1 (847.1) Όταν ο Αδάμ επέλεξε να εγκαταλείψει τον πρώτο κήπο στους Νοδίτες χωρίς αντίσταση, εκείνος και οι ακόλουθοι του δεν μπορούσαν να πάνε δυτικά, αφού οι Εδεμίτες δεν είχαν σκάφη κατάλληλα για μια τέτοια θαλασσινή περιπέτεια. Δεν μπορούσαν να πάνε βόρεια. Οι βόρειοι Νοδίτες προήλαυναν ήδη εναντίον της Εδέμ. Φοβούνταν να πάνε νότια. Οι λόφοι της περιοχής αυτής μαστίζονταν από εχθρικές φυλές. Ο μοναδικός ανοικτός δρόμος ήταν προς ανατολάς και έτσι ταξίδεψαν ανατολικά προς τις, τότε, όμορφες περιοχές μεταξύ των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη. Και πολλοί από εκείνους που έμειναν πίσω ταξίδεψαν, αργότερα, για να ενωθούν με τους Αδαμίτες στην καινούργια τους εστία στην κοιλάδα.

76:0.2 (847.2) Ο Κάιν και η Σάνσα γεννήθηκαν και οι δύο προτού το Αδαμικό καραβάνι φθάσει στον προορισμό του, μεταξύ των ποταμών στην Μεσοποταμία. Η Λαόττα, η μητέρα της Σάνσα πέθανε στη γέννηση της κόρης της. Η Εύα υπέφερε πολύ αλλά επέζησε, λόγω της ανώτερης δύναμής της. Η Εύα πήρε τη Σάνσα, το παιδί της Λαόττα, στους κόλπους της, και η Σάνσα ανατράφηκε μαζί με τον Κάιν. Η Σάνσα μεγάλωσε και έγινε γυναίκα σπουδαίας ικανότητας. Έγινε η σύζυγος του Σάργγαν, του αρχηγού των βόρειων κυανών φυλών και συνεισέφερε στην πρόοδο των κυανών ανθρώπων εκείνων των καιρών.

## 1. ΟΙ ΕΔΕΜΙΤΕΣ ΕΙΣΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΜΕΣΟΠΟΤΑΜΙΑ

76:1.1 (847.3) Χρειάσθηκε σχεδόν ένας ολόκληρος χρόνος για να φθάσει το καραβάνι του Αδάμ τον Ποταμό Ευφράτη. Βρίσκοντάς τον σε πλημμυρίδα, στρατοπέδευσαν στις πεδιάδες δυτικά του ρεύματος για σχεδόν έξι εβδομάδες πριν περάσουν απέναντι, στη γη μεταξύ των ποταμών, που επρόκειτο να γίνει ο δεύτερος κήπος.

76:1.2 (847.4) Όταν είχε φθάσει η είδηση στους κατοίκους της γης του δεύτερου κήπου ότι ο βασιλιάς και αρχιερέας του Κήπου της Εδέμ προέλαυνε προς εκείνους, είχαν εσπευσμένα καταφύγει προς τα ανατολικά βουνά. Ο Αδάμ βρήκε ολόκληρη την επιθυμητή περιοχή εκκενωμένη όταν έφθασε. Και εδώ, σε αυτό τον καινούργιο τόπο, ο Αδάμ και οι βοηθοί του έπιασαν δουλειά, για να φτιάξουν νέες εστίες και να ιδρύσουν ένα καινούργιο κέντρο πολιτισμού και θρησκείας.

76:1.3 (847.5) Η περιοχή αυτή ήταν γνωστή στον Αδάμ ως μία από τις τρεις αρχικές επιλογές της επιτροπής που είχε επιφορτισθεί να διαλέξει πιθανές τοποθεσίες για τον Κήπο, οι οποίες είχαν προταθεί από τον Βαν και τον Άμαδον. Τα ίδια τα δύο ποτάμια αποτελούσαν μια καλή φυσική άμυνα εκείνες τις εποχές, ενώ λίγο βορειότερα από τον δεύτερο κήπο ο Ευφράτης και ο Τίγρης πλησίαζαν πολύ, έτσι ώστε μπορούσε να κτισθεί ένα αμυντικό τείχος εκτεινόμενο στα ενενήντα χιλιόμετρα, για την προστασία της περιοχής προς το νότο και μεταξύ των ποταμών.

76:1.4 (847.6) Αφού εγκαταστάθηκαν στην καινούργια Εδέμ, κατέστη αναγκαίο να υιοθετήσουν ακατέργαστες μεθόδους διαβίωσης. Φαινόταν απολύτως αληθές ότι η γη ήταν καταραμένη. Η φύση για άλλη μια φορά ακολουθούσε την πορεία της. Ήταν τώρα οι Αδαμίτες αναγκασμένοι να αποσπούν τα προς το ζειν από απροετοίμαστο έδαφος και να ανταπεξέρχονται στις πραγματικότητες της ζωής, αντιμετωπίζοντας τις φυσικές εχθρότητες και ασυμβατότητες της θνητής υπόστασης. Βρήκαν τον πρώτο κήπο εν μέρει έτοιμο γι’ αυτούς, αλλά ο δεύτερος έπρεπε να δημιουργηθεί με το μόχθο των δικών τους χεριών και με «τον ιδρώτα του προσώπου τους».

## 2. Ο ΚΑΪΝ ΚΑΙ Ο ΑΒΕΛ

76:2.1 (848.1) Σε λιγότερο από δύο χρόνια μετά τη γέννηση του Κάιν γεννήθηκε ο Άβελ, το πρώτο παιδί του Αδάμ και της Εύας που επρόκειτο να γεννηθεί στον δεύτερο κήπο. Όταν ο Άβελ μεγάλωσε και έγινε δώδεκα χρόνων, αποφάσισε να γίνει βοσκός. Ο Κάιν είχε διαλέξει να ασχοληθεί με τη γεωργία.

76:2.2 (848.2) Τώρα, την εποχή εκείνη ήταν συνηθισμένο να γίνονται προσφορές στο ιερατείο από αυτά που διέθετε καθένας. Οι βοσκοί έφερναν τα κοπάδια τους, οι κτηματίες τους καρπούς των αγρών και σύμφωνα με το έθιμο αυτό, ο Κάιν και ο Άβελ έκαναν κι’ αυτοί κατά περιόδους προσφορές στους ιερείς. Τα δύο αγόρια είχαν πολλές φορές διαφωνήσει για τα σχετικά προτερήματα των επαγγελμάτων τους, και ο Άβελ δεν άργησε να παρατηρήσει ότι υπήρχε προτίμηση στις δικές του θυσίες ζώων. Μάταια ο Κάιν επικαλούνταν τις παραδόσεις της πρώτης Εδέμ, της προγενέστερης προτίμησης προς τους καρπούς των αγρών. Αυτό, όμως, ο Άβελ δεν το επέτρεπε, και χλεύαζε τον μεγαλύτερο αδελφό του, στην δυσφορία του.

76:2.3 (848.3) Την εποχή της πρώτης Εδέμ ο Αδάμ είχε πράγματι, προσπαθήσει να αποθαρρύνει την προσφορά θυσίας ζώων, ώστε ο Κάιν είχε ένα δικαιολογημένο προηγούμενο για τις διαφωνίες του. Ήταν, εν τούτοις, δύσκολο να οργανωθεί η θρησκευτική ζωή της δεύτερης Εδέμ. Ο Αδάμ ήταν βεβαρημένος με χίλιες και μία λεπτομέρειες σχετικές με το έργο της οικοδόμησης, της άμυνας, και της γεωργίας. Ευρισκόμενος σε βαθιά πνευματική κατάθλιψη, εμπιστεύθηκε την οργάνωση της λατρείας και της εκπαίδευσης σε εκείνους με καταγωγή Νοδίτη, οι οποίοι είχαν υπηρετήσει με αυτές τις αρμοδιότητες στον πρώτο κήπο. Και ακόμα και σε ένα τόσο σύντομο διάστημα οι εκτελούντες υπηρεσία Νοδίτες ιερείς επέστρεψαν στα πρότυπα και τους κανονισμούς των προ-Αδαμικών εποχών.

76:2.4 (848.4) Τα δύο αγόρια ποτέ δεν τα πήγαιναν καλά και το θέμα αυτό των θυσιών συνέβαλε περαιτέρω στο αυξανόμενο μίσος μεταξύ τους. Ο Άβελ γνώριζε ότι ήταν γιος του Αδάμ και της Εύας και ποτέ δεν παρέλειπε να τονίζει στον Κάιν ότι ο Αδάμ δεν ήταν ο πατέρας του. Ο Κάιν δεν ήταν καθαρός ιώδης, αφού ο πατέρας του ήταν από τη φυλή των Νοδιτών, που αργότερα αναμίχθηκε με τον κυανό και με τον ερυθρό άνθρωπο, αλλά και με το ιθαγενές Ανδονικό γένος. Και όλα αυτά, μαζί με την, εκ φύσεως, πολεμόχαρη κληρονομιά του Κάιν, τον έκαναν να θρέφει ένα ολοένα και μεγαλύτερο μίσος προς τον νεώτερο αδελφό του.

76:2.5 (848.5) Τα αγόρια ήσαν αντίστοιχα δέκα οκτώ και είκοσι χρόνων όταν η ένταση μεταξύ τους τελικά επιλύθηκε, μια μέρα, όταν οι χλευασμοί του Άβελ εξαγρίωσαν τόσο τον πολεμοχαρή αδελφό του, ώστε ο Κάιν εστράφη εναντίον του οργισμένος και τον κατέσφαξε.

76:2.6 (848.6) Η παρατήρηση της συμπεριφοράς του Άβελ επιβεβαιώνει την αξία του περιβάλλοντος και της παιδείας ως παράγοντες στην διάπλαση του χαρακτήρα. Ο Άβελ είχε μια ιδανική κληρονομιά, και η κληρονομικότητα βρίσκεται στη βάση όλου του χαρακτήρα. Η επίδραση, όμως, ενός κατώτερου περιβάλλοντος εξουδετέρωσε, σχεδόν, τη θαυμάσια αυτή κληρονομιά. Ο Άβελ, ιδιαίτερα κατά τα νεανικά του χρόνια, επηρεάσθηκε σε μεγάλο βαθμό από το αντίξοο περιβάλλον του. Θα μπορούσε να είχε γίνει ένα εντελώς διαφορετικό άτομο, αν είχε ζήσει ως τα είκοσι πέντε, ή τα τριάντα. Η εξαίσια κληρονομιά του θα είχε τότε αναδειχτεί. Ενώ ένα σωστό περιβάλλον δεν μπορεί να συμβάλει πολύ στο να υπερκερασθούν τα μειονεκτήματα του χαρακτήρα μιας κατώτερης κληρονομικότητας, ένα κακό περιβάλλον μπορεί πολύ δραστικά να καταστρέψει μια εξαιρετική κληρονομιά, τουλάχιστον κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής. Το σωστό κοινωνικό περιβάλλον και η κατάλληλη παιδεία αποτελούν το απαραίτητο έδαφος και την ατμόσφαιρα για να αποδοθεί το μέγιστο μιας καλής κληρονομιάς.

76:2.7 (849.1) Ο θάνατος του Άβελ έγινε γνωστός στους γονείς όταν τα σκυλιά του έφεραν τα κοπάδια του σπίτι χωρίς τον αφέντη τους. Για τον Αδάμ και την Εύα, ο Κάιν έγινε γρήγορα η μακάβρια υπενθύμιση της αφροσύνης τους, και τον ενθάρρυναν στην απόφασή του να εγκαταλείψει τον κήπο.

76:2.8 (849.2) Η ζωή του Κάιν στη Μεσοποταμία δεν ήταν ακριβώς ευτυχισμένη, αφού, με τόσο ιδιόμορφο τρόπο ήταν συμβολικός της παράβασης. Δεν είναι το ότι οι σύντροφοί του ήταν σκληροί μαζί του, εκείνος όμως δεν είχε άγνοια της υποσυνείδητης δυσφορίας τους στην παρουσία του. Ο Κάιν, ωστόσο, γνώριζε ότι, εφ’ όσον δεν έφερε κανένα φυλετικό διακριτικό, μπορούσε να σκοτωθεί από τα μέλη της πρώτης γειτονικής φυλής που πιθανά τον συναντούσαν. Ο φόβος και κάποιες ενοχές, τον έκαναν να μετανοήσει. Ο Κάιν ουδέποτε είχε ενοικηθεί από έναν Προσαρμοστή, υπήρξε πάντα ανυπάκουος απέναντι στην οικογενειακή πειθαρχία και περιφρονητικός απέναντι στη θρησκεία του πατέρα του. Τώρα, όμως, πήγε στην Εύα, τη μητέρα του και της ζήτησε πνευματική βοήθεια και καθοδήγηση και, όταν ειλικρινά ζήτησε τη θεία βοήθεια, τον ενοίκησε ένας Προσαρμοστής. Και αυτός ο Προσαρμοστής, κατοικώντας μέσα του και προσέχοντάς τον, έδωσε στον Κάιν ένα ξεχωριστό πλεονέκτημα ανωτερότητας, που τον έκανε ομοταγή με την φυλή του Αδάμ η οποία προκαλούσε μεγάλο φόβο.

76:2.9 (849.3) Και έτσι ο Κάιν έφυγε για τη γη του Νοδ, ανατολικά της δεύτερης Εδέμ. Έγινε μεγάλος ηγέτης σε μία ομάδα της φυλής του πατέρα του και πράγματι, ως ένα βαθμό, εκπλήρωσε τις προφητείες του Σεραπατάτια, αφού, πραγματικά, προώθησε την ειρήνη μεταξύ του τμήματος αυτού των Νοδιτών και των Αδαμιτών, για όλη του τη ζωή. Ο Κάιν παντρεύτηκε τη Ρεμόνα, την μακρινή εξαδέλφη του, και ο πρώτος γιος τους, ο Ενώχ, έγινε ηγέτης των Ελαμιτών Νοδιτών. Και για εκατοντάδες χρόνια, οι Ελαμίτες και οι Αδαμίτες συνέχισαν να ζουν ειρηνικά.

## 3. Η ΖΩΗ ΣΤΗ ΜΕΣΟΠΟΤΑΜΙΑ

76:3.1 (849.4) Καθώς περνούσε ο καιρός στο δεύτερο κήπο, οι συνέπειες της παράβασης γίνονταν ολοένα πιο φανερές. Ο Αδάμ και η Εύα νοσταλγούσαν πολύ την προηγούμενη εστία τους, τη γεμάτη ομορφιά και ηρεμία, όπως επίσης και τα παιδιά τους, που είχαν αποπεμφθεί στην Εδέμτια. Ήταν πραγματικά θλιβερό να βλέπει κανείς το υπέροχο αυτό ζευγάρι να υποβαθμίζεται στην κατάσταση της κοινής σάρκας του κόσμου. Αλλά υπέμεναν την υποβαθμισμένη τους υπόσταση με χάρη και γενναιότητα.

76:3.2 (849.5) Ο Αδάμ με σύνεση περνούσε τον περισσότερο καιρό εκπαιδεύοντας τα παιδιά του και τους συντρόφους τους στην πολιτική διακυβέρνηση, τις εκπαιδευτικές μεθόδους, και τις θρησκευτικές λατρείες. Αν δεν υπήρχε αυτή η πρόνοια, πανδαιμόνιο θα είχε ξεσπάσει με το θάνατό του. Όπως ήταν όμως τα πράγματα, ο θάνατος του Αδάμ ελάχιστα διαφοροποίησε τη διεξαγωγή των υποθέσεων του λαού του. Πολύ καιρό, ωστόσο, πριν πεθάνουν ο Αδάμ και η Εύα, διαπίστωσαν ότι τα παιδιά και οι ακόλουθοί τους είχαν μάθει σταδιακά να ξεχνούν τις μέρες του μεγαλείου τους στην Εδέμ. Και ήταν καλύτερο για την πλειοψηφία των ακολούθων τους, το ότι ξέχασαν το μεγαλείο της Εδέμ. Δεν ήταν τόσο πιθανό να βιώσουν ανώφελη δυσαρέσκεια με το λιγότερο ευνοϊκό περιβάλλον τους.

76:3.3 (849.6) Οι πολιτικοί κυβερνήτες των Αδαμιτών προέρχονταν κληρονομικά από τους υιούς του πρώτου κήπου. Ο πρώτος γιος του Αδάμ, ο Αδάμσαν (Αδάμ, μπεν Αδάμ), ίδρυσε ένα δευτερεύον κέντρο της ιώδους φυλής στα βόρεια του δεύτερου κήπου. Ο δεύτερος γιος του Αδάμ, ο Εύσαν, έγινε επιδέξιος ηγέτης και διοικητής. Υπήρξε σπουδαίος βοηθός του πατέρα του. Ο Εύσαν δεν έζησε τόσο πολύ όσο ο Αδάμ και ο μεγαλύτερος γιος του, ο Ιάνσαδ, έγινε ο διάδοχος του Αδάμ, ως επικεφαλής των φυλών των Αδαμιτών.

76:3.4 (849.7) Οι θρησκευτικοί ηγέτες, ή το ιερατείο, προήλθαν από τον Σεθ, τον μεγαλύτερο διασωθέντα υιό του Αδάμ και της Εύας που γεννήθηκε στον δεύτερο κήπο. Γεννήθηκε εκατόν είκοσι εννέα χρόνια μετά την άφιξη του Αδάμ στην Ουράντια. Ο Σεθ απορροφήθηκε στο έργο της βελτίωσης της πνευματικής κατάστασης του λαού του πατέρα του και έγινε ο επικεφαλής του ιερατείου του δεύτερου κήπου. Ο γιος του, ο Ενώς, ίδρυσε τη νέα τάξη λατρείας και ο εγγονός του, ο Κενάν, ίδρυσε την εξωτερική ιεραποστολική υπηρεσία για τις τριγύρω φυλές, κοντινές και μακρινές.

76:3.5 (850.1) Το ιερατείο των Σεθιτών είχε τριπλές υποχρεώσεις, που περιελάμβαναν τη θρησκεία, την υγεία και την παιδεία. Οι ιερείς αυτής της τάξης εκπαιδεύονταν για να χοροστατούν σε θρησκευτικές τελετές, να υπηρετούν ως γιατροί και επιθεωρητές υγείας και να λειτουργούν ως δάσκαλοι στα σχολεία του κήπου.

76:3.6 (850.2) Το καραβάνι του Αδάμ είχε φέρει μαζί του, στη γη μεταξύ των ποταμών, τους σπόρους και τους βολβούς εκατοντάδων φυτών και σιτηρών του πρώτου κήπου. Είχαν φέρει, επίσης, μεγάλα κοπάδια καθώς και αρκετά από τα εξημερωμένα ζώα. Εξ αιτίας αυτού, διέθεταν μεγάλα πλεονεκτήματα έναντι των φυλών που τους περιέβαλαν. Απολάμβαναν πολλά από τα οφέλη του προηγούμενου πολιτισμού του αρχικού Κήπου.

76:3.7 (850.3) Ως την εποχή που εγκατέλειψαν τον πρώτο κήπο, ο Αδάμ και η οικογένειά του τρέφονταν πάντα με φρούτα, δημητριακά, και καρπούς. Στο δρόμο για τη Μεσοποταμία έφαγαν, για πρώτη φορά, χόρτα και λαχανικά. Η βρώση του κρέατος εισήχθη νωρίς στο δεύτερο κήπο, αλλά ο Αδάμ και η Εύα ποτέ δεν κατανάλωναν σάρκα ως μέρος της συνήθους διατροφής τους. Ούτε ο Αδάμσαν, ούτε ο Εύσαν, ούτε τα άλλα παιδιά της πρώτης γενιάς του πρώτου κήπου έγιναν σαρκοφάγοι.

76:3.8 (850.4) Οι Αδαμίτες ξεπέρασαν σε μεγάλο βαθμό τους τριγύρω πληθυσμούς σε πολιτισμικά επιτεύγματα και διανοητική ανάπτυξη. Δημιούργησαν το τρίτο αλφάβητο και επιπλέον έθεσαν τα θεμέλια μεγάλου μέρους αυτού που απετέλεσε τον προπομπό της σύγχρονης τέχνης, της επιστήμης, και της λογοτεχνίας. Εδώ, στα εδάφη μεταξύ του Τίγρη και του Ευφράτη, διατήρησαν την τέχνη της γραφής, της κατεργασίας του μετάλλου, της αγγειοπλαστικής, και της υφαντικής, ενώ δημιούργησαν ένα τύπο αρχιτεκτονικής που δεν ξεπεράστηκε για χιλιάδες χρόνια.

76:3.9 (850.5) Η οικογενειακή ζωή του ιώδους λαού ήταν, για τα χρόνια και την εποχή τους, ιδανική. Τα παιδιά παρακολουθούσαν προγράμματα μαθημάτων σχετικά με τη γεωργία, τη χειροτεχνία και την κτηνοτροφία, ή άλλως εκπαιδεύονταν για να ασκούν το τριπλό καθήκον των Σεθιτών: να γίνονται ιερείς, γιατροί, και δάσκαλοι.

76:3.10 (850.6) Και όταν αναφέρουμε το ιερατείο των Σεθιτών, να μην συγχέουμε τους ανώτερης ευφυΐας, ευγενείς αυτούς δασκάλους της υγείας και της θρησκείας, εκείνους τους πραγματικούς εκπαιδευτές, με τα διεφθαρμένα και εμπορευματοποιημένα ιερατεία των μετέπειτα φυλών και των γειτονικών εθνών. Οι θρησκευτικές τους απόψεις περί Θεότητας και σύμπαντος ήταν προηγμένες και λίγο-πολύ ακριβείς, η μέριμνα που ελάμβαναν για την υγεία ήταν, για την εποχή τους, εξαιρετική και οι εκπαιδευτικές τους μέθοδοι δεν έχουν ξεπερασθεί από τότε.

## 4. Η ΙΩΔΗΣ ΦΥΛΗ

76:4.1 (850.7) Ο Αδάμ και η Εύα υπήρξαν οι ιδρυτές της ιώδους φυλής των ανθρώπων, της ένατης ανθρώπινης φυλής που εμφανίσθηκε στην Ουράντια. Ο Αδάμ και οι απόγονοί του είχαν γαλάζια μάτια, και οι ιώδεις λαοί χαρακτηρίζονταν από ανοιχτόχρωμες επιδερμίδες και ανοικτό χρώμα μαλλιών – κίτρινο, κόκκινο και καστανό.

76:4.2 (850.8) Η Εύα δεν υπέφερε κατά τη γέννα, ούτε και οι πρώτες εξελικτικές φυλές. Μόνον οι μικτές φυλές που δημιουργήθηκαν με την ένωση του εξελικτικού ανθρώπου και με τους Νοδίτες και αργότερα με τους Αδαμίτες ένοιωθαν τους φοβερούς πόνους της γέννας.

76:4.3 (851.1) Ο Αδάμ και η Εύα, όπως και τα αδέλφια τους στην Ιερουσέμ, έπαιρναν ενέργεια με διπλή διατροφή, συντηρούμενοι με τροφή και φως, που συμπληρώνονταν από ορισμένες υπερφυσικές ενέργειες αφανέρωτες στην Ουράντια. Οι απόγονοί τους στην Ουράντια δεν κληρονόμησαν το χάρισμα πρόσληψης ενέργειας και κυκλοφορίας του φωτός των γονέων τους. Είχαν μονή κυκλοφορία ανθρώπινου τύπου, συντήρησης μέσω αίματος. Ήταν σχεδιασμένοι θνητοί, παρότι ζούσαν πολλά χρόνια, αν και η μακροβιότητά τους έκλινε προς τον ανθρώπινο μέσο όρο με κάθε διαδοχική γενιά.

76:4.4 (851.2) Ο Αδάμ και η Εύα, όπως και η πρώτη γενεά των παιδιών τους δεν χρησιμοποιούσαν τη σάρκα των ζώων για τροφή. Συντηρούνταν καθ’ ολοκληρίαν από «τους καρπούς των δένδρων.» Μετά την πρώτη γενεά, όλοι οι απόγονοι του Αδάμ άρχισαν να χρησιμοποιούν γαλακτοκομικά προϊόντα, αλλά πολλοί από αυτούς συνέχισαν να ακολουθούν μια διατροφή χωρίς κρέας. Πολλές από τις νότιες φυλές, με τους οποίους αργότερα ενώθηκαν, δεν έτρωγαν, επίσης, κρέας. Αργότερα, οι περισσότερες από τις χορτοφάγες αυτές φυλές μετανάστευσαν προς τα ανατολικά και επέζησαν όπως είναι τώρα αναμειγμένες στους λαούς της Ινδίας.

76:4.5 (851.3) Η διανοητική και πνευματική οξυδέρκεια του Αδάμ και της Εύας ήσαν μακράν ανώτερες εκείνων των σημερινών ανθρώπων. Οι μοναδικές τους αισθήσεις ήσαν πολύ περισσότερο οξυμένες και μπορούσαν να δουν τους μεσοδιάστατους και τα πλήθη των αγγέλων, τους Μελχισεδέκ και τον εκπεσόντα Πρίγκιπα Καλιγγάστια, ο οποίος αρκετές φορές ήλθε για να συζητήσει με τον ευγενικό του διάδοχο. Διατήρησαν την ικανότητα να βλέπουν τις ουράνιες αυτές υπάρξεις για περισσότερα από εκατό χρόνια μετά την παράβαση. Οι μοναδικές αυτές αισθήσεις δεν ήσαν με τόσο μεγάλη οξύτητα παρούσες στα παιδιά τους και έτειναν να φθίνουν με κάθε διαδοχική γενιά.

76:4.6 (851.4) Τα παιδιά του Αδάμ ήταν συνήθως ενοικημένα από Προσαρμοστή, επειδή όλα διέθεταν αδιαμφισβήτητη δυνατότητα επιβίωσης. Αυτοί οι ανώτεροι γόνοι δεν υπόκειντο τόσο στο φόβο, όσο τα παιδιά της εξέλιξης. Τόσος πολύς φόβος παραμένει στις σημερινές φυλές της Ουράντια εξ αιτίας του ότι οι πρόγονοί σας έλαβαν τόσο λίγο από το ζωτικό πλάσμα του Αδάμ, πράγμα που οφείλεται στην πρώιμη διακοπή των σχεδίων για φυλετική φυσική εξύψωση.

76:4.7 (851.5) Τα σωματικά κύτταρα των Υλικών Υιών και των απογόνων τους είναι πολύ περισσότερο ανθεκτικά στα νοσήματα από εκείνα των εξελικτικών, αυτοχθόνων υπάρξεων του πλανήτη. Τα σωματικά κύτταρα των γηγενών φυλών είναι συγγενή προς τους μικροσκοπικούς και υπερ-μικροσκοπικούς οργανισμούς του κόσμου που είναι υπεύθυνοι για τις ασθένειες. Τα δεδομένα αυτά εξηγούν γιατί οι λαοί της Ουράντια πρέπει να κάνουν τόσες πολλές επιστημονικές προσπάθειες για να αντέξουν σε τόσες πολλές σωματικές διαταραχές. Θα ήσασταν πολύ περισσότερο ανθεκτικοί στις ασθένειες αν οι φυλές σας διέθεταν περισσότερη Αδαμική ζωτικότητα.

76:4.8 (851.6) Αφού εγκαταστάθηκε στον δεύτερο κήπο στον Ευφράτη, ο Αδάμ αποφάσισε να αφήσει όσο περισσότερο από το ζωτικό πλάσμα του μπορούσε για να ωφελήσει τον κόσμο μετά το θάνατό του. Έτσι, η Εύα έγινε η επικεφαλής μιας δωδεκαμελούς επιτροπής επί της βελτίωσης της φυλής και πριν πεθάνει ο Αδάμ, η επιτροπή αυτή είχε επιλέξει 1.682 από τον ανώτατο τύπο γυναικών στην Ουράντια, και αυτές οι γυναίκες γονιμοποιήθηκαν με το Αδαμικό ζωτικό πλάσμα. Τα παιδιά τους μεγάλωσαν όλα και έφθασαν στην ωριμότητα εκτός από 112, έτσι ώστε ο κόσμος, με τον τρόπο αυτό, ωφελήθηκε με την προσθήκη 1.570 ανώτερων ανδρών και γυναικών. Αν και οι υποψήφιες αυτές μητέρες είχαν επιλεγεί από όλες τις γειτονικές φυλές και αντιπροσώπευαν τις περισσότερες φυλές της γης, η πλειονότητά τους επελέγη από τα ανώτερα γένη των Νοδιτών, και αποτέλεσαν την απαρχή της κραταιάς φυλής των Ανδιτών. Αυτά τα παιδιά γεννήθηκαν και ανατράφηκαν στο φυλετικό περιβάλλον των αντίστοιχων μητέρων τους.

## 5. Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΔΑΜ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΑΣ

76:5.1 (851.7) Σύντομα μετά την ίδρυση της δεύτερης Εδέμ, ο Αδάμ και η Εύα πληροφορήθηκαν δεόντως ότι η μεταμέλειά τους έγινε αποδεκτή και ότι, ενώ είχαν καταδικασθεί να υποφέρουν τη μοίρα των θνητών του κόσμου τους, τους δόθηκε το δικαίωμα να γίνουν δεκτοί στις τάξεις των κοιμώμενων διασωθέντων της Ουράντια. Πίστευαν ολοκληρωτικά στο ευαγγέλιο αυτό της ανάστασης και της αποκατάστασης, που οι Μελχισεδέκ τόσο συγκινητικά τους είχαν προαναγγείλει. Η παράβασή τους είχε θεωρηθεί σφάλμα κρίσης και όχι αμαρτία συνειδητής και εσκεμμένης εξέγερσης.

76:5.2 (852.1) Ο Αδάμ και η Εύα δεν διέθεταν, ως πολίτες της Ιερουσέμ, Προσαρμοστές Σκέψης, ούτε ενοικούνταν από Προσαρμοστές όταν λειτουργούσαν στην Ουράντια στον πρώτο Κήπο. Σύντομα, ωστόσο, μετά τον υποβιβασμό τους στην θνητή κατάσταση, απέκτησαν επίγνωση μιας νέας παρουσίας εντός τους και διαπίστωσαν ότι η υπόσταση του ανθρώπου ενωμένη με την ειλικρινή μεταμέλεια είχε καταστήσει δυνατόν για τους Προσαρμοστές το να τους ενοικήσουν. Ήταν αυτή η γνώση του ότι ενοικούνται από Προσαρμοστές που ενθάρρυνε τον Αδάμ και την Εύα ως το τέλος της ζωής τους. Γνώριζαν ότι είχαν αποτύχει ως Υλικοί Υιοί της Σατάνια, γνώριζαν, όμως, επίσης ότι η προς τον Παράδεισο πορεία τους ήταν ακόμη ανοικτή, ως ανερχόμενοι υιοί του σύμπαντος.

76:5.3 (852.2) Ο Αδάμ γνώριζε περί της διανεμητικής ανάστασης η οποία έλαβε χώρα ταυτόχρονα με την άφιξή του στον πλανήτη και πίστευε ότι ο ίδιος και η σύντροφός του πιθανόν θα επαναπροσωποποιούνταν, με τον ερχομό της επόμενης τάξης υιότητας. Δεν γνώριζε ότι ο Μιχαήλ, ο κυρίαρχος αυτού του σύμπαντος, επρόκειτο πολύ σύντομα να παρουσιασθεί στην Ουράντια. Πίστευε ότι ο επόμενος Υιός που θα ερχόταν θα ήταν της τάξης των Άβοναλ. Οπωσδήποτε, υπήρξε πάντα παρηγοριά για τον Αδάμ και την Εύα, αλλά και κάπως δύσκολο να το κατανοήσουν, να αντιληφθούν σε βάθος το μοναδικό μήνυμα που πήραν ποτέ από τον Μιχαήλ. Το μήνυμα αυτό, μεταξύ άλλων εκφράσεων φιλίας και παρηγοριάς, έλεγε: «Έχω λάβει υπ’ όψιν τις συνθήκες της παράβασής σας, έχω ενθυμηθεί την επιθυμία της καρδιάς σας πάντοτε να είστε πιστοί στο θέλημα του Πατέρα μου, και θα κληθείτε από τον εναγκαλισμό του θνητού ύπνου όταν έλθω στην Ουράντια, αν οι υφιστάμενοι Υιοί του κόσμου μου δεν σας ζητήσουν πριν από τη στιγμή αυτή.»

76:5.4 (852.3) Και τούτο υπήρξε ένα μεγάλο μυστήριο για τον Αδάμ και την Εύα. Μπορούσαν να κατανοήσουν την κεκαλυμμένη υπόσχεση μιας πιθανής ειδικής ανάστασης στο μήνυμα αυτό, και μία τέτοια πιθανότητα τους χαροποίησε πολύ, δεν μπορούσαν όμως να αντιληφθούν το νόημα της νύξης ότι θα μπορούσαν να αναπαυθούν ως τη στιγμή μιας ανάστασης σχετιζόμενης με την προσωπική εμφάνιση του Μιχαήλ στην Ουράντια. Και έτσι το Εδεμικό ζευγάρι κήρυσσε πάντα ότι ένας Υιός του Θεού επρόκειτο να έλθει κάποτε, και μετέδωσαν στους αγαπημένους τους την πίστη, τουλάχιστον την ένθερμη ελπίδα, ότι ο κόσμος των σφαλμάτων και της θλίψης τους θα μπορούσε, ίσως, να γίνει ο κόσμος όπου ο κυβερνήτης του σύμπαντος τούτου θα επέλεγε να λειτουργήσει ως ο Υιός απονομής του Παραδείσου. Φαινόταν πολύ ωραίο για να είναι αληθινό, ωστόσο ο Αδάμ απολάμβανε πραγματικά τη σκέψη ότι η διαλυμένη από τους πολέμους Ουράντια θα μπορούσε, τελικά, να μεταβληθεί στον πιο καλότυχο κόσμο του συστήματος της Σατάνια, στον πλανήτη που θα ζήλευαν όλοι στον Νέβαδον.

76:5.5 (852.4) Ο Αδάμ έζησε 530 χρόνια και πέθανε από αυτό που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί βαθειά γεράματα. Ο φυσικός του μηχανισμός απλά εφθάρη. Η διαδικασία της αποσύνθεσης σταδιακά νίκησε τη διαδικασία της αποκατάστασης, και το αναπόφευκτο τέλος ήλθε. Η Εύα είχε πεθάνει δέκα εννέα χρόνια νωρίτερα από καρδιακή ανεπάρκεια. Ετάφησαν και οι δύο στο κέντρο του ναού της θείας λειτουργίας που είχε κτισθεί σύμφωνα με τα δικά τους σχέδια, αμέσως αφού ολοκληρώθηκε το τείχος της αποικίας. Και αυτή ήταν η απαρχή της πρακτικής του να θάβονται οι επιφανείς και ευσεβείς άνδρες και γυναίκες κάτω από το δάπεδο των χώρων λατρείας.

76:5.6 (852.5) Η υπερ-υλική διακυβέρνηση της Ουράντια, υπό την διεύθυνση των Μελχισεδέκ, συνεχίσθηκε, αλλά η άμεση φυσική επαφή με τις εξελικτικές φυλές είχε διακοπεί. Από τις μακρινές ημέρες της άφιξης του υλικού επιτελείου του Πλανητικού Πρίγκιπα, συνεχίζοντας στους χρόνους του Βαν και του Άμαδον, μέχρι την άφιξη του Αδάμ και της Εύας, οι φυσικοί εκπρόσωποι της συμπαντικής κυβέρνησης ήσαν σταθμευμένοι στον πλανήτη. Αλλά με την Αδαμική παράβαση το καθεστώς αυτό, που διήρκεσε για μια περίοδο μεγαλύτερη των τετρακοσίων πενήντα χιλιάδων ετών, έφθασε στο τέλος του. Στις πνευματικές σφαίρες, οι αγγελικοί βοηθοί εξακολούθησαν να αγωνίζονται σε συνεργασία με τους Προσαρμοστές Σκέψης, μοχθώντας και οι δύο πλευρές ηρωικά για τη σωτηρία του ατόμου. Αλλά κανένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την μακροπρόθεσμη ευημερία του κόσμου δεν διακηρύχθηκε στους ανθρώπους της γης, ως την άφιξη του Μελχισεδέκ Μακίβεντα, την εποχή του Αβραάμ, ο οποίος, με την ισχύ, την υπομονή, και την εξουσία ενός Υιού του Θεού, έθεσε τα θεμέλια για την περαιτέρω αναβάθμιση και την πνευματική αποκατάσταση της κακότυχης Ουράντια.

76:5.7 (853.1) Η κακοτυχία, ωστόσο, δεν υπήρξε η μοναδική μοίρα της Ουράντια. Τούτος ο πλανήτης υπήρξε, επίσης, ο ευτυχέστερος στο τοπικό σύμπαν του Νέβαδον. Οι Ουραντιανοί θα πρέπει όλα τούτα να τα θεωρούν κέρδος, αν τα σφάλματα των προγόνων τους και τα λάθη των πρώτων κυβερνητών του κόσμου τους, καταβύθισαν τον πλανήτη σε μια τόσο απέλπιδα κατάσταση σύγχυσης, και ακόμα περισσότερο καταστράφηκαν από την αμαρτία και το κακό, που το ίδιο αυτό υπόβαθρο το ζόφου θα γοήτευε τόσο πολύ τον Μιχαήλ του Νέβαδον, ώστε να επιλέξει τον κόσμο αυτό ως την αρένα για να αποκαλύψει την γεμάτη αγάπη προσωπικότητα του Πατέρα εν ουρανοίς. Δεν είναι ότι η Ουράντια χρειαζόταν έναν Δημιουργό Υιό για να βάλει σε τάξη τις μπερδεμένες υποθέσεις της. Είναι, μάλλον, ότι το κακό και η αμαρτία στην Ουράντια διέθεσαν στον Δημιουργό Υιό ένα πλέον διακριτό σκηνικό για να αποκαλύψει την απαράμιλλη αγάπη, το έλεος και την υπομονή του εν Παραδείσω Πατέρα.

## 6. Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΑΣ

76:6.1 (853.2) Ο Αδάμ και η Εύα πήγαν στην θνητή τους ανάπαυση με δυνατή πίστη στις υποσχέσεις που τους έδωσαν οι Μελχισεδέκ, ότι κάποτε θα ξυπνούσαν από τον ύπνο του θανάτου για να ξαναρχίσουν τη ζωή τους στους αρχοντικούς κόσμους, κόσμους τόσο οικείους σε αυτούς από τις μέρες που προηγήθηκαν της αποστολής τους μέσα στην υλική σάρκα της ιώδους φυλής της Ουράντια.

76:6.2 (853.3) Δεν αναπαύθηκαν για πολύ στη λησμονιά του ασύνειδου ύπνου των θνητών του κόσμου. Την τρίτη μέρα μετά τον θάνατο του Αδάμ, τη δεύτερη μετά την σεβάσμια ταφή του, τα τάγματα του Λάναφορζ, υποστηριζόμενα από τον εν ενεργεία Ύψιστο της Εδέμτια και έχοντας την συναίνεση της Ενοποίησης των Ημερών στον Σάλβινκτον, ενεργούντων για τον Μιχαήλ, τοποθετήθηκαν στα χέρια του Γαβριήλ, διευθύνοντος το ειδικό προσκλητήριο των διακεκριμένων διασωθέντων της Αδαμικής παράβασης στην Ουράντια. Και σύμφωνα με την εντολή αυτή της ειδικής ανάστασης, την υπ’ αριθμόν είκοσι έξι της σειράς της Ουράντια, Ο Αδάμ και η Εύα επανα-προσωποποιήθηκαν και επανα-συναθροίσθηκαν στις αίθουσες ανάστασης των αρχοντικών κόσμων της Σατάνια μαζί με 1.316 από τους συντρόφους τους στην εμπειρία του πρώτου κήπου. Πολλές άλλες πιστές ψυχές είχαν ήδη μεταφερθεί την εποχή της άφιξης του Αδάμ, που συνοδεύθηκε από μια διανεμητική κρίση τόσο των κοιμώμενων διασωθέντων, όσο και των ζώντων προσοντούχων ανελισσόμενων.

76:6.3 (853.4) Ο Αδάμ και η Εύα γρήγορα πέρασαν από τους κόσμους της προοδευτικής ανέλιξης έως ότου απέκτησαν την ιδιότητα του πολίτη της Ιερουσέμ, για να γίνουν άλλη μία φορά κάτοικοι του πλανήτη καταγωγής τους, αυτή τη φορά όμως, ως μέλη μιας διαφορετικής τάξης συμπαντικών προσωπικοτήτων. Έφυγαν από την Ιερουσέμ ως μόνιμοι πολίτες – Υιοί του Θεού. Επέστρεψαν ως ανελισσόμενοι πολίτες – υιοί του ανθρώπου. Προσαρτήθηκαν αμέσως στην υπηρεσία της Ουράντια στην πρωτεύουσα του συστήματος, ενώ αργότερα τους δόθηκε η ιδιότητα του μέλους των τεσσάρων και είκοσι συμβούλων, οι οποίοι αποτελούν το σημερινό συμβουλευτικό-ελεγκτικό σώμα της Ουράντια.

76:6.4 (854.1) Και έτσι τελειώνει η ιστορία των Πλανητικών Αδάμ και Εύας της Ουράντια, μια ιστορία δοκιμασίας, τραγωδίας, και θριάμβου, τουλάχιστον προσωπικού θριάμβου για τους καλοπροαίρετους αλλά παραπλανημένους Υλικούς, Υιό και Θυγατέρα και αναμφίβολα, στο τέλος, μια ιστορία απώτατου θριάμβου για τον κόσμο τους και τους διαταραγμένους από την ανταρσία και παρενοχλούμενους από το κακό κατοίκους του. Συνοψίζοντας συνολικά, ο Αδάμ και η Εύα έκαναν μια γενναία συνεισφορά στον γοργό εκπολιτισμό και επιτάχυναν τη βιολογική πρόοδο της ανθρώπινης φυλής. Άφησαν μια σπουδαία κουλτούρα στη γη, δεν ήταν, όμως, δυνατόν για ένα τέτοιο προηγμένο πολιτισμό να διασωθεί, όντας αντιμέτωπος με την πρώιμη διάλυση και την μετέπειτα καταβύθιση της Αδαμικής κληρονομιάς. Είναι οι άνθρωποι που φτιάχνουν έναν πολιτισμό, δεν φτιάχνει ο πολιτισμός τους ανθρώπους.

76:6.5 (854.2) [Παρουσιάσθηκε από τον Σολώνια, τη σεραφική «φωνή στον Κήπο.»