Το Βιβλίο της Ουράντια

<< Εγγραφο 80 | Μέρη | Περιεχόμενο | Εγγραφο 82 >>

Εγγραφο 81

# Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

81:0.1 (900.1) ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ από τις ταλαντεύσεις εξ αιτίας της διακοπής των σχεδίων για βελτίωση του κόσμου όπως προβλέπονταν στις αποστολές του Καλιγκάστια και του Αδάμ, η βασική οργανική εξέλιξη του ανθρώπινου είδους εξακολούθησε να ανελίσσει τις φυλές στην κλίμακα της ανθρώπινης προόδου και της φυλετικής ανάπτυξης. Η εξέλιξη μπορεί να καθυστερηθεί αλλά δεν μπορεί να σταματηθεί.

81:0.2 (900.2) Η επίδραση της ιώδους φυλής, αν και αριθμητικά μικρότερης από όσο είχε σχεδιασθεί, επέφερε μια πρόοδο στον πολιτισμό, η οποία, από τις μέρες του Αδάμ, υπερέβη κατά πολύ την πρόοδο της ανθρωπότητας κατά το διάστημα ολόκληρης της προηγούμενης ύπαρξής της, σχεδόν ενός εκατομμυρίου χρόνων.

## 1. ΤΟ ΛΙΚΝΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

81:1.1 (900.3) Για περίπου τριάντα πέντε χιλιάδες χρόνια μετά την εποχή του Αδάμ, το λίκνο του πολιτισμού βρισκόταν στη νοτιοδυτική Ασία, εκτεινόμενο από την κοιλάδα του Νείλου προς τα ανατολικά και λίγο προς το βορρά, διασχίζοντας τη βόρεια Αραβία, περνώντας από τη Μεσοποταμία και φθάνοντας στο Τουρκεστάν. Και το κλίμα υπήρξε ο αποφασιστικός παράγων για την εγκαθίδρυση του πολιτισμού σε εκείνη την περιοχή.

81:1.2 (900.4) Ήταν οι μεγάλες κλιματολογικές και γεωλογικές μεταβολές στην βόρεια Αφρική και τη δυτική Ασία που έφεραν το τέλος των μεταναστεύσεων των Αδαμιτών, αποκλείοντάς τους από την Ευρώπη εξ αιτίας της διεύρυνσης της Μεσογείου και εκτρέποντας το μεταναστευτικό ρεύμα βόρεια και ανατολικά στο Τουρκεστάν. Μέχρι την εποχή της ολοκλήρωσης αυτών των ανυψώσεων της ξηράς και των σχετιζόμενων κλιματολογικών αλλαγών, γύρω στο 15.000 π.Χ., ο πολιτισμός είχε καταλαγιάσει σε μια παγκόσμια ακινησία, με εξαίρεση τις πολιτισμικές ζυμώσεις και τα βιολογικά αποθέματα των Ανδιτών, τα οποία εξακολουθούσαν να περιορίζονται από τα βουνά προς τα ανατολικά στην Ασία και από τα εξαπλούμενα δάση στην Ευρώπη, προς τα δυτικά.

81:1.3 (900.5) Η κλιματολογική εξέλιξη ετοιμάζεται τώρα να ολοκληρώσει αυτό που όλες οι άλλες προσπάθειες είχαν αποτύχει να κάνουν, δηλαδή, να υποχρεώσει τον Ευρασιανό άνθρωπο να εγκαταλείψει το κυνήγι για χάρη των περισσότερο προηγμένων ενασχολήσεων της βοσκής και της αγροκαλλιέργειας. Η εξέλιξη μπορεί να είναι αργή, αλλά είναι τρομερά δραστική.

81:1.4 (900.6) Καθώς χρησιμοποιούνταν σκλάβοι τόσο γενικευμένα από τους πρώιμους καλλιεργητές, τον αγρότη πρωτύτερα τον περιφρονούσαν και ο κυνηγός και ο βοσκός. Για αιώνες η καλλιέργεια του εδάφους θεωρείτο ταπεινωτική. Εξ αυτού και η αντίληψη ότι ο μόχθος της καλλιέργειας της γης είναι κατάρα, ενώ αποτελεί τη μέγιστη ευλογία. Ακόμη και κατά την εποχή του Κάιν και του Άβελ οι θυσίες του ποιμενικού βίου έχαιραν πολύ μεγαλύτερης εκτίμησης από τις προσφορές της γεωργίας.

81:1.5 (900.7) Ο άνθρωπος κανονικά εξελίχθηκε σε καλλιεργητή από κυνηγό περνώντας από το στάδιο του βοσκού, και τούτο ήταν αληθές και για τους Ανδίτες, αλλά πιο συχνά ο εξελικτικός εξαναγκασμός της κλιματικής αναγκαιότητας έκανε ολόκληρες φυλές να μεταβαίνουν απ’ ευθείας από κυνηγοί σε επιτυχημένους αγρότες. Το φαινόμενο, όμως, αυτό, του να περνούν κατ’ ευθείαν από το κυνήγι στην καλλιέργεια, συνέβη μόνο στις περιοχές εκείνες όπου υπήρχε σε μεγάλο βαθμό ανάμειξη της φυλής με τους ιώδεις γόνους.

81:1.6 (901.1) Οι εξελικτικοί λαοί (ιδιαίτερα οι Κινέζοι) έμαθαν από νωρίς να φυτεύουν σπόρους και να καλλιεργούν σπαρτά παρατηρώντας την ανάπτυξη των σπόρων που τυχαία είχαν υγρανθεί, ή, εκείνων που είχαν τοποθετηθεί σε τάφους ως τροφή για τους εκλιπόντες. Σε ολόκληρη, ωστόσο, την νοτιοδυτική Ασία, κατά μήκος των γόνιμων βυθών των ποταμών και των γειτονικών πεδιάδων, οι Ανδίτες υλοποιούσαν τις βελτιωμένες τεχνικές καλλιέργειας που είχαν κληρονομήσει από τους προγόνους τους, οι οποίοι είχαν κάνει την αγροκαλλιέργεια και την κηπουρική τις κύριες ενασχολήσεις τους, εντός των ορίων του δεύτερου κήπου.

81:1.7 (901.2) Για χιλιάδες χρόνια οι απόγονοι του Αδάμ καλλιεργούσαν σιτάρι και κριθάρι, όπως αυτά είχαν βελτιωθεί στον Κήπο, σε ολόκληρη την έκταση των υψιπέδων των άνω συνόρων της Μεσοποταμίας. Οι απόγονοι του Αδάμ και του Αδάμσαν εδώ συναντήθηκαν, εμπορεύθηκαν, και συναναστράφηκαν κοινωνικά.

81:1.8 (901.3) Ήταν αυτές οι αναγκαστικές αλλαγές στις συνθήκες διαβίωσης που έκαναν ένα τόσο μεγάλο ποσοστό της ανθρώπινης φυλής να γίνει παμφάγο, όσον αφορά στις διαιτητικές πρακτικές. Και ο συνδυασμός της δίαιτας σιταριού, ρυζιού, και λαχανικών με την σάρκα των ζώων των κοπαδιών σηματοδότησε ένα μεγάλο βήμα μπροστά, στην υγεία και την ευρωστία των αρχαίων αυτών λαών.

## 2. ΤΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

81:2.1 (901.4) Η ανάπτυξη της κουλτούρας στηρίζεται στην εξέλιξη των εργαλείων του πολιτισμού. Και τα εργαλεία τα οποία χρησιμοποίησε ο άνθρωπος στην ανέλιξή του από την άγρια κατάσταση ήταν αποτελεσματικά, ως το σημείο όπου αποδέσμευσαν την ανθρώπινη δύναμη ώστε να επιτύχει ανώτερα έργα.

81:2.2 (901.5) Εσείς που τώρα ζείτε στην εποχή του αναπτυσσόμενου πολιτισμού και στην αρχόμενη πρόοδο επί των κοινωνικών θεμάτων, που πραγματικά έχετε λίγο ελεύθερο χρόνο για να σκεφθείτε πάνω στην κοινωνία και τον πολιτισμό, δεν πρέπει να παραβλέπετε το γεγονός ότι οι παλιοί σας πρόγονοι διέθεταν ελάχιστο, ή καθόλου ελεύθερο χρόνο που θα μπορούσε να αφιερωθεί στο στοχαστικό αναλογισμό και την κοινωνική θεώρηση.

81:2.3 (901.6) Οι πρώτες τέσσερις μεγάλες πρόοδοι στον ανθρώπινο πολιτισμό ήσαν:

81:2.4 (901.7) 1. Η τιθάσευση της φωτιάς.

81:2.5 (901.8) 2. Η εξημέρωση των ζώων.

81:2.6 (901.9) 3. Η υποδούλωση των αιχμαλώτων.

81:2.7 (901.10) 4. Η ατομική ιδιοκτησία.

81:2.8 (901.11) Ενώ η φωτιά, η πρώτη μεγάλη ανακάλυψη, άνοιξε, τελικά, τις θύρες του επιστημονικού κόσμου, ελάχιστη αξία είχε, από την άποψη αυτή, για τον πρωτόγονο άνθρωπο. Αρνούταν να αναγνωρίσει φυσικές αιτίες ως ερμηνείες των κοινότοπων φαινομένων.

81:2.9 (901.12) Όταν ρωτούνταν από πού ήλθε η φωτιά, η απλή ιστορία του Άνδον και του πυρόλιθου γοργά αντικαταστάθηκε από το μύθο του πώς ο Προμηθέας την έκλεψε από τον Ουρανό. Οι αρχαίοι αναζητούσαν μια υπερφυσική ερμηνεία για όλα τα φυσικά φαινόμενα που δεν βρίσκονταν στην ακτίνα της προσωπικής τους κατανόησης. Και πολλοί σύγχρονοι εξακολουθούν να το κάνουν αυτό. Η αποπροσωποποίηση των αποκαλούμενων φυσικών φαινομένων χρειάσθηκε αιώνες και δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Ωστόσο, η ειλικρινής, γνήσια και χωρίς φόβο αναζήτηση των πραγματικών αιτίων δημιούργησε τη σύγχρονη επιστήμη. Μετέτρεψε την αστρολογία στην αστρονομία, την αλχημεία στην χημεία και τη μαγεία στην ιατρική.

81:2.10 (901.13) Στην προ της εφεύρεσης των μηχανών εποχή, ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος μπορούσε να επιτύχει το έργο του, χωρίς να το κάνει ο ίδιος, ήταν να χρησιμοποιήσει ένα ζώο. Η εξημέρωση των ζώων του έδωσε ζωντανά εργαλεία, η ευφυής χρήση των οποίων προετοίμασε το δρόμο για τη γεωργία, αλλά και τις μεταφορές. Και χωρίς αυτά τα ζώα, ο άνθρωπος δεν θα είχε ανέλθει από την πρωτόγονη κατάσταση στα επίπεδα του μετέπειτα πολιτισμού.

81:2.11 (902.1) Τα περισσότερα από τα ζώα που προσφέρονταν για εξημέρωση βρίσκονταν στην Ασία, ιδιαίτερα στις κεντρικές και νότιες περιοχές. Αυτός ήταν ο λόγος που ο πολιτισμός προόδευσε ταχύτερα στις περιοχές αυτές, απ’ όσο σε άλλα μέρη του κόσμου. Πολλά από τα ζώα αυτά είχαν εξημερωθεί δύο φορές στο παρελθόν και την εποχή των Ανδιτών εξημερώθηκαν άλλη μία φορά. Ωστόσο ο σκύλος είχε μείνει κοντά στους κυνηγούς από τότε που εξημερώθηκε από το γαλάζιο άνθρωπο πάρα πολλούς αιώνες πριν.

81:2.12 (902.2) Οι Ανδίτες του Τουρκεστάν ήσαν οι πρώτοι λαοί που εξημέρωσαν σε μεγάλο βαθμό το άλογο και αυτός είναι ένας ακόμη λόγος που ο πολιτισμός τους κυριάρχησε για τόσα πολλά χρόνια. Ως το 5000 π.Χ., οι αγρότες της Μεσοποταμίας, του Τουρκεστάν και της Κίνας είχαν αρχίσει να εκτρέφουν πρόβατα, κατσίκες, αγελάδες, καμήλες, άλογα, όρνιθες και ελέφαντες. Χρησιμοποιούσαν ως υποζύγια τα βόδια, τις καμήλες, τα άλογα και τα γιακ. Ο άνθρωπος υπήρξε, κάποτε, ο ίδιος υποζύγιο. Ένας αρχηγός της γαλάζιας φυλής είχε κάποτε εκατό χιλιάδες ανθρώπους στην κατοχή του ως υποζύγια.

81:2.13 (902.3) Οι θεσμοί της δουλείας και της ατομικής ιδιοκτησίας της γης αναπτύχθηκαν μαζί με τη γεωργία. Η δουλεία ανέβασε τα πρότυπα διαβίωσης του αφέντη και του εξασφάλισε περισσότερο ελεύθερο χρόνο για κοινωνικές συναναστροφές.

81:2.14 (902.4) Ο άγριος είναι σκλάβος της φύσης, ο επιστημονικός, όμως, πολιτισμός προσφέρει αυξανόμενη ελευθερία στην ανθρωπότητα. Με τη βοήθεια των ζώων, της φωτιάς, του ανέμου, του νερού, του ηλεκτρισμού αλλά και των άλλων, των άγνωστων ακόμη, πηγών ενέργειας, ο άνθρωπος απελευθερώθηκε και θα εξακολουθήσει να απελευθερώνεται από την αναγκαιότητα του αδιάλειπτου μόχθου. Ανεξάρτητα από τα παροδικά προβλήματα που δημιουργούνται εξ αιτίας της γόνιμης εφεύρεσης των μηχανών, τα απώτατα οφέλη που θα αποκομισθούν από τις μηχανολογικές αυτές εφευρέσεις είναι ανεκτίμητα. Ο πολιτισμός δεν μπορεί ποτέ να αναπτυχθεί, πολύ λιγότερο να παγιωθεί, έως ότου ο άνθρωπος διαθέσει ελεύθερο χρόνο για να σκεφθεί, να σχεδιάσει, να φαντασθεί καινούργιους και καλύτερους τρόπους για να κάνει πράγματα.

81:2.15 (902.5) Ο άνθρωπος, αρχικά, βρήκε απλά ένα καταφύγιο, έζησε κάτω από βράχους, ή κατοίκησε σε σπηλιές. Κατόπιν προσάρμοσε φυσικά υλικά, όπως το ξύλο και η πέτρα για να φτιάξει τις καλύβες της οικογένειάς του. Τέλος, εισήλθε στο δημιουργικό στάδιο της οικοδόμησης κατοικιών, έμαθε να φτιάχνει τούβλα και άλλα οικοδομικά υλικά.

81:2.16 (902.6) Οι λαοί των υψιπέδων του Τουρκεστάν υπήρξαν οι πρώτοι από τις πιο σύγχρονες φυλές που έκτισαν ξύλινα σπίτια, σπίτια που δεν ήσαν διόλου διαφορετικά από τις αρχικές, από κορμούς φτιαγμένες, καλύβες των πρωτοπόρων Αμερικανών εποίκων. Σε όλες τις πεδινές εκτάσεις οι ανθρώπινες κατοικίες ήσαν φτιαγμένες από τούβλα. Αργότερα, από ψημένα τούβλα.

81:2.17 (902.7) Οι παλαιότερες παραποτάμιες φυλές έφτιαχναν τις καλύβες τους τοποθετώντας μακριές κολώνες μέσα στο έδαφος, κυκλικά. Τα επάνω μέρη τους, στη συνέχεια, ενώνονταν, φτιάχνοντας το σκελετό της καλύβας, ο οποίος πλεκόταν με εγκάρσια καλάμια, κάνοντας ολόκληρη την κατασκευή να μοιάζει με πελώριο αναποδογυρισμένο καλάθι. Η κατασκευή αυτή επιχρίζετο, κατόπιν, με πηλό και, αφού στέγνωνε στον ήλιο, ήταν πλέον μια πολύ εξυπηρετική, αδιάβροχη κατοικία.

81:2.18 (902.8) Ήταν από τις πολύ παλιές αυτές καλύβες που προήλθε η μεταγενέστερη έμπνευση για την ανεξάρτητη ύφανση όλων των ειδών των καλαθιών. Μέσα σε μια ομάδα, η έμπνευση της κατασκευής κεραμικών ξεπήδησε από την παρατήρηση των αποτελεσμάτων της επίχρισης αυτών των σκελετών με υγρό πηλό. Η πρακτική του να σκληραίνουν τα κεραμικά με το ψήσιμο ανεκαλύφθη όταν μια από τις καλυμμένες με πηλό, πρωτόγονες αυτές καλύβες κάηκε συμπτωματικά. Οι τέχνες των παλαιότερων καιρών ήσαν, πολλές φορές, απόρροια τυχαίων περιστατικών που συνόδευαν την καθημερινή ζωή των πρώτων ανθρώπων. Τουλάχιστον, αυτό ισχύει για ολόκληρη, σχεδόν, την εξελικτική πρόοδο της ανθρωπότητας μέχρι την έλευση του Αδάμ.

81:2.19 (903.1) Ενώ η κεραμική είχε αρχικά εισαχθεί από το επιτελείο του Πρίγκιπα, μισό, περίπου, εκατομμύριο χρόνια πριν, η κατασκευή πήλινων αγγείων είχε ουσιαστικά σταματήσει για περισσότερο από εκατόν πενήντα χιλιάδες χρόνια. Μόνον οι προ-Σουμερικοί Νοδίτες που κατοικούσαν στις ακτές του κόλπου εξακολούθησαν να φτιάχνουν πήλινα αγγεία. Η τέχνη της κατασκευής κεραμικών αναβίωσε την εποχή του Αδάμ. Η διασπορά της τέχνης αυτής ήταν ταυτόχρονη με την εξάπλωση των ερήμων της Αφρικής, της Αραβίας και της κεντρικής Ασίας και διαδόθηκε σε διαδοχικά κύματα βελτιούμενων τεχνικών από τη Μεσοποταμία και ολόκληρο το Ανατολικό Ημισφαίριο.

81:2.20 (903.2) Οι πολιτισμοί αυτοί της εποχής των Ανδιτών δεν μπορούν πάντα να ιχνηλατηθούν από τα στάδια της κεραμικής τους, ή των άλλων τεχνών. Η ομαλή πορεία της ανθρώπινης εξέλιξης περιπλέχτηκε τρομερά από τα καθεστώτα αμφότερων της Δαλαμάτια και της Εδέμ. Συμβαίνει συχνά τα μεταγενέστερα αγγεία και σκεύη να είναι κατώτερα των παλαιότερων προϊόντων των γνησιότερων Ανδιτών λαών.

## 3. ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ, ΟΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ, ΚΑΙ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ

81:3.1 (903.3) Η κλιματική καταστροφή των πλούσιων, απέραντων λιβαδιών κυνηγιού και βοσκής του Τουρκεστάν, η οποία ξεκίνησε περίπου το 12.000 π.Χ., ανάγκασε τους ανθρώπους των περιοχών αυτών να καταφύγουν σε νέες μορφές επινοήσεων και πρωτόγονων κατασκευών. Ορισμένοι στράφηκαν στην εκτροφή εξημερωμένων κοπαδιών, άλλοι έγιναν γεωργοί, ή συλλέκτες τροφών που μεγάλωναν στο νερό, ο ανώτερος, ωστόσο, τύπος της Ανδιτικής ευφυΐας διάλεξε να καταπιαστεί με το εμπόριο και τις κατασκευές. Έφθασε να γίνει έθιμο για ολόκληρες φυλές να αφιερώνονται στην ανάπτυξη μιας και μόνης δραστηριότητας. Από την κοιλάδα του Νείλου ως το Χίντου Κους και από τον Γάγγη ως τον Κίτρινο Ποταμό, κύρια ασχολία των ανώτερων φυλών έγινε η καλλιέργεια του εδάφους, με το εμπόριο ως δευτερεύουσα δραστηριότητα.

81:3.2 (903.4) Η αύξηση στις συναλλαγές και την μεταποίηση των πρώτων υλών σε διάφορα εμπορεύσιμα αντικείμενα συνετέλεσε άμεσα στη δημιουργία εκείνων των πρώιμων και ημι-ειρηνικών κοινοτήτων οι οποίες άσκησαν μεγάλη επιρροή στην εξάπλωση της κουλτούρας και των τεχνών του πολιτισμού. Πριν την εποχή του εκτεταμένου παγκόσμιου εμπορίου, οι κοινότητες ήσαν φατριακές – διευρυμένες οικογενειακές ομάδες. Το εμπόριο συναδέλφωσε διαφορετικά είδη ανθρώπων, συμβάλλοντας έτσι στην ταχύτερη αλληλεπίδραση της κουλτούρας.

81:3.3 (903.5) Περίπου δώδεκα χιλιάδες χρόνια πριν, ανέτειλε η εποχή των ανεξάρτητων πόλεων. Και αυτές οι πρωτόγονες πόλεις εμπορίου και κατασκευών περιβάλλονταν πάντοτε από ζώνες αγροκαλλιέργειας και εκτροφής βοοειδών. Ενώ είναι γεγονός ότι οι κατασκευές προωθήθηκαν εξ αιτίας της έξαρσης των προτύπων διαβίωσης, δεν πρέπει να έχετε λανθασμένες απόψεις σχετικά με τις βελτιώσεις της πρώιμης αστικής ζωής. Οι πρώτες φυλές δεν ήσαν σε μεγάλο βαθμό τακτικές και καθαρές, και η μέση πρωτόγονη κοινότητα ανυψωνόταν από τριάντα έως εξήντα εκατοστά κάθε είκοσι πέντε χρόνια, ως αποτέλεσμα απλά και μόνο της συγκέντρωσης ρύπων και απορριμμάτων. Ορισμένες από τις παλαιότερες αυτές πόλεις ανυψώνονταν επίσης από το περιβάλλον έδαφος πολύ γρήγορα επειδή οι καλύβες τους από άψητη λάσπη ήταν βραχύβιες, και ήταν η συνήθεια να κτίζουν νέα οικήματα πάνω στα ερείπια των παλιών.

81:3.4 (903.6) Η ευρέως διαδεδομένη χρήση των μετάλλων ήταν ένα χαρακτηριστικό της εποχής αυτής των πρώτων βιομηχανικών και εμπορικών πόλεων. Έχετε ήδη βρει έναν πολιτισμό χαλκού στο Τουρκεστάν, που χρονολογείται πριν τα 9000 π.Χ., και οι Ανδίτες από νωρίς έμαθαν να επεξεργάζονται, τον σίδηρο, τον χρυσό, και τον χαλκό, επίσης. Οι συνθήκες, ωστόσο, ήσαν πολύ διαφορετικές μακριά από τα περισσότερο προηγμένα κέντρα του πολιτισμού. Δεν υπήρχαν ευδιάκριτες περίοδοι, όπως η Λίθινη Εποχή, η Εποχή του Χαλκού και η Εποχή του Σιδήρου. Και οι τρεις τους υπήρχαν ταυτόχρονα σε διαφορετικές τοποθεσίες.

81:3.5 (904.1) Ο χρυσός ήταν το πρώτο μέταλλο που αναζήτησε ο άνθρωπος. Ήταν εύκολος στην επεξεργασία και, αρχικά, χρησιμοποιείτο μόνο ως διακοσμητικός. Ο χαλκός χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια, αλλά όχι σε μεγάλη έκταση, έως ότου αναμίχθηκε με τον κασσίτερο για να δημιουργήσει τον σκληρότερο ορείχαλκο. Η ανακάλυψη της ανάμιξης του χαλκού και του κασσίτερου για την κατασκευή ορείχαλκου έγινε από έναν από τους Αδαμσονίτες του Τουρκεστάν, των οποίων το ορυχείο χαλκού έτυχε να βρίσκεται δίπλα σε ένα κοίτασμα κασσίτερου.

81:3.6 (904.2) Με την εμφάνιση των πρωτόγονων κατασκευών και την απαρχή της βιομηχανίας, το εμπόριο έγινε γοργά η ισχυρότερη επίδραση στην εξάπλωση του πολιτισμού. Το άνοιγμα εμπορικών διαύλων, χερσαίων και θαλάσσιων, διευκόλυνε τα μέγιστα τα ταξίδια και την ανάμιξη της κουλτούρας, καθώς επίσης και τη συγχώνευση των πολιτισμών. Ως τα 5000 π.Χ. το άλογο χρησιμοποιούταν γενικευμένα σε όλες τις πολιτισμένες και ημιπολιτισμένες χώρες. Οι μεταγενέστερες αυτές φυλές δεν διέθεταν μόνο το εξημερωμένο άλογο, αλλά επίσης διάφορους τύπους αμαξών και αρμάτων. Αιώνες πριν, είχε χρησιμοποιηθεί ο τροχός, τώρα όμως, οχήματα με τέτοιον εξοπλισμό αυτό χρησιμοποιούνταν σε ολόκληρο τον κόσμο για το εμπόριο αλλά και για τον πόλεμο.

81:3.7 (904.3) Ο ταξιδευτής έμπορος και ο περιπλανώμενος εξερευνητής συνέβαλαν περισσότερο στην πρόοδο του ιστορικού πολιτισμού από όσο όλες οι άλλες επιδράσεις μαζί. Οι στρατιωτικές κατακτήσεις, ο αποικισμός, και οι ιεραποστολικές επιχειρήσεις που υποστηρίχθηκαν από τις μεταγενέστερες θρησκείες υπήρξαν επίσης παράγοντες στην εξάπλωση της κουλτούρας. Όλα όμως αυτά ήταν δευτερεύοντα προς τις εμπορικές σχέσεις, οι οποίες διαρκώς επιταχύνονταν εξ αιτίας της ραγδαίας εξέλιξης των τεχνών και επιστημών της παραγωγής.

81:3.8 (904.4) Η ενστάλαξη των Αδαμικών γόνων στις ανθρώπινες φυλές όχι μόνο επιτάχυνε το ρυθμό προόδου του πολιτισμού, αλλά επιπλέον διήγειρε την ροπή τους προς την περιπέτεια και την εξερεύνηση, σε σημείο που το μεγαλύτερο μέρος της Ευρασίας και της βόρειας Αφρικής είχε πλέον καταληφθεί από τους ταχύτατα πολλαπλασιαζόμενους μικτούς απογόνους των Ανδιτών.

## 4. ΟΙ ΜΙΚΤΕΣ ΦΥΛΕΣ

81:4.1 (904.5) Προσεγγίζοντας την αυγή των ιστορικών χρόνων, το σύνολο της Ευρασίας, η βόρεια Αφρική και τα Νησιά του Ειρηνικού έχουν κατακλυσθεί από τις μεικτές φυλές της ανθρωπότητας. Και αυτές φυλές του σήμερα προέκυψαν από τη μείξη και ανάμειξη των πέντε βασικών ανθρώπινων γενών της Ουράντια.

81:4.2 (904.6) Κάθε μία από τις φυλές της Ουράντια προσδιοριζόταν από ορισμένα ευδιάκριτα φυσικά χαρακτηριστικά. Οι Αδαμίτες και οι Νοδίτες ήσαν δολιχοκέφαλοι. Οι Ανδονίτες ήταν ευρυκέφαλοι. Οι Σάνγικ φυλές είχαν μέτριου μεγέθους κεφαλές, με τους κίτρινους και κυανούς ανθρώπους να τείνουν προς τον ευρυκέφαλο τύπο. Οι γαλάζιες φυλές, όταν αναμίχθηκαν με το Ανδονικό γένος, έγιναν οριστικά ευρυκέφαλοι. Οι δευτερογενείς Σάνγικ είχαν κεφαλές μεσαίες προς επιμήκεις.

81:4.3 (904.7) Αν και οι διαστάσεις αυτές του κρανίου είναι χρήσιμες για την αποκρυπτογράφηση της φυλετικής προέλευσης, ο σκελετός, ως σύνολο, είναι πολύ περισσότερο αξιόπιστος. Κατά την αρχική εξέλιξη των φυλών της Ουράντια υπήρχαν, αρχικά, πέντε ευδιάκριτοι τύποι σκελετικής δομής:

81:4.4 (904.8) 1. Ανδονική, οι αυτόχθονες της Ουράντια.

81:4.5 (904.9) 2. Πρωτογενής Σάνγικ, ερυθροί, κίτρινοι και κυανοί.

81:4.6 (904.10) 3. Δευτερογενής Σάνγικ, πορτοκαλί, πράσινοι, και ίντιγκο.

81:4.7 (904.11) 4. Νοδίτες, απόγονοι των Δαλαμάτιων.

81:4.8 (904.12) 5. Αδαμίτες, η ιώδης φυλή.

81:4.9 (904.13) Καθώς οι πέντε αυτές μεγάλες φυλετικές ομάδες αναμειγνύονταν εκτεταμένα, η συνεχής ανάμιξη έτεινε να επισκιάσει τον τύπο των Ανδονιτών με την κυριαρχία της Σάνγικ κληρονομικότητας. Οι Λάπωνες και οι Εσκιμώοι αποτελούν συγχωνεύσεις των Ανδονιτών και των κυανών Σάνγικ φυλών. Η σκελετική δομή τους πλησιάζει πολύ στη διατήρηση του αυτόχθονος Ανδονικού τύπου. Οι Αδαμίτες, όμως, και οι Νοδίτες αναμίχθηκαν τόσο πολύ με τις άλλες φυλές, ώστε μπορούν να διακριθούν μόνο ως μια καθολική Καυκασοειδής κατηγορία.

81:4.10 (905.1) Γενικά, λοιπόν, καθώς τα ανθρώπινα υπολείμματα των τελευταίων είκοσι χιλιάδων χρόνων έρχονται στο φως, είναι αδύνατο να διαχωρίσουμε τους πέντε αυθεντικούς τύπους. Η μελέτη των σκελετικών αυτών δομών θα αποκαλύψει ότι η ανθρωπότητα χωρίζεται, πλέον, σε τρεις, κατά προσέγγισιν, κατηγορίες:

81:4.11 (905.2) 1. Η Καυκασοειδής – η Ανδιτική πρόσμιξη των Νοδιτικών και Αδαμικών γενών, περαιτέρω τροποποιημένη από την πρόσμιξη πρωτογενών και (κάποιων) δευτερογενών Σάνγικ, και από σημαντική Ανδονική διασταύρωση. Οι λευκές φυλές της Δύσης, μαζί με ορισμένους Ινδικούς πληθυσμούς καθώς και πληθυσμούς των Ουραλίων-Αλτάι, Οι Δυτικές λευκές φυλές, μαζί με ορισμένους Ινδικούς και Τουρανικούς πληθυσμούς, περιλαμβάνονται στην ομάδα αυτή. Ο ενοποιητικός παράγοντας αυτής της υποδιαίρεσης είναι το μεγαλύτερο ή μικρότερο ποσοστό της κληρονομιάς των Ανδιτών.

81:4.12 (905.3) 2. Η Μογγολοειδής – ο βασικός Σάνγικ τύπος, που περιλαμβάνει τις αρχικές ερυθρές, κίτρινες, και κυανές φυλές. Οι Κινέζοι και οι Αμερινδοί ανήκουν στην ομάδα αυτή. Στην Ευρώπη ο Μογγολοειδής τύπος τροποποιήθηκε από την πρόσμιξη των δευτερογενών Σάνγικ και των Ανδονιτών. Ακόμη, δε, περισσότερο από την ενστάλαξη των Ανδιτών. Οι Μαλαίοι και οι άλλοι λαοί της Ινδονησίας περιλαμβάνονται στην ταξινόμηση αυτή, αν και περιέχουν ένα υψηλό ποσοστό αίματος δευτερογενών Σάνγικ.

81:4.13 (905.4) 3. Η Νεγροειδής – ο δευτερεύων Σάνγικ τύπος, ο οποίος αρχικά περιελάμβανε την πορτοκαλί, την πράσινη, και την ίντιγκο φυλή. Το καλύτερο παράδειγμα αυτού του τύπου είναι ο Νέγρος, και βρίσκεται σε ολόκληρη την Αφρική, την Ινδία, και την Ινδονησία, οπουδήποτε ήσαν εγκατεστημένες οι δευτερογενείς Σάνγικ φυλές.

81:4.14 (905.5) Στη Βόρεια Κίνα υπάρχει ένα ποσοστό συγχώνευσης Καυκασοειδών και Μογγολοειδών τύπων. Στην Εγγύς Ανατολή έχουν αναμιχθεί οι Καυκασοειδείς και οι Νεγροειδείς. Στην Ινδία, όπως και στη Νότια Αμερική, αντιπροσωπεύονται και οι τρεις τύποι. Και τα χαρακτηριστικά του σκελετού των τριών τύπων που επέζησαν διατηρούνται ακόμη και βοηθούν στο να αναγνωρίζεται η μετέπειτα γενεαλογία των σύγχρονων ανθρώπινων φυλών.

## 5. Η ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

81:5.1 (905.6) Η βιολογική εξέλιξη και ο ανθρωπιστικός πολιτισμός δεν συνδέονται απαραίτητα. Η οργανική εξέλιξη, σε οποιαδήποτε εποχή, μπορεί να προχωρήσει απρόσκοπτα ακόμη και εν μέσω πλήρους πολιτισμικής έκπτωσης. Όταν, όμως, εξετάζονται μακρόχρονες περίοδοι της ανθρώπινης ιστορίας, παρατηρείται ότι τελικά η εξέλιξη και η κουλτούρα σχετίζονται ως αίτιο και αποτέλεσμα. Η εξέλιξη μπορεί να προαχθεί απούσης της κουλτούρας, αλλά η πολιτιστική καλλιέργεια δεν ανθεί χωρίς το κατάλληλο υπόβαθρο της προηγηθείσας φυλετικής προόδου. Ο Αδάμ και η Εύα ουδεμία τέχνη, ξένη προς την πρόοδο της ανθρώπινης κοινωνίας, εισήγαγαν. Ωστόσο, το Αδαμικό αίμα πράγματι αύξησε την εγγενή ικανότητα των φυλών και αληθινά επιτάχυνε το ρυθμό προόδου της οικονομικής ανάπτυξης και της βιομηχανικής προόδου. Η απονομή του Αδάμ βελτίωσε την εγκεφαλική δύναμη των φυλών, επισπεύδοντας, με τον τρόπο αυτό, κατά πολύ τη διαδικασία της φυσικής εξέλιξης.

81:5.2 (905.7) Μέσω της γεωργίας, της εξημέρωσης των ζώων, και της βελτιωμένης αρχιτεκτονικής, η ανθρωπότητα, σταδιακά, ξέφυγε από το χειρότερο μέρος του ακατάπαυτου αγώνα για επιβίωση και άρχισε να αναζητά μέσα για να γλυκάνει τη διαδικασία της διαβίωσης. Και τούτη υπήρξε η απαρχή της προσπάθειας για υψηλότερα και όλο και υψηλότερα πρότυπα υλικής άνεσης. Με τις κατασκευές και τη βιομηχανία ο άνθρωπος βελτιώνει σταδιακά την περιεχόμενη απόλαυσης της θνητής ζωής.

81:5.3 (906.1) Η πολιτισμική κοινωνία, ωστόσο, δεν είναι μια μεγάλη φιλανθρωπική λέσχη κληρονομικού δικαιώματος, στην οποία όλοι είναι εκ γενετής δωρεάν μέλη και απολύτως ίσοι. Μάλλον πρόκειται για μια προηγμένη και πάντα προοδεύουσα συντεχνία γήινων εργατών, που δέχεται στις τάξεις της μόνο την αριστοκρατία των εργαζομένων εκείνων που αγωνίζονται για να κάνουν τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος, όπου τα παιδιά τους και τα παιδιά των παιδιών τους θα ζήσουν και θα προοδεύσουν στους αιώνες που θα έλθουν. Και η συντεχνία αυτή του πολιτισμού απαιτεί ακριβά τέλη εισόδου, ζητά αυστηρή και σκληρή πειθαρχία, επιβάλλει βαριές ποινές σε όλους τους αμφισβητίες και τους αντικομφορμιστές, ενώ προσφέρει ελάχιστες ατομικές ελευθερίες ή προνόμια, εκτός εκείνων της μεγαλύτερης ασφάλειας έναντι των κοινών κινδύνων και των φυλετικών απειλών.

81:5.4 (906.2) Οι κοινωνικές σχέσεις αποτελούν μία μορφή διασφάλισης της επιβίωσης η οποία, όπως οι ανθρώπινες υπάρξεις έχουν μάθει, είναι επωφελής. Γι’ αυτό οι περισσότεροι είναι πρόθυμοι να πληρώσουν τα ασφάλιστρα της αυτοθυσίας και του περιορισμού της ατομικής ελευθερίας, τα οποία η κοινωνία απαιτεί από τα μέλη της ανταμοιβή για τη βελτιωμένη αυτή ομαδική προστασία. Με λίγα λόγια, ο σύγχρονος κοινωνικός μηχανισμός αποτελεί ένα εμπειρικό πλάνο ασφάλισης, σχεδιασμένο να παρέχει ένα βαθμό σιγουριάς και προστασίας εναντίον της επιστροφής στις τρομερές και αντικοινωνικές συνθήκες που χαρακτήριζαν τις αρχικές εμπειρίες της ανθρώπινης φυλής.

81:5.5 (906.3) Η κοινωνία, γίνεται έτσι ένα συνεργικό περίγραμμα για να διασφαλίσει την αστική ελευθερία δια των θεσμών, την οικονομική ελευθερία δια του κεφαλαίου και της εφεύρεσης, την κοινωνική ελευθερία δια της καλλιέργειας και την απαλλαγή από τη βία δια των αστυνομικών κανονισμών.

81:5.6 (906.4) Η ισχύς δεν καθορίζει το δικαίωμα, αλλά, πράγματι, επιβάλλει τα κοινώς αναγνωρισμένα δικαιώματα κάθε επερχόμενης γενεάς. Η κύρια αποστολή μιας κυβέρνησης είναι ο καθορισμός των δικαιωμάτων, η δίκαιη και ορθή ρύθμιση των ταξικών διαφορών και η ενίσχυση της ισότητας των ευκαιριών υπό τους κανόνες του νόμου. Κάθε ανθρώπινο δικαίωμα συνδέεται με ένα κοινωνικό καθήκον. Το ομαδικό προνόμιο αποτελεί ασφαλιστικό μηχανισμό, ο οποίος απαιτεί απαρέγκλιτα την πλήρη εξόφληση των αναλογούντων ασφαλίστρων της ομαδικής υπηρεσίας. Και τα ομαδικά δικαιώματα, όπως και αυτά του ατόμου, πρέπει να προστατεύονται, περιλαμβάνοντας την ρύθμιση της σεξουαλικής ροπής.

81:5.7 (906.5) Η υποκείμενη στους ομαδικούς κανονισμούς ελευθερία είναι ο θεμιτός στόχος της κοινωνικής εξέλιξης. Η χωρίς περιορισμούς ελευθερία αποτελεί το μάταιο και ευφάνταστο όνειρο του ανερμάτιστου και επιπόλαιου ανθρώπινου νου.

## 6. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

81:6.1 (906.6) Ενώ η βιολογική εξέλιξη προχωρούσε πάντα ανοδικά, ένα μεγάλο μέρος της πολιτισμικής εξέλιξης βγήκε από την κοιλάδα του Ευφράτη κατά κύματα, τα οποία διαδοχικά εξασθενούσαν με το πέρασμα του χρόνου, ώσπου τελικά όλοι οι αμιγείς Αδαμικοί απόγονοι είχαν φύγει για να εμπλουτίσουν τους πολιτισμούς στην Ασία και την Ευρώπη. Οι φυλές δεν αναμίχθηκαν πλήρως, αλλά οι πολιτισμοί τους σε ένα σημαντικό βαθμό αναμίχθηκαν. Η κουλτούρα εξαπλώθηκε αργά-αργά σε ολόκληρο τον κόσμο. Και τούτος ο πολιτισμός πρέπει να διατηρηθεί και να υποστηριχθεί, αφού σήμερα δεν υπάρχουν νέες πηγές κουλτούρας, ούτε Ανδίτες για να αναζωογονήσουν και να διεγείρουν την αργή πρόοδο της εξέλιξης του πολιτισμού.

81:6.2 (906.7) Ο πολιτισμός ο οποίος τώρα εξελίσσεται στην Ουράντια αναπτύχθηκε και έχει βασιστεί πάνω στους ακόλουθους παράγοντες:

81:6.3 (906.8) 1. Οι φυσικές συνθήκες. Η φύση και η έκταση ενός υλικού πολιτισμού καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τους διαθέσιμους φυσικούς πόρους. Το κλίμα, ο καιρός, και πολυάριθμες φυσικές συνθήκες αποτελούν παράγοντες στην εξέλιξη της κουλτούρας.

81:6.4 (907.1) Την απαρχή της εποχής των Ανδιτών υπήρχαν μόνο δύο εκτεταμένοι και γόνιμοι ανοικτοί κυνηγότοποι σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο ένας ήταν στη Βόρεια Αμερική και είχε κατακλυσθεί από τους Αμερινδούς. Ο άλλος βρισκόταν στα βόρεια του Τουρκεστάν και ήταν εν μέρει κατειλημμένος από μια Ανδονική-κίτρινη φυλή. Οι αποφασιστικοί παράγοντες στην εξέλιξη μιας ανώτερης κουλτούρας στη νοτιοδυτική Ασία υπήρξαν η φυλή και το κλίμα. Οι Ανδίτες ήταν ένας σπουδαίος λαός, αλλά ο κρίσιμος παράγων που καθόρισε την πορεία του πολιτισμού τους ήταν η αυξανόμενη ξηρασία του Ιράν, του Τουρκεστάν και του Σινκιάνγκ, η οποία τους ανάγκασε να εφεύρουν και να υιοθετήσουν νέες και προηγμένες μεθόδους για να αποσπάσουν τα προς το ζην από τα όλο και λιγότερο εύφορα εδάφη τους.

81:6.5 (907.2) Ο σχηματισμός των ηπείρων καθώς και των άλλων γεωλογικών καταστάσεων άσκησε μεγάλη επίδραση στην απόφαση για ειρήνη, ή για πόλεμο. Ελάχιστοι Ουραντιανοί είχαν ποτέ τέτοια ευοίωνη ευκαιρία για συνεχή και ανεμπόδιστη ανάπτυξη, όσο αυτή που απόλαυσαν οι πληθυσμοί της Βόρειας Αμερικής – προστατευμένοι, πρακτικά, από όλες τις πλευρές, από απέραντους ωκεανούς.

81:6.6 (907.3) 2. Τα κεφαλαιουχικά αγαθά. Ο πολιτισμός δεν μπορεί ποτέ να αναπτυχθεί υπό συνθήκες πενίας. Ο ελεύθερος χρόνος είναι βασικός για την πρόοδο του πολιτισμού. Τα ατομικά χαρακτηριστικά ηθικής και πνευματικής αξίας μπορούν να αποκτηθούν απόντος του υλικού πλούτου, αλλά η πολιτισμική καλλιέργεια απορρέει μόνον από τις συνθήκες εκείνες της υλικής ευμάρειας, οι οποίες υποθάλπουν τον ελεύθερο χρόνο σε συνδυασμό με τη φιλοδοξία.

81:6.7 (907.4) Κατά τους πρωτόγονους καιρούς η ζωή στην Ουράντια ήταν μια σοβαρή και ορθολογιστική υπόθεση. Και ήταν για να αποδράσει από τον αδιάλειπτο αυτό αγώνα και τον ατέλειωτο μόχθο που η ανθρωπότητα είχε πάντα την τάση να μετακινείται προς το υγιεινό κλίμα των τροπικών. Ενώ οι θερμότερες αυτές ζώνες κατοίκησης προσέφεραν κάποια απαλλαγή από τον σκληρό αγώνα για την επιβίωση, οι φυλές και οι φατρίες που αναζήτησαν με τον τρόπο αυτό ανακούφιση, σπάνια αξιοποίησαν τον μη κεκτημένο ελεύθερο χρόνο τους, για την προώθηση του πολιτισμού. Η κοινωνική πρόοδος έχει πάντοτε προέλθει από τις σκέψεις και τα σχέδια των φυλών εκείνων οι οποίες έμαθαν, μέσω του συνετού μόχθου τους, πώς να αποσπούν τα προς το ζην από τη γη, με λιγότερη προσπάθεια και μικρότερες μέρες εργασίας και έγιναν, με τον τρόπο αυτό, ικανές να απολαμβάνουν ένα άξια κερδισμένο και επωφελές περιθώριο ελεύθερου χρόνου.

81:6.8 (907.5) 3. Η επιστημονική γνώση. Η υλική θεώρηση του πολιτισμού πρέπει πάντα να περιμένει τη συγκέντρωση επιστημονικών δεδομένων. Πέρασε πάρα πολύς καιρός, μετά την ανακάλυψη του τόξου και του βέλους και την αξιοποίηση των ζώων με σκοπό την κινητήρια δύναμη, πριν ο άνθρωπος μάθει πώς να τιθασεύει τον άνεμο και το νερό, για να ακολουθήσει η χρησιμοποίηση του ατμού και του ηλεκτρισμού. Σιγά-σιγά, όμως, τα εργαλεία του πολιτισμού βελτιώνονταν. Η υφαντουργία, η κεραμική, η εξημέρωση των ζώων και η μεταλλουργία ακολουθήθηκαν από μια εποχή γραφής και τυπογραφίας.

81:6.9 (907.6) Η γνώση είναι δύναμη. Η εφεύρεση προηγείται πάντα της επιτάχυνσης του ανθρωπιστικού πολιτισμού σε παγκόσμια κλίμακα. Η επιστήμη και η ανακάλυψη ωφελήθηκαν πάνω απ όλα από το τυπογραφικό πιεστήριο, και η αλληλεπίδραση όλων αυτών των πολιτισμικών και εφευρετικών δραστηριοτήτων επιτάχυνε τρομερά το ρυθμό της πολιτισμικής προόδου.

81:6.10 (907.7) Η επιστήμη διδάσκει τον άνθρωπο να μιλά στην καινούργια γλώσσα των μαθηματικών και εξασκεί τη σκέψη του ώστε να απαιτεί μεγάλη ακρίβεια. Επιπλέον η επιστήμη σταθεροποιεί τη φιλοσοφία δια της εξάλειψης του σφάλματος, ενώ εξαγνίζει τη θρησκεία δια της εξολόθρευσης των προλήψεων.

81:6.11 (907.8) 4. Οι ανθρώπινοι πόροι. Το ανθρώπινο δυναμικό είναι απαραίτητη για την εξάπλωση του πολιτισμού. Μεταξύ ίσων, ένας πολυπληθής λαός θα κυριαρχήσει στον πολιτισμό μιας μικρότερης φυλής. Επομένως, η αδυναμία ενός λαού να αυξηθεί αριθμητικά ως ένα ορισμένο σημείο εμποδίζει την πλήρη πραγμάτωση του εθνικού του πεπρωμένου, έρχεται, ωστόσο, ένα σημείο στην αύξηση του πληθυσμού, από το οποίο και μετά η περαιτέρω ανάπτυξη είναι αυτοκτονική. Ο αριθμητικός πολλαπλασιασμός πέραν του βέλτιστου της φυσιολογικής αναλογίας ανθρώπου-γης, σημαίνει είτε υποβάθμιση των προτύπων διαβίωσης, είτε άμεση επέκταση των εδαφικών συνόρων με ειρηνική εισχώρηση, ή με στρατιωτική κατάκτηση, βίαιη κατοχή.

81:6.12 (908.1) Ταράζεστε, πολλές φορές, με τις καταστροφές του πολέμου, αλλά πρέπει να αναγνωρίσετε την ανάγκη της δημιουργίας μεγάλων αριθμών θνητών, έτσι ώστε να υπάρξουν μεγάλες ευκαιρίες για κοινωνική και ηθική ανάπτυξη. Με μία τέτοια πλανητική γονιμότητα, σύντομα ανακύπτει το σοβαρό πρόβλημα του υπερπληθυσμού. Οι περισσότεροι από τους κατοικημένους κόσμους είναι μικροί. Η Ουράντια είναι μετρίου μεγέθους, ίσως κατά τι μικρότερη του κανονικού. Η βέλτιστη σταθεροποίηση του εθνικού πληθυσμού προάγει τον πολιτισμό και εμποδίζει τον πόλεμο. Και συνετό έθνος είναι εκείνο που ξέρει πότε να πάψει να αναπτύσσεται.

81:6.13 (908.2) Ωστόσο η πλουσιότερη σε φυσικά αποθέματα και σε πλέον προηγμένο μηχανολογικό εξοπλισμό ήπειρος, ελάχιστη πρόοδο θα πραγματοποιήσει, αν η ευφυΐα του πληθυσμού της βρίσκεται σε πτώση. Η γνώση μπορεί να αποκτηθεί με την παιδεία, αλλά η σοφία, που είναι απαραίτητη για τον πραγματικό πολιτισμό, μπορεί να διασφαλισθεί μόνο μέσα από την εμπειρία και από άνδρες και γυναίκες που είναι εγγενώς ευφυείς. Ένας τέτοιος λαός μπορεί να διδαχθεί από τις εμπειρίες του. Μπορεί να γίνει πραγματικά σοφός.

81:6.14 (908.3) 5. Η αποτελεσματικότητα των υλικών πόρων. Πολλά εξαρτώνται από τη σύνεση που επιδεικνύεται στην αξιοποίηση των φυσικών πόρων, της επιστημονικής γνώσης, των κεφαλαιουχικών αγαθών, και των ανθρώπινων δυνατοτήτων. Ο κύριος παράγων στον πρώιμο πολιτισμό υπήρξε η ισχύς που ασκήθηκε από συνετούς κοινωνικούς εξουσιαστές. Ο πολιτισμός κυριολεκτικά επιβλήθηκε στον πρωτόγονο άνθρωπο από τους ανώτερους συγχρόνους του. Οι καλο-οργανωμένες και ανώτερες μειονότητες κυβέρνησαν, κατά μέγα μέρος, τον κόσμο αυτό.

81:6.15 (908.4) Το δίκαιο δεν είναι του ισχυροτέρου αλλά ο ισχυρότερος είναι που δημιουργεί αυτό που υπάρχει και αυτό που έχει υπάρξει στην ιστορία. Μόνο πρόσφατα έφθασε η Ουράντια στο σημείο εκείνο, όπου η κοινωνία είναι πρόθυμη να εξετάσει την ηθική της ισχύος και των δικαιωμάτων.

81:6.16 (908.5) 6. Η αποτελεσματικότητα της γλώσσας. Η διάδοση του πολιτισμού πρέπει να ακολουθεί τη γλώσσα. Οι ζωντανές και αναπτυσσόμενες γλώσσες διασφαλίζουν την εξάπλωση του πολιτισμένου στοχασμού και σχεδιασμού. Κατά τις πρώιμες εποχές έγιναν σημαντικές πρόοδοι στη γλώσσα. Σήμερα, μία μεγάλη ανάγκη υφίσταται για την περαιτέρω γλωσσολογική ανάπτυξη, ώστε να διευκολυνθεί η έκφραση της εξελισσόμενης σκέψης.

81:6.17 (908.6) Η γλώσσα εξελίχθηκε μέσω των κοινωνικών σχέσεων, με κάθε τοπική ομάδα να αναπτύσσει το δικό της σύστημα ανταλλαγής λέξεων. Η γλώσσα αναπτύχθηκε μέσω των χειρονομιών, των σημάτων, των κραυγών, των μιμητικών ήχων, του τονισμού, και της προφοράς στη φωνητική απόδοση των μεταγενέστερων αλφαβήτων. Η γλώσσα αποτελεί το μεγαλύτερο και εξυπηρετικότερο εργαλείο της ανθρώπινης σκέψης, αλλά ουδέποτε ήκμασε, έως ότου οι κοινωνικές ομάδες εξασφάλισαν λίγο ελεύθερο χρόνο. Η τάση να παίζει κανείς με τη γλώσσα δημιούργησε καινούργιες λέξεις, την αργκό. Αν η πλειονότητα υιοθετήσει την αργκό, τότε η χρήση της την καθιστά γλώσσα. Η προέλευση των διαλέκτων καταφαίνεται στην εντρύφηση σε «μωρουδίστικη ομιλία» μέσα σε μια οικογένεια.

81:6.18 (908.7) Οι γλωσσικές διαφορές υπήρξαν πάντα το μεγαλύτερο εμπόδιο στην εξάπλωση της ειρήνης. Η κατάκτηση των διαλέκτων πρέπει να προηγείται της διάδοσης ενός πολιτισμού σε μια φυλή, σε μια ήπειρο, ή σε έναν ολόκληρο κόσμο. Μια παγκόσμια γλώσσα προάγει την ειρήνη, διασφαλίζει τον πολιτισμό, και αυξάνει την ευημερία. Έστω και αν οι γλώσσες ενός κόσμου μειωθούν σε ελάχιστες, η γνώση τους από τους λαούς που ηγούνται του πολιτισμού επηρεάζει σφόδρα την επίτευξη της παγκόσμιας ειρήνης και ευμάρειας.

81:6.19 (908.8) Ενώ ελάχιστη πρόοδος έχει γίνει στην Ουράντια προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης μιας διεθνούς γλώσσας, πάρα πολλά έχουν επιτευχθεί με την καθιέρωση των διεθνών εμπορικών συναλλαγών. Και όλες αυτές οι διεθνείς σχέσεις πρέπει να υποστηριχθούν, είτε αφορούν στη γλώσσα, είτε στο εμπόριο, την τέχνη, την επιστήμη, το ανταγωνιστικό παιχνίδι, ή την θρησκεία.

81:6.20 (909.1) 7. Η αποτελεσματικότητα των μηχανικών συσκευών. Η πρόοδος του πολιτισμού σχετίζεται άμεσα με την ανάπτυξη και την κατοχή εργαλείων, μηχανημάτων, και καναλιών διανομής. Τα βελτιωμένα εργαλεία, οι έξυπνες και αποδοτικές μηχανές, καθορίζουν την επιβίωση των ομάδων που ανταγωνίζονται στην αρένα του εξελισσόμενου πολιτισμού.

81:6.21 (909.2) Τον πρώτο καιρό, η μοναδική ενέργεια που χρησιμοποιείτο στην καλλιέργεια της γης ήταν η ανθρώπινη δύναμη. Ήταν ένας μακροχρόνιος αγώνας η αντικατάσταση των ανθρώπων από τα βόδια, επειδή αυτό απέκλειε τους ανθρώπους από την εργασία. Τελευταία, οι μηχανές έχουν αρχίσει να εκτοπίζουν τους ανθρώπους, και κάθε τέτοια εξέλιξη συμβάλλει άμεσα στην πρόοδο της κοινωνίας, επειδή απελευθερώνει την ανθρώπινη δύναμη για την επίτευξη περισσότερο αξιόλογων έργων.

81:6.22 (909.3) Η επιστήμη, καθοδηγούμενη από σοφία, μπορεί να γίνει ο μεγαλύτερος κοινωνικός απελευθερωτής του ανθρώπου. Η εποχή των μηχανών μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική μόνο για ένα έθνος το διανοητικό επίπεδο του οποίου είναι πολύ χαμηλό για να ανακαλύψει τις συνετές αυτές μεθόδους και τις χρηστές τεχνικές ώστε να προσαρμοσθεί επιτυχώς στις παροδικές δυσκολίες που αναφύονται από την αιφνίδια απώλεια της απασχόλησης πολλών ανθρώπων, οι οποίες ακολουθούν την τόσο ραγδαία εφεύρεση νέων τύπων μηχανημάτων εξοικονόμησης ανθρώπινης εργασίας.

81:6.23 (909.4) 8. Η προσωπικότητα των πρωτοπόρων. Η κοινωνική κληρονομιά καθιστά τον άνθρωπο ικανό να στηρίζεται σε όλους εκείνους που προηγήθηκαν και που συνέβαλλαν με οποιοδήποτε τρόπο στο σύνολο της κουλτούρας και της γνώσης. Στο έργο αυτό της παράδοσης της δάδας του πολιτισμού στην επόμενη γενεά, η οικογένεια θα αποτελεί για πάντα το βασικό θεσμό. Η διασκέδαση και η κοινωνική ζωή έπονται, με το σχολείο να βρίσκεται τελευταίο, αλλά εξ ίσου απαραίτητο σε μία σύνθετη και υψηλά οργανωμένη κοινωνία.

81:6.24 (909.5) Τα έντομα γεννώνται πλήρως εκπαιδευμένα και εφοδιασμένα για τη ζωή – στην πραγματικότητα, μια πολύ σύντομη και εντελώς ενστικτώδη υπόσταση. Το ανθρώπινο βρέφος γεννιέται χωρίς παιδεία. Ως εκ τούτου ο άνθρωπος διαθέτει τη δύναμη, ελέγχοντας την εκπαιδευτική εξάσκηση της νεώτερης γενιάς, να τροποποιεί σε μεγάλο βαθμό την εξελικτική πορεία του πολιτισμού.

81:6.25 (909.6) Οι μεγαλύτερες επιδράσεις του εικοστού αιώνα, οι οποίες συνεισφέρουν στην επέκταση του πολιτισμού και την πρόοδο της κουλτούρας είναι η αξιοσημείωτη αύξηση των ταξιδιών παγκοσμίως και οι χωρίς προηγούμενο βελτιώσεις στους τρόπους επικοινωνίας. Η βελτίωση, ωστόσο, στην εκπαίδευση δεν συμβαδίζει με την διευρυνόμενη κοινωνική δομή. Ούτε η σύγχρονη θεώρηση της ηθικής εξελίχθηκε σε αντιστοιχία με την ανάπτυξη πάνω σε περισσότερο αμιγή διανοητικά και επιστημονικά επίπεδα. Και ο σύγχρονος πολιτισμός βρίσκεται σε αδιέξοδο όσον αφορά στην πνευματική ανάπτυξη και την διαφύλαξη του θεσμού της οικογένειας.

81:6.26 (909.7) 9. Τα ιδανικά της φυλής. Τα ιδανικά μιας γενιάς σμιλεύουν τους δρόμους του πεπρωμένου για την αμέσως επόμενη γενιά. Η ποιότητα των κοινωνικών πρωτοπόρων θα καθορίσει το εάν ο πολιτισμός προχωρεί, ή οπισθοδρομεί. Οι εστίες, οι εκκλησίες, και τα σχολεία μιας γενιάς προκαθορίζουν τη ροπή του χαρακτήρα της επόμενης γενιάς. Η ηθική και η πνευματική ώθηση μιας φυλής, ή ενός έθνους προσδιορίζουν εν πολλοίς την πολιτισμική ταχύτητα του συγκεκριμένου πολιτισμού.

81:6.27 (909.8) Τα ιδανικά ανυψώνουν την πηγή του κοινωνικού ρεύματος. Και κανένα ρεύμα δεν μπορεί να ανέλθει υψηλότερα από την πηγή του, ανεξάρτητα από το ποια τεχνική πίεσης, ή κατευθυντήριου ελέγχου μπορεί να ασκηθεί. Η δύναμη καθοδήγησης ακόμη και των πλέων υλιστικών χαρακτηριστικών ενός ανθρωπιστικού πολιτισμού βρίσκεται στα λιγότερο υλιστικά επιτεύγματα της κοινωνίας. Η διάνοια μπορεί να ελέγξει τους μηχανισμούς του πολιτισμού, η σύνεση μπορεί να τον κατευθύνει, αλλά ο πνευματικός ιδεαλισμός αποτελεί την ενέργεια η οποία πραγματικά εξυψώνει και προάγει την ανθρώπινη κουλτούρα από το ένα επίπεδο επίτευξης στο άλλο.

81:6.28 (910.1) Αρχικά η ζωή ήταν αγώνας για την ύπαρξη. Τώρα, για ένα πρότυπο διαβίωσης. Κατόπιν θα είναι αγώνας για την ποιότητα της σκέψης, τον επερχόμενο γήινο στόχο της ανθρώπινης υπόστασης.

81:6.29 (910.2) 10. Ο συντονισμός των ειδικών. Ο πολιτισμός προήχθη σε τεράστιο βαθμό δια του πρώιμου καταμερισμού της εργασίας και το εν συνεχεία επακόλουθο της εξειδίκευσης. Ο πολιτισμός εξαρτάται, πλέον, από τον αποτελεσματικό συντονισμό των ειδικών. Καθώς η κοινωνία διευρύνεται, πρέπει να βρεθεί μια μέθοδος ώστε οι διάφοροι ειδικοί να εναρμονίζονται.

81:6.30 (910.3) Οι ειδικοί πάνω στην κοινωνία, την τέχνη, την τεχνολογία, και τη βιομηχανία θα εξακολουθήσουν να πληθαίνουν και να αυξάνουν τις ικανότητες και την δεξιοτεχνία τους. Και η διαφοροποίηση αυτή των ικανοτήτων και η ανομοιογένεια στην εργασία θα εξασθενήσει, τελικά, και θα διαβρώσει την ανθρώπινη κοινωνία, εάν δεν αναπτυχθούν αποτελεσματικοί τρόποι συντονισμού και συνεργασίας. Η διάνοια, ωστόσο, η οποία είναι ικανή για τέτοια εφευρετικότητα και εξειδίκευση, θα πρέπει να είναι πλήρως ικανή να επινοήσει επαρκείς μεθόδους ελέγχου και διευθέτησης για όλα τα προβλήματα που προέρχονται από την ραγδαία ανάπτυξη της εφεύρεσης και τον επιταχυνόμενο ρυθμό της πολιτισμικής εξάπλωσης.

81:6.31 (910.4) 11. Τα μέσα εύρεσης θέσεων. Ο επόμενος αιώνας της κοινωνικής ανάπτυξης θα συστηματοποιήσει μια καλύτερη και αποτελεσματικότερη συνεργασία και συντονισμό της διαρκώς αυξανόμενης και διευρυνόμενης εξειδίκευσης. Και καθώς η εργασία διαφοροποιείται όλο και περισσότερο, πρέπει να βρεθεί κάποια τεχνική για να κατευθύνονται τα άτομα στην κατάλληλη απασχόληση. Οι μηχανές δεν αποτελούν τη μοναδική αιτία για την ανεργία στους πολιτισμένους λαούς της Ουράντια. Η οικονομική πολυπλοκότητα και η σταθερή αύξηση της βιομηχανικής και επαγγελματικής εξειδίκευσης προστίθενται στα προβλήματα της τοποθέτησης του εργατικού δυναμικού.

81:6.32 (910.5) Δεν αρκεί να εκπαιδεύονται οι άνθρωποι για την εργασία. Σε μία σύνθετη κοινωνία πρέπει, επίσης, να παρέχονται αποτελεσματικές μέθοδοι εύρεσης θέσεων. Πριν οι πολίτες εκπαιδευθούν στις εξαιρετικά εξειδικευμένες τεχνικές της απόκτησης των προς το ζην, θα πρέπει να εκπαιδεύονται σε μία ή περισσότερες μεθόδους ανειδίκευτης εργασίας, επαγγέλματα ή ενασχολήσεις, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται, όταν θα ήταν προσωρινά εκτός απασχόλησης πάνω στην ειδικότητά τους. Ουδείς πολιτισμός μπορεί να επιβιώσει από τη μακροχρόνια περίθαλψη μεγάλων τάξεων ανέργων. Με τον καιρό, ακόμη και οι άριστοι των πολιτών θα διαστραφούν και θα διαφθαρούν δεχόμενοι υποστήριξη από το δημόσιο ταμείο. Ακόμη και η ιδιωτική φιλανθρωπία γίνεται ολέθρια όταν παρέχεται για μεγάλα διαστήματα σε αρτιμελείς πολίτες.

81:6.33 (910.6) Μία τέτοια υψηλά εξειδικευμένη κοινωνία δεν θα δέχεται με ευχαρίστηση τις αρχαίες κοινοτικές και φεουδαρχικές πρακτικές των παλιότερων λαών. Πράγματι, πολλές κοινές υπηρεσίες μπορούν να κοινωνικοποιηθούν σε ένα αποδεκτό και επωφελές επίπεδο, αλλά οι καλά εκπαιδευμένες και υπερ-εξειδικευμένες ανθρώπινες υπάρξεις μπορούν να διαχειριστούν καλύτερα με κάποια τεχνική ευφυούς συνεργασίας. Εκσυγχρονισμένος συντονισμός και αδερφικός κανονισμός θα αποδώσουν διαρκέστερη συνεργασία από ό,τι οι παλαιότερες και περισσότερο πρωτόγονες μέθοδοι του κομμουνισμού ή των δικτατορικών ρυθμιστικών θεσμών που βασίζονταν στη βία.

81:6.34 (910.7) 12. Η προθυμία για συνεργασία. Ένα από τα μεγαλύτερα προσκόμματα στην πρόοδο της ανθρώπινης κοινωνίας είναι η αντιπαράθεση μεταξύ των συμφερόντων και της ευημερίας των μεγαλύτερων, περισσότερο κοινωνικοποιημένων ανθρώπινων ομάδων και των μικρότερων, αντίθετα διακείμενων ακοινώνητων συσχετισμών του ανθρώπινου είδους, για να μην αναφέρουμε τα αντικοινωνικά διακείμενα μεμονωμένα άτομα.

81:6.35 (910.8) Ουδείς εθνικός πολιτισμός διαρκεί για πολύ, εκτός εάν οι εκπαιδευτικές του μέθοδοι και τα θρησκευτικά ιδανικά του εμπνέουν έναν υψηλό είδος ευφυούς πατριωτισμού και εθνικής αφοσίωσης. Χωρίς το είδος αυτό του ευφυούς πατριωτισμού και της πολιτισμικής αλληλεγγύης, όλα τα έθνη τείνουν να αποσυντεθούν, ως αποτέλεσμα επαρχιακών αντιζηλιών και της τοπικιστικής ιδιοτέλειας.

81:6.36 (911.1) Η διατήρηση του παγκόσμιου πολιτισμού εξαρτάται από το να μάθουν τα ανθρώπινα όντα να συμβιώνουν με ειρήνη και αδερφοσύνη. Χωρίς τον αποτελεσματικό συντονισμό, ο βιομηχανικός πολιτισμός απειλείται από τους κινδύνους της υπερ-εξειδίκευσης: τη μονοτονία, τη στενότητα, και την τάση να υποθάλπεται η καχυποψία και η ζήλια.

81:6.37 (911.2) 13. Η δυναμική και συνετή ηγεσία. Στον πολιτισμό πολλά, πάρα πολλά, εξαρτώνται από ένα ενθουσιώδες και αποτελεσματικό στην έλκυση φορτίων, πνεύμα. Δέκα άνθρωποι έχουν ελάχιστη παραπάνω αξία από έναν στο να σηκώσουν ένα βάρος, εκτός εάν το σηκώσουν μαζί – όλοι την ίδια στιγμή. Και μια τέτοια ομαδική εργασία – η κοινωνική συνεργασία – εξαρτάται από την ηγεσία. Οι ανθρωπιστικοί πολιτισμοί του παρελθόντος και του παρόντος βασίσθηκαν στην ευφυή συνεργασία των πολιτών με συνετούς και προοδευτικούς ηγέτες. Και έως ότου ο άνθρωπος εξελιχθεί σε ανώτερα επίπεδα, ο πολιτισμός θα εξακολουθήσει να βασίζεται στη συνετή και σθεναρή ηγεσία.

81:6.38 (911.3) Οι ανώτεροι πολιτισμοί δημιουργήθηκαν από τον οξυδερκή συσχετισμό του υλικού πλούτου, του διανοητικού μεγαλείου, των ηθικών αξιών, της κοινωνικής ευφυΐας, και της κοσμικής ενόρασης.

81:6.39 (911.4) 14. Οι κοινωνικές αλλαγές. Η κοινωνία δεν αποτελεί έναν θείο θεσμό. Είναι φαινόμενο της προοδευτικής εξέλιξης. Και ο προοδεύων πολιτισμός καθυστερεί, πάντα, όταν οι ηγέτες του αργούν να πραγματοποιήσουν τις αλλαγές εκείνες στην κοινωνική οργάνωση, οι οποίες είναι βασικές για να συμβαδίσει ο πολιτισμός με τις επιστημονικές εξελίξεις της εποχής. Παρ’ όλα ταύτα, δεν πρέπει να περιφρονούμε πράγματα μόνο και μόνο επειδή είναι παλιά, ούτε να υιοθετούμε μια άποψη ανεπιφύλακτα, μόνο και μόνο επειδή είναι καινούργια.

81:6.40 (911.5) Ο άνθρωπος πρέπει είναι άφοβος στο να πειραματισθεί με τους μηχανισμούς της κοινωνίας. Πάντα, όμως, τα εγχειρήματα αυτά που αφορούν στην κοινωνική προσαρμογή πρέπει να ελέγχονται από εκείνους οι οποίοι είναι απόλυτοι γνώστες της ιστορίας της κοινωνικής εξέλιξης. Και πάντα, αυτοί οι νεωτεριστές πρέπει να έχουν σύμβουλο τη σοφία εκείνων που έχουν την πρακτική εμπειρία στο χώρο του σχεδιαζόμενου κοινωνικού ή οικονομικού πειραματισμού. Καμία σημαντική κοινωνική, ή οικονομική αλλαγή δεν πρέπει να επιχειρείται αιφνίδια. Ο χρόνος είναι θεμελιώδης σε όλα τα είδη της ανθρώπινης προσαρμογής – φυσικής, κοινωνικής, ή οικονομικής. Μόνον ηθικές και πνευματικές προσαρμογές μπορούν να γίνουν στον αυθορμητισμό της στιγμής, αλλά ακόμα κι’ εκείνες χρειάζονται το πέρασμα του χρόνου για την πλήρη έλευση των υλικών και κοινωνικών τους επιπτώσεων. Τα ιδανικά της φυλής αποτελούν την κύρια υποστήριξη και διασφάλιση κατά τους κρίσιμους καιρούς, όταν ο πολιτισμός βρίσκεται σε μετάβαση από το ένα επίπεδο στο άλλο.

81:6.41 (911.6) 15. Η πρόληψη της μεταβατικής κατάρρευσης. Η κοινωνία είναι το προϊόν αιώνων επί αιώνων πειραματισμών. Είναι ό,τι επέζησε από τις επιλεκτικές προσαρμογές και αναπροσαρμογές στα διαδοχικά στάδια της μακραίωνης ανέλιξης της ανθρωπότητας από τα ζωώδη στα ανθρώπινα επίπεδα πλανητικής υπόστασης. Ο μέγας κίνδυνος οποιουδήποτε πολιτισμού – οποιαδήποτε στιγμή – είναι η απειλή της κατάρρευσης κατά την εποχή της μετάβασης από τις παγιωμένες μεθόδους του παρελθόντος σε εκείνες τις καινούργιες και καλύτερες, αλλά αδόκιμες, διαδικασίες του μέλλοντος.

81:6.42 (911.7) Η ηγεσία είναι ζωτικής σημασίας για την πρόοδο. Η σύνεση, η διορατικότητα, και η πρόνοια είναι απαραίτητες για τη ανθεκτικότητα των εθνών. Ο πολιτισμός ποτέ πραγματικά δεν απειλείται, μέχρις ότου αρχίσει να εξαφανίζεται η ικανή ηγεσία. Και η ποσότητα τέτοιας ικανής ηγεσίας δεν ξεπέρασε ποτέ το ένα τοις εκατό του πληθυσμού.

81:6.43 (911.8) Και ήταν πάνω στα σκαλοπάτια αυτά της εξελικτικής κλίμακας που ο πολιτισμός σκαρφάλωσε μέχρι το σημείο εκείνο, όπου μπορούσαν να εκκινήσουν οι ισχυρές εκείνες επιδράσεις, οι οποίες έχουν κορυφωθεί στην ραγδαία επεκτεινόμενη κουλτούρα του εικοστού αιώνα. Και μόνο με εμμονή στα βασικά αυτά στοιχεία μπορεί να ελπίζει ο άνθρωπος ότι θα διατηρήσει τους πολιτισμούς του παρόντος, ενώ θα προνοεί για την συνεχή τους εξέλιξη και τη βέβαιη επιβίωση.

81:6.44 (912.1) Αυτή είναι η ουσία του μακραίωνου αγώνα των λαών της γης για την ίδρυση του πολιτισμού από την εποχή του Αδάμ. Η σημερινή κουλτούρα είναι το καθαρό αποτέλεσμα αυτής της επίμοχθης εξέλιξης. Πριν την ανακάλυψη της τυπογραφίας, η πρόοδος ήταν σχετικά αργή, αφού μία γενιά δεν μπορούσε να επωφεληθεί άμεσα από τα επιτεύγματα των προπατόρων της. Τώρα, όμως, η ανθρώπινη κοινωνία ορμάει μπροστά με τη δύναμη της συσσωρευμένης ώθησης όλων των αιώνων μέσα από τους οποίους αγωνίσθηκε ο πολιτισμός.

81:6.45 (912.2) [Υποστηρίχθηκε από έναν Αρχάγγελο του Νέβαδον.]