door Guglielmo “Memo” Z., Verona, Italië
Het Urantia Boek werd na een opeenvolging van schijnbaar toevallige gebeurtenissen, vertaald in het Italiaans.
In 1980 was ik hier in dienst van een groot bedrijf. Ik was echtgenoot en vader en een fysieke fitte vent.
Maar toen begonnen de dingen te veranderen; alles ging mis. Mijn realiteit zat in een neergaande lijn en ik voelde me depressief, hopeloos en wanhopig. Ik kon het niet vinden.
Op uitnodiging van een vriend woonde ik wat bijeenkomsten bij van een esoterische vereniging. Daar ontmoette ik Giuseppe Zecchinato die Het Urantia Boek bij mij introduceerde. Hij had het boek in Frankrijk ontdekt tijdens een ontmoeting (over koude fusie) met Jacques Weiss, hoofdvertaler van de Franse vertaling van Het Urantia Boek.
Zecchinato kocht een exemplaar dat hij meteen na terugkomst in Italië ging lezen.
Naar voorbeeld van Zecchinato, alleen jaren later, kocht ik een exemplaar van de Franse vertaling van Het Urantia Boek. Het lezen van de Franse vertaling was een uitdaging. Het was namelijk jaren geleden dat ik Frans had gestudeerd op school. Maar ik hield vol en las het boek helemaal. Nadat ik dat had gedaan, kwam de behoefte in me op om het in het Italiaans te vertalen. En dat deed ik en gebruikte de Franse vertaling als “originele” tekst omdat ik het Engels niet machtig was. Het duurde meer dan vijf jaar om de hele vertaling af te krijgen. Toen ik Zecchinato vertelde wat ik had gedaan, zei hij dat hij begonnen was aan een Italiaanse vertaling van het boek maar dat hij er al een aantal jaren niet aan had gewerkt.
Hij wilde Urantia Foundation vertellen dat ik het boek in het Italiaans had vertaald, maar ik kon hem ervan overtuigen dat niet te doen omdat ik twijfels had over de kwaliteit van mijn vertaling – vooral omdat ik de Franse vertaling en niet de Engelse tekst in het Italiaans had vertaald.
Dus kocht ik een exemplaar van de Engelse tekst en Zecchinato die vloeiend Engels sprak en ik begonnen aan een vergelijking van de Italiaanse vertaling met de Engelse tekst.
Zecchinato en ik kwamen ieder weekend bijeen in zijn huis en corrigeerden en herschreven mijn vertaling. Spijtig genoeg werd Zecchinato, die al wat ouder was, ziek waardoor hij niet meer vol kon deelnemen aan het project. We vorderden langzaam, maar de herziene versie was uiteindelijk klaar. We hadden al contact met Georges Michelson-Dupont die ons in Verona opzocht. Georges zorgde voor een professionele vertaler om de nauwkeurigheid en schoonheid van onze vertaling te checken. Kort daarna overleed Zecchinato.
Tegen die tijd was ik gepensioneerd en besloot ik om nog een keer de Engelse en Italiaanse teksten te vergelijken. Daarna stuurde ik alle documenten naar Urantia Foundation die de vertaling liet drukken.
Eindelijk was Il Libro di Urantia beschikbaar voor lezers van de Italiaanse taal.